Woensdag 28/09/2022

Filmrecensie'Minions: The Rise of Gru'

‘Minions: The Rise of Gru’: het gele gevaar en de minibaas zijn helemaal terug ★★★★☆

Still uit 'Minions: The Rise of Gru'. Beeld Universal
Still uit 'Minions: The Rise of Gru'.Beeld Universal

Gele bananenminnende wezentjes in een jeanstuinbroek zijn het beste wat u momenteel in de bioscoop kunt bekijken. Minions: The Rise of Gru is onweerstaanbaar burlesk.

Christophe Verbiest

Ze zijn onbeschoft en onbeschaamd, dwaas én intelligent, zowel schijtlijsters als waaghalzen, tegelijk eigenheimers en dociele acolieten. Ze brabbelen een patois dat een mix is van wel minstens zes bestaande talen. Je herkent wat woorden, maar verstaat amper wat ze zeggen, al begrijp je intuïtief wat ze bedoelen. Ze laten je zo hard schuddebuiken dat het achteraf aanvoelt alsof je honderden sit-ups hebt uitgevoerd. De lachsalvo’s die daarmee gepaard gaan, overstemmen een straaljager. De naargeestigste terneerdrukkende gedachten vervluchtigen als zij op het scherm verschijnen. Kortom, ze zijn het beste wat de Amerikaanse animatiecinema is overkomen (ook al zijn ze bedacht door een Fransman) sinds de films van Tex Avery halverwege vorige eeuw.

De Minions dus.

In de filmreeks Despicable Me zijn de Minions de handlangers van Gru, een superschurk die uiteindelijk nog niet zó slecht is. Minions onthulde zeven jaar geleden hoe de gele wezentjes, die al sinds de prehistorie in dit ondermaanse ronddwalen, een nieuwe meester vonden in Gru. In Minions: The Rise of Gru is ‘mini boss Gru elf en driekwart en wil hij zich aansluiten bij de Vicious 6, een groep zelfverklaarde superschurken. Zij zijn niet gediend van een jochie in hun rangen, waarop de vernederde Gru hun magische medaillon steelt. Hij wordt geholpen – en soms onbedoeld gedwarsboomd – door vier van zijn discipels.

Dat leidt tot een klassiek avonturenscenario, gefundeerd op verassingen en vergissingen. Het verhaal op zich is niet bijster origineel, maar daar draait het ook niet om. Minions: The Rise of Gru neemt geinig het sérieux van superheldenfilms (en dan vooral de Avengers-titels) op de korrel en zit vol dubbele en driedubbele muzikale bodems.

Kungfutraining

Maar de harissa én wasabi in de film zijn de Minions. Wanneer zij verschijnen, spat de waanzin van het scherm. De handvol scènes waarin rijzige Kevin, miniminion Bob, eenogige Stuart en de bolle nieuwkomer Otto de show stelen, zijn onvergetelijk. Absolute favorieten: de kungfutraining en de vliegreis naar San Francisco (na deze film denk ik bij ‘An der schönen, blauen Donau’ niet langer automatisch aan 2001: A Space Odyssey).

Opvallend: ondanks de jonge leeftijd van Gru mag de bijna-zestiger Steve Carrell nog altijd zijn gefingeerde Oost-Europese accent bovenhalen. Al is de absolute ster de Fransman Pierre Coffin. De coregisseur van de vorige Despicable Me- en Minion-films heeft het regiestokje doorgegeven aan Kyle Balda, maar heeft nog altijd alle stemmen van de Minions ingesproken. Hij doet het beter dan ooit. Er zou een Oscar-categorie voor beste stemmenwerk in een animatiefilm moeten komen, speciaal om Coffin te eren.

Banana!

Minions: The Rise of Gru loopt nu in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234