Woensdag 23/10/2019

Interview Miss Angel

Miss Angel: ‘Ja, ik heb een vagina en twee borsten. Get over it!’

Miss Angel: ‘De muziekwereld is een male dominated scene, en daarin word je algauw voor een poppemieke versleten.’ Beeld RV Yaqine Hamzaoui

‘Every nigga’s a star’, rapt ze in ‘Squendo’. Miss Angel leeft nu zelf dat zero to hero-verhaal vandaag. Twee jaar geleden vond ze haar stem, en donderdag was ze klaar om Rock Werchter met macht te bestormen. ‘Ik heb vaak zelf geen idee wat me nu allemaal overkomt.’

Angela Agyei heet ze in het echte leven. Maar als Miss Angel is the sky the limit voor haar. We ontmoeten haar thuis, op spuugafstand van Antwerpen-Centraal. Ze woont in een bescheiden maar fluisterstil gedeelte van het centrum. Wanneer we aankomen, vertrekt net één van haar vriendinnen met een shirt van de federale overheid. “Ze is cipier in de gevangenis”, vertelt Agyei achteraf. “She is the boss in there. Maar bij mij op het podium doet ze de shout-outs.”

We vertellen haar met enige schroom dat we haar liever niet benaderen op kleur of gender, zoals zo vaak gebeurt. “Dankjewel”, glimlacht ze. “Dat is verfrissend, omdat ik het zelf ook niet zo beleef. Of beter: in de muziekwereld heb ik niet het idee dat mijn zwarte roots er veel toe doen. Dat ik vrouw ben… dát is dan weer een paar andere mouwen. De muziekwereld is een male dominated scene, en daarin word je algauw voor een poppemieke versleten. Sommige beatmakers nemen je niet serieus, gewoon omdat je een meisje bent. Ja, ik heb een vagina en twee borsten. Get over it! Dat betekent niet dat ik geen idee heb hoe goede songs moeten klinken. Dat steekt bij sommige mannen, hoor. Veel mannen zijn vandaag in shock dat ik in een jaar tijd al zo’n hoge vlucht heb genomen. Zoiets is kennelijk intimiderend.” (lacht)

Lichtend voorbeeld

Nochtans: een jaar geleden lazen we al dat ze haar eigen succesverhaal aankondigde. “Zelfs in mijn song ‘Ghetto supahstar’ zei ik al dat ik er ben om weer te verdwijnen”, lacht ze. “Ik was al heel lang zeker van mijn zaak. Ik wist dat mijn naam gehoord zou worden. In mijn hart en hoofd had ik mezelf al jaren overtuigd dat ik het zou maken. Daarna moest ik gewoon de rest van de wereld nog overtuigen!”

“Er moesten meer Coely’s komen, bedacht ik me een jaar of twee geleden. . Door Coely kreeg ik een ‘fuck it, doe het gewoon’ mentaliteit. Een black female die haar waarheid predikte? Dat was mijn lichtend voorbeeld. Al was zij niet de absolute reden waarom ik ben beginnen te rappen. Ze was eerder een katalysator voor alles wat vandaag gebeurt en beweegt in België. Je vertelde net over je dochtertje dat een paar jaar geleden aan de lippen van Coely gekluisterd was op het Cactus-festival. Datzelfde gevoel had ik dan weer bij Erykah Badu in Parijs: ik kreeg echt het gevoel dat we meer en meer vrouwen nodig hadden op een podium, die ons letterlijk aanspreken.”

Miss Angel: ‘De middelmaat heeft me nooit aangetrokken.’ Beeld RV Kelly Fober

“Ik danste intensief, voordat ik rapte. Een paar jaar geleden ben ik begonnen met het schrijven van nummers maar ik deed er toen eigenlijk niets mee. Ik zat in de all-female dance crew Navitas en van daaruit kregen we de kans om samen met Bruishaven een evenement te organiseren. Zo is Female Takeover ontstaan, een vrouwelijk collectief van danseressen, muzikanten, slam poets, artiesten enzovoort. En op onze eerste show heb ik voor het eerst opgetreden... zo is het eigenlijk begonnen. Eerst als danseres, maar ik heb er ook mijn eerste stappen gezet als zangeres. Terwijl het helemaal mijn plan niet was om rapper te worden. Het overviel me allemaal gewoon.”

“Mijn flow wordt vast en zeker beïnvloed door dat dansen. Wie ook belangrijk voor mij is, is Blu Samu. She’s my sis. We kennen elkaar door en door. En we voelen elkaar aan. We komen allebei ook niet van een rijke achtergrond. Thuis… We waren niet straatarm, maar we groeiden allebei wel op met een alleenstaande moeder en hadden soms moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Vandaag begrijp ik the struggle and the hustle van mijn mama dan ook. Het leven kost een hoop geld. (lacht)

Survival of the fittest

“Ik heb de voorbije jaren op de meest uiteenlopende plekken gewerkt, van H&M over Kruidvat tot Urban Outfitters. Na school heb ik altijd gewerkt. Maar een maand of twee geleden ben ik daarmee gestopt. Voorlopig toch. Ik heb geen zin om depressief te worden van een job die mijn leven zou kunnen overheersen. Indertijd had ik gewoon geld nodig: zorgen dat ik kon overleven. Survival of the fittest.”

“Ik was lang fan van vrouwelijke mc’s uit de jaren 90, zoals Lil’ Kim en Missy Elliott, of Queen Latifah en Erykah Badu. En Lauryn Hill natuurlijk, met wie ik nu de affiche deel op Couleur Café. Dat is zot. Maar net zoals zij zal ik er wellicht nog even over doen om mijn soloplaat te maken. Die plaat is bedoeld om de eeuwigheid aan te kunnen. Ik wil niets tijdsgebonden maken, of iets wat vijf jaar kan meegaan en dan gedateerd of mediocre klinkt. De middelmaat heeft me nooit aangetrokken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234