Zaterdag 06/03/2021

MuziekrecensiesAlbums van de week

Melodie, melancholie en explosie: dit zijn de beste albums van de week

Teen Creeps. Beeld DANIIL LAVROVSKI
Teen Creeps.Beeld DANIIL LAVROVSKI

Een schizofrene crooner, een springlading dansbare bommetjes en relevante nostalgie. Deze week doolt u tussen hedonisme, bittere wraak en pastelroze nostalgie. Er zijn doodsere oorden!

'Forever' van Teen Creeps. Beeld RV
'Forever' van Teen Creeps.Beeld RV

Teen Creeps - Forever ****

Had het Gentse Teen Creeps nog méér nineties willen wasemen, hadden ze een klaskiekje van ons uit 1995 moeten prikken voor de albumhoes. Kreeg die groepsnaam gelijk een gezicht. De pastelroze cover die het uiteindelijk is geworden, biedt evenwel onderdak aan zowat alle indie-darlings die onze jaren negentig beheersten.

Teen Creeps dragen hun invloeden onbeschroomd op de mouw. Een flard Fugazi hier, een streep Sebadoh, Sugar of Sonic Youth daar. En anders wel een dreinerig gitaartje dat de pootafdruk van Dinosaur Jr. draagt: niet één kwalijk meurende muzikale patroonheilige is hier te bespeuren. Schiet ‘Toughen Up’ trouwens niet zo’n beetje uit de startblokken als ‘Popular’ van Nada Surf? Melodie en explosie vormen de hoofdbrok op deze tweede langspeler, maar melancholie schiet uiteindelijk de hoofdvogel af. Forever bezit misschien niet de eeuwigheidswaarde die de titel manhaftig impliceert, maar hun ninetiesnostalgie klinkt vandaag tenminste even relevant als ravissant.

'Home' van Rhye. Beeld AP
'Home' van Rhye.Beeld AP

Rhye - Home ***

Niets nieuws onder de zon bij Rhye. De ultramelancholische songschrijver Mike Milosh tweakt zijn sound amper op deze vierde plaat. Toegegeven, op productioneel vlak scheert Rhye hogere toppen. Hoor die vingers over gonzende akoestische gitaarsnaren glijden in het smachtende ‘I Need A Lover’. Voel die balearic discogroove van ‘Black Rain’ tot diep in de onderbuik: zo assertief funky klonk Rhye nooit eerder. Milosh vindt een nieuwe adem in dat type liedjes, dus het is een tikkeltje jammer dat hij niet vaker zo soepel aan het funken slaat. Je spitst écht de oren wanneer zijn donzige sound een cocon wordt voor bittere wraakgevoelens zoals in ‘Sweetest Revenge’. “My body’s filled with such rage”, croont Milosh er teder. Zo schizofreen mocht het hier vaker aan toegaan.

‘Isles’ van Bicep. Beeld HUMO
‘Isles’ van Bicep.Beeld HUMO

Bicep - Isles ****

Isles is de plaat die het Ierse elektronicaduo Bicep de mainstream zal inloodsen. Waar zijn titelloze debuut drie jaar geleden genoeg pocherige thrills herbergde om het etiketje van Grote Belofte mee te verdienen, doet de opvolger het kordater, complexlozer en met een haast achteloos panache. ‘Atlas’ beteugelt een uit zijn voegen barstende euforie op een wijze die The Chemical Brothers ademt. De aardedonkere UK Garage-bastaardjes ‘Saku’ en ‘Apricots’ zijn verwant aan Four Tets meest dansbare bommetjes. Bij het sinistere ‘Rever’ spitst Burial wellicht de oren. ‘Sundial’, met zijn galmende breakbeat en Bollywoodsamples, twijfelt tussen hallelujah en hedonisme: leviteren of een pilletje achterover drukken? Yup, Bicep heeft de plaat gemaakt waarmee wij na corona een krater in de dansvloer zullen hakken. Foto’s nemen is toegelaten. (GVA/SVS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234