Vrijdag 20/09/2019

DM Zapt

Misschien moet het volgende tv-seizoen eens uitbesteed worden aan de grijsaards

Beeld EPA

DM ZAPT. Stef Selfslagh zet de blik op oneindig. Vandaag: over het interview van Marcel Vanthilt met Iggy Pop.

Ieder zijn stoornis. De mijne heet: seasonal affective disorder. Ook wel: de verstoring van de gemoedstoestand onder invloed van de seizoenswisselingen. Als de lente begint, ren ik ‘YOLO! YOLO! YOLO!’ roepend door het huis, knijp ik de medemens tapdansend in de nog witte winterwangetjes en luister ik met een breedsmoelglimlach naar de platen van Haim. Als de herfst nadert, leg ik Joy Division op, registreer ik pruttelend het verkleuren van de boomkruinen en verhuur ik de kamers in mijn hart onder zachte dwang weer een tijdje aan mijn demonen.

Maar geen seizoen stemt me droever dan een nieuw tv-seizoen. Telkens wanneer de zenders hun najaarsprogrammatie bekend maken, overvalt me hetzelfde gevoel van moedeloosheid dat ook toeslaat wanneer ik net in het buitenland ben geweest en in een Zaventemse taxi hoor dat er hier nog altijd gediscussieerd wordt over de wenselijkheid van asymmetrische regeringen. “Verandert er nu nooit eens wat?’, mompel ik dan, zij het niet te luid, want voor je het weet ben je nog voor je je planten opnieuw water hebt gegeven alweer nodeloos aan het polariseren.

Ook dit jaar lijkt het nieuwe tv-seizoen verdacht veel op de vorige nieuwe tv-seizoenen. Zijn nog steeds van de partij: celebs, make-overs, jury’s, bloopers, archiefbeelden, James Wauters, Koen Meskens en Nathalie Cooke. Talkshows zijn nog altijd spraakmakend, kijkjes achter de schermen nog altijd indringend en zondagavondseries nog altijd prestigieus. Het lijkt wel alsof onze tv-makers zich collectief achter het motto van de Nederlandse letterkundige JC Bloem hebben geschaard: ‘Iedere verandering is een verslechtering’.

Op zoek naar dissonanten in het eenstemmige tv-aanbod, belandde ik deze week op vrt.nu. Daar zag ik een interview van Marcel Vanthilt (62) met de Amerikaanse zanger Iggy Pop (72), die met ‘Free’ net een nieuwe plaat op de wereld heeft losgelaten.

“Hoe vrij kan je na een lang leven nog zijn?”, vroeg Vanthilt, doelend op de houdbaarheidsdatum van de zanger. Iggy Pop lachte de mooiste lach die ik een punkrocker ooit heb zien lachen, hield zijn handen tien centimeter uit elkaar en zei: “This much freedom is good. Ik hoef ‘s morgens niet te ontwaken met het gevoel dat ik zo vrij ben als een cowboy.”

Wat later stelde Vanthilt nóg een mooie vraag: “Als Trump, Poetin en Bolsonaro een rockband zouden vormen, hoe zou die dan heten?” Nadat Iggy Pop The Hard Right had gesuggereerd en Vanthilt The Knights of Armageddon, besloten ze samen dat The Plastic Fucks wellicht nog de beste optie was. Mijn tv-seizoensdepressie was op slag gemilderd. Misschien moet het gloednieuwe tv-seizoen volgend jaar maar eens uitbesteed worden aan niet zo gloednieuwe grijsaards.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234