Zondag 05/12/2021

DM ZaptLisey's Story

Moet je al dat geweld zo uitgebreid in beeld brengen?

Actrice Julianne Moore speelt Lisey in de thrillerreeks 'Lisey's Story'. Beeld Comingsoon.net
Actrice Julianne Moore speelt Lisey in de thrillerreeks 'Lisey's Story'.Beeld Comingsoon.net

Belinda van de Graaf zet de blik op oneindig. Vandaag: Lisey’s Story.

Van de tientallen romans die Stephen King schreef, is Lisey’s Story uit 2006 zijn favoriet. Geen wonder dat de Amerikaanse bestsellerauteur zich intensief met de verfilming bemoeide. Hij schreef zelf het scenario en ijverde ervoor dat het geen film van anderhalf uur werd, maar een achtdelige serie van zeven uur. Zo konden alle details uit het boek tot hun recht komen, en hoefde er niet zoveel geschrapt te worden. Aldus Stephen King.

Maar de vraag is of het wel zo’n goed idee is dat een schrijver zich intensief met de verfilming van zijn boek bemoeit. De literatuur en de cinema zijn twee heel verschillende kunstdisciplines. Misschien dat daarom de bekende Chileense arthouseregisseur Pablo Larraín werd ingeschakeld. Larraín is een filmmaker met een groot visueel talent die niet terugdeinst voor een duister, zelfs luguber verhaal. In Lisey’s Story is de hoofdrol weggelegd voor Lisey Landon, een weduwe die twee jaar na de dood van haar echtgenoot, de beroemde schrijver Scott Landon, geconfronteerd wordt met de demonen waar haar man mee worstelde.

Ergens aan het begin van de serie wordt met een tekst in beeld gewaarschuwd voor zelfbeschadiging en zelfdoding. We zien inderdaad hoe Lisey’s man Scott (Clive Owen) zichzelf in het verleden beschadigde en hoe Lisey’s oudste zus Amanda dat nu doet.

Helaas blijft het daar niet bij. Als Lisey – een intense rol van Julianne Moore – dieper graaft in het verleden van haar man, komen we bij zijn helse jeugd terecht op een afgelegen boerenhoeve. Alles is er grauw van de drek. Het is duidelijk, de romans die Lisey’s man als volwassene schrijft, voeren terug naar de terreur die hij als jongetje onderging. Maar de vraag is wel of je het geweld dat de kinderen wordt aangedaan, en de totale gekte, ook zo uitgebreid in beeld moet brengen.

Niet dat er geen droombeelden zijn. Julianne Moore zwemt in een magisch bad en zit onder een magische boom, terwijl de mooiste herfsttinten over haar uitgestrooid worden. Maar het zijn de gruwelen die zich vastzetten in je hoofd.

Stephen King heeft inderdaad alles uit zijn boek in de serie willen stoppen en dat leidt tot een ratjetoe aan indrukken. Lisey krijgt ook nog te maken met een geschifte fan van haar man en met een professor die uit is op ongepubliceerde schrijfsels. En dan zijn er nog haar twee zussen. De een doet aan zelfbeschadiging. De ander heeft commentaar op alles en iedereen.

Al die verhaallijntjes dwarrelen door elkaar, van heden naar verleden, van realiteit naar fantasie. De Pulitzer Prize-winnende schrijver Landon heette een genie op het gebied van realiteit en fantasie. In de serie noemt iemand zijn stijl magisch surrealisme. Het mag een dappere poging heten om dat naar een serie te vertalen. Maar je wordt er halverwege wel behoorlijk kriegel van.

Lisey’s Story is te zien op AppleTV+.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234