Woensdag 01/04/2020

Ed Sheeran

Met vier tienermeisjes naar Ed Sheeran: "Hij stond daar gewoon alleen en deed alles zelf. Cool"

Ed Sheeran pakte in een mum van tijd de hele weide in. Beeld Damon De Backer

Je moet wel goed zot zijn om met vier gillende tienermeisjes naar een optreden van Ed Sheeran te gaan. Dat kreeg onze journalist Cathy Galle vaak te horen de afgelopen weken. Niets van aan, zo bleek zondagavond. “Alles loslaten en gewoon genieten.”

“Komop mama. Je hebt er niets aan als je de teksten niet kunt meezingen.” Voor de elfendertigste keer galmt ‘Perfect’ door de auto terwijl we richting festivalpark Werchter rijden. Vier tienermeisjes, Mare (13), Janne (15), Lore (15) en Marilou (16) zingen luidkeels mee. Daarna volgen nog een hele resem Sheeran-hits, terwijl ik me zo stilletjes begin af te vragen of dit wel zo’n goed plan was.

Hard hebben mijn dochters nochtans niet moeten zagen, een jaar geleden. In een vlaag van overmoedigheid kocht ik tickets voor het concert van Ed Sheeran. Voor mijn dochters is dat hét concert der concerten. Het equivalent van een WK-finale voor de voetbalfan. Dat de oudste besloot nog twee vriendinnetjes mee te nemen, kon er nog wel bij, dacht ik.

Naar een Ed Sheeranconcert ga je niet onvoorbereid. Het afgelopen jaar kreeg ik dan ook een opleiding tot het Sheeran-fan-zijn. Wat betekent: liedjes beluisteren en teksten van buiten blokken. Al zijn vooral de refreintjes belangrijk. En toon leren houden, dat ook. Want ook al hoort geen kat hoe je zingt in een massa van 65.000 man, toch wil een tiener niet afgaan omdat haar moeder belachelijk vals of erger nog, gewoonweg fout zingt.

Twee flessen rozé

Meer voorbereid kunnen we niet zijn, wanneer we zondagnamiddag in de auto richting Werchter rijden. Al moet ik toegeven dat de twijfel over het plan steeds groter wordt. Twee dagen geleden kreeg ik van de mama van een van de meerijdende meisjes nog twee flessen rozé. Omdat ze me zo moedig vond. Een lichtjes overdreven reactie, vond ik, die ik dan ook stoer weglachte. Na nog eens vijf keer ‘Perfect’, drie keer ‘Thinking Out Loud’ en enkele keren ‘I See Fire’ meezingen begin ik te begrijpen wat ze bedoelde.

Eventjes wordt het stil wanneer we de festivalweide opstappen en zichtbaar overdonderd die vele duizenden mensen zien. Allemaal mensen die net zoals zij hier graag willen zijn. Ondanks het lange aanschuiven, ondanks de pokkedure prijzen en ondanks het feit dat je zoveel leukere dingen kunt doen op een zondagnamiddag dan in een oververhitte mensenmassa te gaan staan en uren te wachten.

En dan stapt Ed, in eenvoudig T-shirt met lange mouwen, eindelijk het podium op. “Hij ziet er zo gewoontjes uit”, fluistert Mare, terwijl ze wijst naar een klein, schijnbaar onooglijk figuurtje op dat immense podium. Ze had blijkbaar verwacht dat Sheeran uit het plafond zou komen neerdalen om zijn show te beginnen. Op z’n minst. “Zo begin je toch geen show”, klinkt het kritisch.

Mare (met vlechtjes): "Hij ziet er zo gewoontjes uit."Beeld RV

Zonder enige begroeting begint Sheeran Castle On The Hill te spelen. Het lijkt wel of de vier tienermeisjes, die tot dan toe in spanning aan het wachten waren, eensklaps veranderen in dolgedraaide dansmachinetjes. Het liedje wordt woord voor woord meegebruld en er wordt uitbundig gedanst. Gedaan met kritische opmerkingen ook.

Cynisch hout

Tot mijn eigen grote verbazing heeft mijn opleiding gewerkt en kan zelfs ik, toch het refrein, meezingen. Net als bij de meeste andere liedjes die nog volgen. Want de rest van het concert is een aaneenschakeling van bijzonder meezingbare hits en schattige bindteksten. Dat meezingen werkt mega-aanstekelijk. Je kan niet anders, of je moet al uit heel cynisch hout gesneden zijn.

Ed pakt in een mum van tijd de hele weide in. Dat hij kritiek krijgt omdat er op technisch vlak een paar dingen foutliepen en hij alweer dezelfde playlist gebruikte als op andere optredens zonder al te veel verrassingen, zal ons een grote worst wezen. Alles loslaten en genieten.

“Wat is hij goed”, zegt Mare na het optreden, duidelijk nog nagenietend. Ook de oudere meisjes zijn laaiend enthousiast. Ze zien er blij maar ook heel vermoeid uit. Ze hebben meegegild, meegezongen, hun ogen uitgekeken en veel gedanst. “De sfeer was geweldig. Hij stond daar ook gewoon alleen en deed alles zelf. Zo cool."

Janne (links) en Lore: "De sfeer was geweldig. Hij stond daar ook gewoon helemaal alleen en deed alles zelf. Zo cool."Beeld RV

Terug in de auto is het viertal nog altijd niet uitgezongen. De autoruit draait open en liedjes van Ed Sheeran worden meegezongen, terwijl we tergend langzaam de parking afgeraken en de stroom voetgangers op weg naar de bussen passeren. Na een uur in de file staan, valt het viertal eindelijk stil. Het bobijntje is af en de rust keert terug in de auto. En ik denk aan de flessen rozé die thuis op me wachten. Die waren nergens voor nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234