Donderdag 24/10/2019

Theaterrecensie

'Menuet': jaloezie en uitsluiting overheersen in driehoeksrelatie

Bert Luppes verricht in 'Menuet' onderhoudswerkzaamheden in vrieskelders in een brouwerij, net als Louis Paul Boon voor WO II. Beeld ©NTGent

De toneelbewerking Menuet doet het gelijknamige werk van Boon alle eer aan. Het is een meeslepende kijkervaring die drijft op een cast van uitstekende acteurs.

Boon schreef het motto voor zijn korte roman Menuet over uit Van Dale: menuet:  "Oorspronkelijk Franse dans van langzame, afgemeten statige bewegingen in ¾ maat." Helemaal aan het eind wordt de portee van de dansmetafoor duidelijk. “Ik wist (…) dat wij een dans aan het uitvoeren waren, wij onder ons drie.” Het klinkt als een missive van het noodlot.

In Boons Menuet brengen drie geanonimiseerde personages, een man, zijn echtgenote en een adolescent hulpje in het huishouden hetzelfde deprimerende verhaal, maar telkens vanuit hun eigen belevenisperspectief. Tom Blokdijks theaterbewerking van Menuet is allerminst een failed play, integendeel. Blokdijk doorbreekt de monotonie van de innerlijke monologen door de tekst zo te herschikken dat de replieken snedig op elkaar volgen. Een goede zet. Die verschuivingen geven nog meer diepte aan de dramatische spanning van de brontekst en geven cadans aan de sobere voorstelling, waarbij alles draait om de beklemmende psychologische portrettering van een driehoeksrelatie.

Lees ook: Fans van Louis Paul Boon moeten tegenwoordig in het theater zijn (+)

Om aan de kost te komen, verrichtte Boon voor de Tweede Wereldoorlog onderhoudswerkzaamheden in de vrieskelders van een brouwerij. De man in Menuet doet krek dezelfde job. Hij neemt het onderkoelde klimaat van zijn werk mee naar huis, is ontoegankelijk en apathisch. Hij vult de avonden met het verzamelen van krantenknipsels, bij voorkeur funeste korte stukjes met moord, verkrachting en aberraties allerhande als onderwerp. Deze rol is Bert Luppes op het lijf geschreven. Zijn vertolking is geserreerd en pakkend. Roerloos en sloom laat hij met lijzige stem zijn afgemat personage leeglopen.

Drieshoeksrelatie

De echtgenote (Chris Thys) straalt bij momenten, maar kan de bedompte sfeer niet keren. Zij is een gefrustreerd, aseksueel wezen in wie alle levendigheid gefnuikt werd. Tussen de man en vrouw in infiltreert het meisje (Lien Wildemeersch). Tegelijk gespeeld onschuldig en fars levert ze cynische commentaren: “Zij houden van elkaar omdat zij met elkaar niets gemeen hebben.” Ze sluipt letterlijk over het decor heen, manipuleert, wacht geduldig en meedogenloos af tot de vruchten van haar machtspositie in haar schoot vallen.

Regisseur Liliane Brakema is erin geslaagd de kille sfeer uit de roman naar de scène over te brengen. De acteurs laat ze spelen in een halo van strakke afstandelijkheid, die de hele voorstelling wordt aangehouden. En dat werkt. 
Als toemaatje voor de muziekliefhebbers zijn er flarden Scriabin, Mahler, Puccini en Schubert.

Beeld Phile Deprez

Tot 5/5 afwisselend in Gent Minnemeers en op reis. NTGent.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234