Woensdag 24/07/2019

Theaterrecensie

Memento Mori: hoe te leven in de schaduw van de dood?

Beeld rv / Els Dietvorst

Els Dietvorst schreef twee theatermonologen die vertrekken van dezelfde vraag: hoe te leven in de schaduw van de dood?

Kent u die foltertechniek waarbij er eindeloos lang en op een tergend traag tempo water op iemands hoofd druppelt? Het is de meest wreedaardige van alle martelingen en drijft het slachtoffer onvermijdelijk tot de waanzin. In Memento Mori! !Irom Otnemem van Els Dietvorst kan u zien welk effect deze gruwel heeft op acteur Dirk Roofthooft, die er allerminst kalm onder blijft.

Gevangen onder zijn folterdruppel bekent Roofthoofts naamloze personage zijn obsessie met de dood. Herinneringen, observaties en dromerijen verweven zich tot een monoloog over de akelige kwetsbaarheid van het leven, warm en weerloos als een vers gelegd ei. ‘Ik moet iets doen’, klinkt het als een mantra, ‘iets dat zin heeft.’ Maar wat in zijn wanhopige grijns zichtbaar wordt, is de onmogelijkheid van een zinvol bestaan.

Filmmaker en beeldend kunstenaar Els Dietvorst schreef twee theatermonologen die ze in Memento Mori met elkaar laat contrasteren én overlappen. De gedachte aan de dood kan verlammend zijn, maar ook een stimulans om intenser te leven. Tegenover de ingehouden, gewrongen waanzin van Roofthoofts personage plaatst ze de grillige, luidruchtige uithalen van Aurelie Di Marino.

Hyperpersoonlijk, schrijnend, en tegelijk hoopvol

De jonge Brusselse actrice brengt een tekst die Dietvorst schreef na het overlijden van haar broer. Hyperpersoonlijk, schrijnend, en tegelijk hoopvol. Want ook na de dood van onze dierbaren blijft de wereld bestaan, blijft er leven ontluiken en blijft de kunstenaar creëren. Di Marino slingert die boodschap met een gloedvolle overtuiging in je gezicht. ‘Elke mens leeft in stille wanhoop’, besluit ze. Maar wie niet terugslaat zal verkommeren. We moeten afzien en weer doorgaan.

Dietvorst laat beide monologen intens op elkaar inwerken. Beelden en motieven zingen rond als echo’s, grijpen op elkaar in en zetten zich tegen elkaar af. Maar soms wordt het allemaal net iets té nadrukkelijk en zou de tekst gebaat zijn bij wat meer subtiliteit. Ook de vormelijke contrasten zijn intrigerend, maar blijven nogal braaf. Mooi theater, maar het mist een snuifje onvoorspelbaarheid.

Van 9 tot 11 mei in deSingel, Antwerpen, desingel.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden