Zaterdag 21/09/2019
Monica Bellucci.

Film

Monica Bellucci: ‘Er staat geen leeftijd op liefde of seksualiteit’

Monica Bellucci. Beeld EPA

Van alle leading lady’s dit jaar te gast op het Filmfestival van Oostende springt niemand zo in het oog als Monica Bellucci. Ze is bijna 55, maar denkt nog lang niet aan ophouden, zo toont ze in Spider in the Web. ‘De tijden zijn veranderd. Mensen blijven vandaag langer jong.’

“Jullie zijn toch niet over mij aan het praten?”

Op een druilerige dag wandelt Monica Bellucci de hotelkamer binnen waarin de Israëlische regisseur Eran Riklis uitlegt waarom hij net haar castte als Angela Caroni, de enigmatische vrouw die centraal staat in zijn nieuwe film, het spionagedrama Spider in the Web. “Ik had een paar opties voor die rol”, zei Riklis vlak voor Bellucci door de deur kwam, “maar er is iets aan Monica… Ze heeft een heel divers imago. Ze heeft auteursfilms gemaakt als Malèna (2000) en Irréversible (2002): ze heeft dus de reputatie van een goede, serieuze actrice. Tegelijk kennen mensen haar van rollen in James Bond-films en The Matrix. Ik houd van het mysterie dat ze uitstraalt. Ze is niet enkel heel mooi, maar ze moet ook geen enkele moeite doen om zich te onderscheiden van alle anderen.”

Twee uur voor het gesprek is de Israëlische filmmaker net aangekomen uit New York – “Ik heb een beetje een jetlag” – terwijl Bellucci rechtstreeks uit Parijs komt, om op het Filmfestival van Oostende haar nieuwste film in te leiden met een passage op de rode loper en de inhuldiging van een ster op de Oostendse zeedijk. Ze begroeten elkaar hartelijk en vertellen over hun reis, waarna ze plots beseft dat ze hier is voor een interview. “Sorry”, zegt ze, terwijl ze haar hand uitsteekt. “Monica. Nice to meet you.”

De mysterieuze kwaliteit waarover Riklis het net had, wordt snel duidelijk voor wie Bellucci ontmoet. Ze is vriendelijk maar kordaat, open en gesloten tegelijk. Na een vraag beantwoord te hebben, toont ze een glimlach die heel veel kan betekenen en waarvan we nooit echt hoogte krijgen. Je begrijpt waarom de actrice slash topmodel uit Umbrië wel eens vergeleken wordt met andere Italiaanse iconen als Sophia Loren en Gina Lollobrigida. Al doet ze haar best om niet al te uitzonderlijk over te komen. “Ik ben een actrice, natuurlijk. En nu zit ik hier interviews te doen, en vanavond sta ik in hoge hakken op de rode loper. Acteur zijn is een speciale baan, maar daarnaast leid ik ook gewoon een alledaags leven. Morgen (zondag, EWC) ben ik weer in Parijs en ben ik weer een moeder die op maandag haar kinderen naar school moet brengen. Dan ben ik weer een gewoon persoon, een gewone vrouw.”

Langer jong

In Spider in the Web is ze dat, voor alle duidelijkheid, niet. Daarin is ze de ondoorgrondelijke love interest en tegenspeler van Ben Kingsley, die de hoofdrol voor zijn rekening neemt. Hij kruipt in de huid van Adereth Avram, een spion bij de Mossad, de Israëlische geheime dienst. Aan het einde van zijn loopbaan wil hij nog één grote zaak afronden door te bewijzen dat een Belgisch chemiebedrijf biologische wapens ontwikkelt voor het leger van de Syrische president Bashar al-Assad. Bij Angela Cardoni, een wetenschapster, probeert hij de nodige informatie te ontfutselen door haar te verleiden, al wordt het snel onduidelijk wie de jager is en wie de prooi.

Beeld WireImage

Spider in the Web, dat grotendeels in Antwerpen werd gedraaid, is geen actiethriller “à la James Bond”, vat Riklis samen. “Het is meer een thriller in de stijl van John le Carré. Maar bovenal is het een verhaal over een oudere man die een leeftijd bereikt waarop hij zijn carrière moet afronden: hij voelt zich kwetsbaar en bang.” Bellucci voegt daar nog aan toe: “De film is zo menselijk. Hij is ver verwijderd van de doorsnee actiefilm.”

Ze wilde heel graag met Riklis werken, omdat ze onder de indruk was van eerdere films als Lemon Tree (2008), over een Palestijnse vrouw die de Israëlische minister van Defensie aanklaagt omdat hij haar tuin met citroenbomen wil platgooien. “Ik wist dat hij een goede regisseur was. Ik hou van de manier waarop hij vrouwen toont in zijn films. Dat zie je niet zo vaak. En als je een regisseur respecteert en hij wil met je werken, dan zeg je snel ja. We hebben met elkaar afgesproken in Parijs, hij vertelde me het verhaal en ik was heel geïntrigeerd. Het is een atypische manier om een spionageverhaal te vertellen. En tegen Ben Kingsley zeg je ook geen nee.”

In een sleutelscène legt Kingsley aan een jongere collega uit hoe confronterend het is om als spion aan de rand van je pensioen te staan. “Veertig jaar lang sta je elke dag op, zet je een masker op en bedrieg je mensen. En je krijgt er een staande ovatie voor. Tot ze je plots zeggen: ‘Geef je masker maar af’.”

Beeld AFP

Het is een citaat dat evengoed van toepassing kan zijn op acteurs, merken we tegenover Bellucci op, en nog meer tegenover actrices, voor wie het vaak moeilijker wordt om interessante rollen te krijgen naarmate ze ouder worden. “Toen ik 25 was, had ik nooit gedacht dat ik nog zou werken op mijn vijftigste”, vertelde ze enkele jaren geleden aan de Britse krant The Telegraph. Al lijkt ze het vandaag ook niet meer logisch te vinden dat ze de filmrollen nog aan elkaar kan rijgen. “Voor mijn generatie is er iets aan het veranderen. Er zijn nu meer regisseurs”, vertelt ze terwijl ze naar de maker van Spider in the Web kijkt, “die sterke rollen schrijven voor vrouwen die niet meer zo jong zijn. Dat is toch de indruk die ik heb, en ik denk dat ik daarin niet alleen sta.

“Vroeger was het anders. Zelfs de meest getalenteerde en mooie actrices konden geen goede rollen meer krijgen eens ze de veertig waren gepasseerd. Veertig jaar, dat was echt bejaard in die tijd. Maar de tijden zijn veranderd. Nu krijgen vrouwen hun eerste kind als ze veertig zijn. Uiteindelijk leven mensen ook langer, toch? En dus blijven we vandaag ook langer jong. In Frankrijk spreken ze actrices aan met mademoiselle. Omdat ze in zekere zin eeuwig jong blijven. Ik heb veel geluk: zolang ik voldoende energie en fantasie heb, zal ik blijven werken. Acteren is een geweldige job.”

‘Bond woman’

In eerdere interviews haalde ze Charlotte Rampling, Helen Mirren en Judi Dench aan als voorbeelden van actrices die ook later in hun carrière nog interessante, voldragen rollen kunnen vertolken. Vier jaar geleden illustreerde Monica Bellucci zelf hoe je als 50-jarige actrice nog hoge ogen kunt werpen, toen ze in de laatste James Bond-film, Spectre, werd gecast, als een love interest van agent 007. Ze was vier jaar ouder dan hoofdrolspeler Daniel Craig en met haar 51 jaar ook de oudste Bond girl  – zij verkiest de term ‘Bond woman’ – uit de franchise. Ze is trots op die rol, al was ze verbaasd door de reacties. “Toen ik meespeelde in Spectre, als een minnares die ouder is dan James Bond zelf, bleek dat plots een revolutie te zijn. Het ging in de media bijna meer over die ene liefdesscène dat over de film zelf: blijkbaar was het zo ongelooflijk om een 50-jarige vrouw in zo’n rol te zien.

“In deze film zitten ook zulke liefdesscènes”, vervolgt ze. “Nu ben ik bijna 55. Sir Ben Kingsley is 75, en hij is zo sensueel. Ik vind het prachtig om twee volwassen, ietwat oudere mensen in zo’n liefdesverhaal te zien. Het toont dat er geen leeftijd staat op liefde of seksualiteit. Het is de eerste keer dat ik zo’n liefdesverhaal over een 75-jarige man en een 55-jarige vrouw op een bioscoopscherm zie.”

Beeld Photo News

Bellucci wijkt graag af van de platgetreden paden. Ze heeft een voorliefde voor controversiële films. Wie dat niet heeft, kiest er niet voor om Maria Magdalena te vertolken in The Passion of the Christ (2004), de omstreden Jezus-film van Mel Gibson. Al zal ze waarschijnlijk nooit meer een film maken die zo veel stof deed opwaaien als Irréversible (2002), de cultfilm van Gaspar Noé waarin Bellucci’s personage Alex wordt verkracht in een choquerende, expliciete scène die liefst tien minuten duurt en in één take werd opgenomen.

Onlangs werd de film opnieuw vertoond op het Filmfestival van Venetië, in een nieuwe montage. “Ze hebben die nieuwe montage daar goed onthaald”, glundert de actrice. Ze verklaarde er tegenover de aanwezige pers hoe trots ze was op de film. “De film heeft veel losgemaakt, en heeft door de jaren heen een iconische status gekregen. Allerlei boeken over cinema besteden er aandacht aan. Ik las recent ook een artikel waarin het een feministische film werd genoemd, gemaakt door een man. Daar ben ik het helemaal mee eens”, vertelde ze toen. “Bovendien zwengelde hij een discussie aan over seksueel misbruik. Een discussie die destijds veel minder vaak werd gevoerd dan nu. Ook dat maakte de film baanbrekend.”

Ze houdt van “films die veel discussies genereren”, zoals ze het ooit samenvatte aan het online magazine The Talks, en als Bellucci al een carrièreplanning heeft, is het om in dat soort films te blijven acteren. “Als je films gaat maken waar je niets om geeft, beland je in een soort routine. Maar als je enthousiast wordt van de films waarin je meespeelt, met sterke rollen, dan blijf je gewoon voortdoen.”

Spider in the Web speelt woensdag op Filmfestival Oostende.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234