Dinsdag 22/10/2019

Concertverslag

Metallica in het Sportpaleis: oude rotten, maar nog niet versleten

Beeld Damon De Backer

Hun cover van The Kids viel in het water, maar gelukkig speelde Metallica nog veel troefkaarten uit tijdens hun eerste Belgische zaalshow in ruim acht jaar. Op het podium van het uitverkochte Sportpaleis stond gisteren een energiek viertal, dat als geen ander weet een massa samen te brengen met hun muziek.

Het échte vuurwerk hield Metallica tot het eind, met rookbommen en vuurpijlen bij slotsong 'Enter Sandman'. Maar de groep zorgde in de voorafgaande 140 minuten ook voor muzikale gloed en knallers. Metallica houdt er van in het midden van een zaal te staan. Pal tussen hun publiek: de Metallica-familie, zoals frontman James Hetfield de fans ook gisteren meermaals noemde. "Het is een hele eer om 36 jaar nadat wij deze reis begonnen, hier nog steeds voor jullie te mogen optreden", sprak de zanger uit het hart. 

Beeld Damon De Backer

Er volgde een mooi moment, toen de zanger op de eerste rij een jong meisje spotte. Milla, bleek ze te heten, 13 jaar oud. "Wat een coole ouders heb jij niet, dat ze je meenemen!", knikte papa Hetfield. Waarna hij 'Sad But True' opdroeg aan de nieuwe generatie metalfans en aan Milla. En de song ook vlak voor haar eindigde, op zijn knieën en met een hemelsbrede grijns.

Het is telkens een verrassing wat er gespeeld wordt, want de set verandert elke avond. Enige constante: Metallica is de voorbije kwarteeuw altijd beter live geweest dan op plaat. Dat gold ook nu. Tot de mooiste songs uit hun nieuwste boreling Hardwired…to Self-destruct behoorden gisteren 'Atlas, Rise!' en 'Halo on Fire'. Die laatste solo ingezet door Hetfield. Met een knappe opbouw, en bovenal een refrein dat zich uitstekend leende om meegezongen te worden. Tijdens 'Moth Into Flame' (opgedragen aan Amy Winehouse) kwamen er piepkleine drones uit het podium opgedoken, die als lichtgevende motten boven de groep gingen zweven. 'Now That we're Dead' klonk qua ritme en drums erg tribaal. De song werd even stilgelegd, waarop de vier groepsleden samen gingen trommelen.

Beeld Damon De Backer

Metallica sprong uit de band, en wou aan hun eerste van twee Antwerpse concerten een lokale touch geven. Tijdens 'Seek & Destroy' (dat al als derde song werd prijsgegeven!) werden op de beeldschermen historische concerttickets getoond. Van hun eerste Belgische zaalshow in Poperinge ('84), over Vorst Nationaal ('88) en Flanders Expo ('92). Op de speciale event-shirts stond de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal afgebeeld, en ook de cover die elke avond door bassist Robert Trujillo en gitarist Kirk Hammett wordt gebracht kleurde Antwerps. The Kids was als groep een uitstekende keuze, de song heel wat minder. Metallica koos er voor om 'This is Rock 'n' Roll' te spelen, in plaats van 'There Will Be No Next Time'. Het kwam niet over bij de massa. 

Beeld Damon De Backer

Ook het nieuwe 'Confusion' viel steendood. Het lied werd opgedragen aan de soldaten en hun familie, maar blijft een zwak broertje van Hardwired... 'One', dàt is pas een anti-oorlogssong. Metallica speelde die erg ingehouden, en liet hun klassieker pas naar het einde toe openbarsten. Knap ook hoe de vierkante schermen - die meer dan twee uur op en neer tot vlak boven het publiek bewogen - gebruikt werden. Hier met oude portretten van frontsoldaten uit de Eerste Wereldoorlog. Metallica vergat dus ook de gruwel van honderd jaar geleden niet. Naast reflectie was er ook tijd om lol te trappen. Niemand die zijn publiek zo hartstochtelijk 'die, die, die!' (sterf, sterf, sterf!) kan laten roepen als Hetfield in het vonkende 'Creeping Death'.

Beeld Damon De Backer

Een podium in het midden maakt het de geluidstechnici niet makkelijk. Maar er zat veel dynamiek in de set, en naarmate het concert vorderde werd de klankbalans alsmaar beter. De emotie en kracht die Hetfield in 'For Whom The Bell Tolls' legde, drong zo tot tussen je oren door. De zanger zocht voortdurend de andere groepsleden op, om dan weer naar een hoek te duiken tot vlakbij het meebrullende publiek. 

Beeld Damon De Backer

Het concert eindigde fraai, met 'Master of Puppets' in een kolkend Sportpaleis. Overal ontstonden er moshpits en doken crowdsurfers op. Die iconische plaat (ook producer Flemming Rasmussen was in de zaal) werd verder gezet in de bisronde, met een uiterst venijnig 'Damage, Inc'. Thrash metal suprème, waarbij het gaspedaal helemaal werd ingedrukt. Hetfield slaagde er tijdens 'Nothing Else Matters' in de zaal even weer stil te krijgen. Om dan een laatste keer uit te pakken, met het prijsbeest 'Enter Sandman'. Tot grote vreugde van Milla en de hele Belgische Metallica-familie. Het zijn intussen oude rotten, die van Metallica, maar duidelijk nog niet versleten.

Metallica, gezien op 1/11 in het Antwerpse Sportpaleis. Op 3/11 speelt Metallica er opnieuw. Ook dat concert is uitverkocht.

Beeld Damon De Backer
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234