Maandag 16/09/2019

Meelezer over Paasparade - Richard Yates

Beeld UNKNOWN

Paasparade volgt van begin jaren dertig tot eind jaren zeventig (in de vorige eeuw is dat) het leven van de zusjes Grimes. Volgens de openingszin - die om mij volledig onbekende redenen in elke recensie wordt aangehaald - zou geen van beide er ooit in slagen gelukkig te worden. Dat blijkt een understatement.

Emily en Sarah Grimes gaan allebei ten onder aan het leven dat ze dachten te willen leiden. Sarah (de oudste) stort zich op jonge leeftijd in een full package huwelijk, en denkt haar geluk verder te kunnen halen uit het schrijven van komische verhalen. Naarmate haar lichaam uitzet smelten die dromen helaas als sneeuw voor de blakende zon waaronder ze in niemandsland vastgeroest blijkt te zitten. Emily zoek daarentegen haar heil in een eindeloze rij mannen. Die verzamelt ze in New York, waar ze zonder veel ambitie een carrière tracht uit te bouwen. Het verschil kan amper groter zijn, maar uiteindelijk komen de zussen op hetzelfde uit. Als Emily uiteindelijk zonder baan en lief komt te zitten, is een roemloze ondergang ook haar deel.

Wie een boek van Richard Yates openslaat, weet dat hij zich aan droefgeestige en uitzichtloze situaties mag verwachten. Het leven is hoegenaamd geen pretje. Dat maakt zijn boeken er niet minder innemend om. Paasparade is na Revolutionary Road de enige roman van Yates die tot nog toe in vertaling verscheen. En het moet gezegd: Paasparade is nog beter dan het alom geprezen en succesvol verfilmde debuut van de auteur. Mijns inziens althans. Revolutionary Road verloor zich nog te veel in een spectaculair plot waar niemand eigenlijk wat mee opschoot, terwijl Paasparade overeind blijft zonder dat personages door het dolle heen moeten gaan. De achterflap mag het leed van de zusjes Grimes dan wel op een gedeeld traumatisch verleden steken, waarmee gedoeld wordt op de instabiele moeder ("Pookie") die zichzelf verloren heeft in de vastgoedsector, maar je blijft vooral achter met het gevoel dat deze miserie iedereen te beurt kan vallen. Wie niet weg is, is gezien.

Misschien is het omdat Richard Yates het leven te pijnlijk en te troosteloos voorstelt, maar dat maakt het niet minder onvoorstelbaar dat deze auteur moest sterven om de eer te krijgen die hij bij leven en welzijn verdiende. Het was pas rond de eeuwwisseling dat het Amerikaanse lezerspubliek zijn boeken opmerkte. De Arbeiderspers bracht in navolging hiervan de afgelopen jaren twee romans en een verhalenbundel van Yates in vertaling uit, en te hopen valt dat zijn andere werken spoedig zullen volgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234