Zondag 29/01/2023

Voorpublicatie

Met deze tips overleeft u het op kantoor

null Beeld Fernando Leon
Beeld Fernando Leon

Is het nu wel of niet verstandig om met een collega een affaire te beginnen? Hoe gaat u ongemerkt naar het toilet, wanneer meldt u zich ziek en wat te doen met al die sappige roddels? Deze en andere vragen staan centraal in Werken doe je maar thuis, het nieuwe boek van de Nederlandse schrijver Japke-d. Bouma. Een voorpublicatie.

Japke-d. Bouma

Roddelen

"Ik zeg het maar meteen: geen bedrijf kan zonder roddel. Je leest weleens over organisaties – meestal die voor 'persoonlijke groei' – die niet willen dat hun personeel roddelt en vertrouwen en transparantie willen propageren met mindfulness, respect en blablabla. Maar dat soort bedrijven gaat snel failliet.

"Kom op zeg. Zonder roddelen overleeft geen mens. Een bedrijf zonder roddel is als een voetbalwedstrijd zonder bal, een paella zonder garnalen, een hipster zonder baard of vul anders lekker zélf even een vergelijking in als je het zo goed weet. Zonder roddel gaat iedereen dood van totale saaiheid.

"Er wordt altijd gedaan alsof bedrijven aan roddelen kapotgaan. Onzin natuurlijk. Juist aan geheimen gaan organisaties kapot, daar komt alleen maar gekonkel van en mensen die 'kennis is macht' uitspelen. Roddelen is delen, het lokt ons naar de koffieautomaat, brengt kleur op onze wangen en we oefenen er onze retorische vaardigheden mee waar allerlei saaie PowerPoints enorm van opfleuren.

"Een roddel, dat is je baas die zijn bikinilijn scheert. En jij weet dat. Of dat je hem laatst tegenkwam met drieëntwintig lege wodkaflessen. Maar de mooiste roddels hebben een seksuele component en logistieke details: 'Hij ging eerst weg, en toen ging zij,' en dan kan iedereen gaan speculeren. Voor je het weet, voel je je lekker vies met z'n allen. Dat verbroedert enorm.

"Een roddel is altijd leuker dan alles op je werk. Neem dit stukje. Als hierboven een bericht had gestaan over de nieuwe borsten van Linda had je dat liever gelezen en terecht. Stel je voor dat we het alleen maar over het eigenwoningforfait, de EU of de Statenverkiezingen mochten hebben. Ik heb collega's die louter wat reliëf krijgen door de roddels die over hen de ronde doen.

"Roddelen is dus clickbait. Een mail met als onderwerp 'zwanger' werkt nu eenmaal beter dan een mail met 'prognosebespreking 2016'. Ik zou er daarom ook voor willen pleiten elke vergadering te beginnen met een paar sappige roddels in de categorie 'kennen jullie dat verhaal van de opblaaspop van die lul van sales'. Dan is iedereen wakker voor de prognoses.

"Het is interessanter als 'het verhaal gaat dat' een collega de baas heeft geslagen dan dat het écht honderd procent zeker is gebeurd. Als niemand het zeker weet, is er meer te fantaseren. Zeg dus niet midden in een spannend verhaal over een vermeende affaire: 'O maar ik was daar ook bij, op die hotelkamer. Dat was gewoon een teambuildingsessie.' Een goede roddel moet je niet doodchecken.

"Verder mogen bazen niet over hun ondergeschikten roddelen en vind ik dat alles wat er geroddeld wordt een week later openbaar mag worden gemaakt – duh. Anders komen er nooit nieuwe roddels de wereld in.

"Mensen die zeggen: 'Ik hoor hier altijd alles het laatst,' zijn de beste roddelaars, omdat iedereen denkt dat ze niks weten. Mensen die zeggen: 'Ik ben altijd heel discreet,' hebben een reden om dat te moeten zeggen en mensen die roddelen uit haat mag je met hun bureau op het toilet zetten, dichter bij het riool, waar ze horen.

"Als er niet over je wordt geroddeld, tel je niet mee."

De beste roddels

"Mensen denken vaak dat je de beste roddels hoort door veel met collega's te praten – een misverstand. De beste roddels kom je te weten door je strategisch op te stellen: staan op de juiste plek. De beste roddelaars staan altijd net naast het vergaderhok als er een belangrijke bespreking klaar is, net naast het toilet als er een huilbui binnenzeilt, net naast de trap als er een woedende collega naar beneden komt en net bij de uitgang als twee geheime minnaars weggaan. De beste roddelaars zijn dus collega’s die fit zijn, snel kunnen schakelen en duizenden kilometers per dag in de kantoorjungle afleggen. Wat ook kan, is dit soort mensen te betalen voor hun informatie."

Seksen op kantoor

"Je kunt er natuurlijk op wachten tot het ervan komt: geflikflooi en gesodemieter in de kantoortuin. Al die mannen en vrouwen bij elkaar gepropt, in de bloei van hun leven, op centimeters van elkaar. Met allemaal al jaren een relatie thuis waar de fut uit is. En hier snapt iedereen je wél, in tegenstelling tot thuis. En dan ook nog eens al die zeeën van tijd om van alles uit te proberen. Alcohol op borrels, inloopkasten, overwerken, lege parkeerdecks na sluitingstijd, fietsenkelders. Daar komen ongelukken van.

"Ik zie dan ook voortdurend collega's om me heen die elkaar zitten op te winden, maar dat eigenlijk niet mogen. Dat ze niet meer met elkaar in de lift kunnen, want dan krijgen ze geen lucht. Dat ze niet meer met elkaar kunnen overleggen, want dan horen ze niks. Dat ze elkaar niet meer kunnen aankijken, want dan zien ze alles. En dat als ze elkaars naam zien in de inbox, hun hart overslaat. Dus mailen kan ook niet meer. Niet gek dus dat mensen me vragen: wel of geen seks met collega's?

"Ik ben er helder over: begin er niet aan. Flirten, gedraai en gedoe is natuurlijk prima, maar stop ermee zodra er lichaamssappen in het spel dreigen te komen. Een verhouding met een collega? Kansloos. Mijn belangrijkste advies: ontkennen, wegkijken en als de krachten per ongeluk toch een keer zijn losgekomen, nooit, ik herhaal nóóit meer op terugkomen. Negeren. Focus. Bidden om kracht. Stop met dagdromen.

"Wat voor mij goed werkt als de lust me te veel wordt, is even klikken naar de site van De Correspondent. Of denken aan gefrituurde vetrollen, levende konijnen die je met je blote handen opeet of Mart Smeets naakt. Verder vind ik het goed werken om doorgekookte spruitjes te visualiseren, een Ted-talk van iemand met een zwarte coltrui onder zijn jasje, alles met Andries Knevel en exploderende potvissen.

"Wat ook kan, is het object van affectie in je gedachten in een aseksuele thuissituatie plaatsen. Hem klagend over niet lang genoeg doorgesudderde hachee bijvoorbeeld, of in discussie met de collectant van Unicef of het geld wel goed wordt besteed.

"En als dát allemaal niet lukt, en het komt er tóch van, dan zijn dít de opties. of het is echte liefde, hij gaat weg bij zijn vrouw, jullie gaan samen in een veel te klein appartementje wonen, werken dag in dag uit op elkaars lip en worden overspannen van het keihard jullie best doen om de relatie spannend te houden waar alle collega's de hele tijd bovenop zitten. OF je negeert hem the day after, hij gloeit nog wat na in zijn gemis, maar komt al snel weer een nieuw moppie tegen en jij bedrinkt je die avond en gaat vervolgens door met je leven, maar je vergeet hem nooit en hij gaat nooit weg bij zijn vrouw. In beide gevallen moet je een andere baan.

"Ik zou zeggen: kies zelf even."

Japke-d. Bouma, Werken doe je maar thuis, Uitgeverij Thomas Rap, 288 p., 16,99 euro. Verschijnt op 14 augustus.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234