Maandag 06/12/2021

DM ZaptMark Moorman

‘Midnight Mass’: de horror van de godsdienstfanaten

'Midnight Mass' Beeld Netflix
'Midnight Mass'Beeld Netflix

Mark Moorman zet de blik op oneindig. Vandaag: Midnight Mass.

Mike Flanagan is de man van de spookhuizen op Netflix. InThe Haunting of Hill House (2018) en The Haunting of Bly Manor (2020), allebei gebaseerd op klassieke literaire teksten, spelen de huizen eigenlijk de hoofdrol, als plekken waar trauma’s nooit voorbij gaan, maar zich in de schaduwen ophouden. Flanagan, vooral in Hill House, is echt heel goed in schaduwen.

In de zevendelige psychologische horrorserie Midnight Mass staat niet een landhuis centraal, maar Crockett Island, een klein eiland voor de Amerikaanse kust. Beschadigde zielen genoeg hier; Flanagan neemt alle tijd om de personages en hun persoonlijke sores breed uit te meten. In de eerste aflevering (Genesis: elke aflevering is genoemd naar een oudtestamentisch bijbelboek) keert Riley Flynn (Zach Gilford) na een gevangenisstraf terug naar zijn geboortegrond. Hij is de verloren zoon (een van de vele bijbelse motieven in Midnight Mass) die na zijn zondeval weer bij zijn strenggelovige ouders aan tafel zit en op de boot van zijn vader, een kreeftenvisser, werkt.

En dan is er Father Paul Hill (de geweldige Hamish Linklater) die de zieke Monsignor Pruitt tijdelijk komt vervangen in de lokale St.Patrick’s Kerk. De nieuwe geestelijk leider wordt bijgestaan door Bev Keane (ijzersterke Samantha Sloyan), een rechtlijnige en zeer bijbelvaste assistent, die haar opvattingen met harde hand oplegt aan de bevolking van het eiland. Flanagan voert een groot aantal personages op, die in de loop van de serie allemaal met wonderbaarlijke dingen worden geconfronteerd; mirakels die met een hoge prijs betaald worden.

Je kunt Midnight Mass rustig een horrorserie noemen, met genoeg bovennatuurlijke verschijningen, maar Flanagan wil maar zeggen dat mensen als Bev Keane de ware horror zijn. Met een ijzeren overtuiging die in de aanloop naar de eindtijd (want die zien we hier op eilandniveau terug) zich vooral manifesteert in een enorme intolerantie. Als de bokken van de schapen worden gescheiden dan weet Bev wel hoe het gaat lopen, en dat de sheriff van het eiland, een moslim, het bijvoorbeeld wel kan vergeten. Het feit dat ze in lange witte gewaden rondloopt veroorzaakt een beeldrijm met een andere Amerikaanse organisatie die met de Bijbel in de hand de zogenaamde zuiverheid hoog in het vaandel heeft staan.

Flanagan neemt op weg naar de apocalyptische apotheose alle tijd, waarbij alle personages hun eigen monologen krijgen, over goed en kwaad, de dood, het leven en de liefde, en hoe christenen, agnosten en moslims hiermee omgaan. Het werkt omdat de acteurs hier wel raad mee weten en omdat het eiland, net als de eerdere bezeten landhuizen, langzamerhand zelf een persoonlijkheid begint te krijgen, inclusief een centraal gemeenschapshuis dat steeds meer op een omgekeerde ark van Noach begint te lijken. Nou ja, lees de Openbaring van Johannes (Nieuwe Testament trouwens) er nog maar eens op na. Je reinste horror.

Midnight Mass, nu op Netflix

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234