Vrijdag 12/08/2022

InterviewMichèle Cuvelier

Michèle Cuvelier over haar Paul McCartney-podcast: ‘Dit voelde als een veilige plek om me bloot te geven’

Michèle Cuvelier probeert in de podcast ‘Hey Paul’ haar grote idool Paul McCartney aan de mouw te trekken.  Beeld RV
Michèle Cuvelier probeert in de podcast ‘Hey Paul’ haar grote idool Paul McCartney aan de mouw te trekken.Beeld RV

Als veertienjarige puber vond StuBru-stem Michèle Cuvelier (29) troost bij Paul McCartney en zijn Beatles. In de podcast Hey Paul probeert ze haar idool van toen nog één vraag van levensbelang te stellen.

Pieter Dumon

De Beatles zijn voor veel mensen toch vooral die ene band waar je ouders alle platen van hebben. Hoe raakt een veertienjarig meisje in de ban van een stel toen al bejaarde muzikanten?

“Een toevalstreffer. Ik kreeg opdracht van mijn toenmalige lerares Engels om een spreekbeurt over de sixties te houden. Dat heeft me tot bij de Beatles gebracht. Dat was voor mij de eerste keer dat ik op eigen houtje muziek ontdekte. Daarvoor kwam muziek toch vooral binnengedruppeld via TMF of de radio. De Beatles waren mijn eerste eigen muzikale ontdekking, waarvan ik bovendien het volledige oeuvre illegaal kon downloaden via LimeWire. (lacht) Ik weet dat het zweverig klinkt, maar hun muziek voelde voor mij als thuiskomen.”

Wat vonden je leeftijdsgenoten van je muzikale voorliefde voor oudere mannen?

“Mijn muzieksmaak was ook toen al heel eclectisch. Naast de Beatles stonden op mijn iPod ook de Pussycat Dolls of het vroege werk van Coldplay. Ik was ook fan van Kanye West. Ik schoot wat muziek betreft echt alle kanten op. Ik stond ook niet alleen met die voorliefde voor de Beatles. De band heeft echt wel veel jonge fans. Dat heb ik tijdens het maken van Hey Paul gemerkt . Blijkbaar heeft hun muziek iets wat ervoor zorgt dat ze ook nu nog jongeren aanspreekt.”

Van waar kwam het idee om je idool een vraag te stellen?

“Sowieso liep ik al langer rond met het idee om een podcast te maken. Ik ben een ontzettende fan van het medium. Ik kan niet in slaap vallen zonder een podcast in mijn oren. Ik ben ook opgeleid als audiomaker, maar dan begin je te werken bij Studio Brussel, word je presentatrice en blijft er geen tijd meer over om daar mee bezig te zijn. Het plan was er dus al, maar de effectieve duw in de rug kwam van onze baas Jan Van Biesen. Afgelopen zomer kwam die de studio binnengewandeld met de vraag of ik een podcast rond Paul McCartney wou maken. Al snel ontstond het plan om een ontmoeting met hem te regelen. Maar dat was voor mij niet concreet genoeg. In mijn hoofd werkte het beter om vanuit één concrete vraag te vertrekken. Uiteindelijk ben ik zo bij: ‘How do you let it be?’ terechtgekomen.

Niet meteen de meest voor de hand liggende vraag.

“Voor mij wel. Omdat ze muzikaal is en tegelijk iets vertelt over mezelf. Los kunnen laten is voor mij al veel langer een issue. Ik ben al jaren bezig naar een manier om dat beter te kunnen. Maar dat ik daarvoor uiteindelijk bij Paul McCartney terecht zou komen, had ik nooit vermoed.”

Voor iemand die de dingen moeilijk los kan laten moet het maken van een podcast als Hey Paul wel een beproeving zijn. Je had bij de start immers geen idee waar je vijf aflevering verder landen zou.

“Ik wist op voorhand inderdaad niet dat het zo’n persoonlijk verhaal zou worden. Maar het voordeel van zo’n podcast is dat je de volledige controle hebt over wat je de wereld in stuurt. Wanneer je op de radio iets zegt, gaat het meteen de wijde wereld in. Bij een podcast heb je alles veel meer in de hand. Je bepaalt zelf wat je wel en niet wil delen. Wat er dan weer toe leidt dat ik – perfectionist zijnde – een aantal keer midden in de nacht een bericht naar mijn technicus heb gestuurd omdat er iets naar mijn gevoel niet helemaal juist zat in de geluidsbalans.” (lacht)

Je vertelt in Hey Paul ook over je eigen woelige jeugd en de rol die de muziek van de Beatles daarin heeft gespeeld. Moest je daar een drempel voor over?

“Een gigantische drempel. Ik praat absoluut niet graag over mezelf. Laat anderen dat maar doen. Ik zal de vragen wel stellen. Maar mijn podcast voelde als een veilige plek om wat meer bloot te geven. Al heb ik wel steeds geprobeerd de grens tussen ‘persoonlijk’ en ‘privé’ te bewaren. Het mag gerust persoonlijk worden als dat bijdraagt tot het verhaal. Maar wanneer het te privé wordt, vind ik dat alleen maar ongemakkelijk. Zowel voor mij als voor de luisteraar.”

Door bijvoorbeeld ook je eigen psychologe op te voeren, laat je die luisteraar wel heel dichtbij komen.

“Ik ben niet in dit project gestapt om iets rond mentale gezondheid te vertellen. Ik ben daar gewoon gaandeweg bij uitgekomen. Omdat het een thema is dat leeft. Dat merk je ook in de muziek. Artiesten als Stromae en Selah Sue schrijven tegenwoordig openhartig over mentale issues. Vijf jaar geleden had ik een podcast als deze niet kunnen maken. Niet alleen omdat de tijd er toen misschien niet rijp voor was, maar vooral omdat ik er toen nog niet rijp voor was.”

Iedereen weet dat het geen goed idee is om je idolen te ontmoeten. Was je niet bang dat jouw goed doordachte vraag een banaal antwoord op zou leveren?

“Daar heb ik nooit echt bij stilgestaan. Het begon natuurlijk met die vraag, maar de zoektocht naar een antwoord is daarna alle kanten opgeschoten. Het draait in Hey Paul om veel meer dan die ene vraag. Het gaat over mijn verleden, over mentale gezondheid of over muzikale passies tout court. Het hele verhaal is zo breed uitgewaaierd dat het antwoord op mijn vraag er op het eind eigenlijk niet meer toe deed.”

De held Paul McCartney heeft dus niets van zijn glans verloren?

“Hij zal altijd een heel bijzondere plek in mijn hart hebben. Dat verandert niet. Ik luister niet elke dag naar de Beatles, maar er zit wel een emotionele kern in hun muziek waar ik een heel leven op kan teren. Wanneer iets zo belangrijk is geweest in je leven, een reddingsboei was, dan draag je dat voor altijd mee.”

Hey Paul is nu te beluisteren op de bekende podcastplatformen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234