Vrijdag 06/12/2019

P-Magazine

Maurice De Velder: uiterst gewiekst en bijna geniaal

Maurice De Velder: iemand die overal zaakjes ziet en er steeds zijn voordeel uit probeert te halen. Beeld Bob Van Mol

De man die P-magazine failliet liet gaan en nu op het punt staat het weer te kopen, heeft wellicht een van de bijzonderste cv's op LinkedIn. Naast een resem bedrijfjes en jobs vermeldt hij negen maanden cel en een veroordeling voor witwassen en oplichting. Maurice De Velder (57): sluwe ondernemer of gehaaide dealmaker?

"Maurice De Velder zal eerst ergens ratten uitzetten, om dan de dag erna terug te komen om rattenvergif te verkopen." Vraag mensen naar hoe je Maurice De Velder, ooit nog bestuurder bij een bedrijf gespecialiseerd in ongediertebestrijding, het best kunt omschrijven, en steevast komen dezelfde antwoorden terug. Gewiekst. Gehaaid. Een dealmaker eerste klas met een netwerk tot in de hoogste kringen. Maar ook een wat louche type dat de grenzen van het wettelijke aftast, en er af en en toe durft overgaan. "Misschien kun je hem nog best vergelijken met een West-Vlaamse beestenhandelaar", omschrijft iemand hem. "Recht voor de raap, een beetje onbehouwen misschien. Impulsief ook. En licht ontvlambaar."

Een telefoontje naar De Velder, met de vraag naar verduidelijking bij een aantal feitelijkheden, begint met een dreigement. "Pas op wat je schrijft of ik maak jullie kapot." Wanneer De Velder tackelt, doet hij dat met de voeten vooruit. En dat werkt. Niemand wou deze week on the record iets zeggen over de man.

De Velder, al dan niet toevallig de zoon van een veehandelaar uit Merchtem, heeft een neus voor zaakjes. Dat bewees hij de voorbije weken opnieuw bij de overname van de bladen van Think Media Magazines. De mediagroep kreeg half juni bescherming tegen haar schuldeisers via de WCO-procedure, en nu blijkt uitgerekend Think Media-topman De Velder in poleposition te liggen om P-magazine en Culinaire ambiance over te nemen. Het bedrijf is gesaneerd en hij behoudt twee titels, zonder dat hij een eurocent opzegvergoeding heeft moeten betalen. Dat doet de overheid wel voor hem. "Bijna geniaal", klinkt het binnen het bedrijf. Bijna, want De Velder wou ook graag Menzo en Ché opnieuw binnenhalen zonder het bijhorende dure personeel. Maar daar stak de Nederlandse uitgever Audax een stokje voor.

De overname mag dan al wrang zijn voor de werknemers en weinig sympathiek overkomen, De Velder zal het worst wezen. Als opportunist ziet hij vooral een goede deal. "Ik ben een ondernemer", reageert hij. "Think Media Magazines was structureel niet meer te redden. Maar als ik een sterke titel als P-magazine voor een gunstige prijs kan kopen, ben ik wel geïnteresseerd." Nu het personeelsbestand is afgeslankt, denkt De Velder opnieuw geld te kunnen verdienen met het blad. En dat is waar het om draait. De centrale vraag voor De Velder, zeggen mensen die met hem hebben samengewerkt, is steeds: wat brengt dat op? Een hart voor media heeft hij niet - bij Think Media vermoeden ze dat hij zelden of nooit P-magazine of Ché leest. Al heeft dat ook voordelen. De redacties van Think Media konden steeds hun ding doen, zonder inmenging van hun topman.

"Hij zit in de verkeerde branche", luidt het. "Zijn echte thuis is de immomarkt, waar hij ook enkele goeddraaiende bedrijfjes heeft en veel geld verdient." Typerend daarvoor is de manier waarop hij de voorbije jaren met P-magazine omging. Net zoals andere bladen kampt het blad met een krimpende verkoop, maar nooit kwam hij met een doordacht plan. "Hij neemt beslissingen op buikgevoel, zonder er al te veel bij na te denken."

Wat voorafging

Net voor de zomer vroeg en kreeg Think Media Magazines, uitgever van onder andere P-magazine, Ché en Menzo, bescherming tegen zijn schuldeisers. Een gerechtelijk mandataris moest op zoek naar een overnemer voor de titels. Groot was de consternatie toen vorige week bleek dat uitgerekend Maurice De Velder, topman van het in financiële ademnood verkerende Think Media Magazines, een bod op een aantal van de titels uitbracht. De Velder greep naast Ché, Menzo en Motoren & toerisme maar lijkt op weg om P-Magazine en het culinaire maandblad Culinaire ambiance binnen te halen.

Bloedende titels

Enkele jaren geleden stelde hij wel (pdw) aan als hoofdredacteur, nauwelijks wetend waar de betreurde columnist voor stond. "Iemand die zegt waar het op staat, niet zo politiek correct als de vorige", omschreef De Velder (pdw) toen Vlaams Belanger Filip De Winter hem ernaar vroeg. De Winter verslikte zich net niet in zijn koffie. Waarna (pdw) de babes van de cover haalde, van P-magazine een (nog) linksere versie van Humo maakte en de verkoop nog sneller zakte.

"De Velder heeft geen langetermijnvisie op media, en omringt zich met mensen die er ook niets van kennen. Afhankelijk van met wie hij gesproken heeft, bepaalt hij wat er moet gebeuren. Maandag kan dat wit zijn, en een dag later zwart. In bepaalde sectoren is het goed om snel van koers te kunnen veranderen, maar als je magazines maakt, is een beetje standvastigheid geen slecht idee." Al is de teloorgang van 'zijn' bladen zeker niet enkel aan de wispelturige De Velder te wijten. De diepe crisis op de bladenmarkt doet ook titels met bekwamere uitgevers bloeden.

Dubieuze dossiers

Veel meer dan een uitgever is De Velder een dealmaker, die zaakjes ziet en daar zijn voordeel probeert uit te halen. Bij Think Media zijn de verhalen over ruilhandel legio. Vakanties, gsm's, bedrijfswagens: als het even kan, betaalt De Vilder er geen cent voor. In ruil belooft hij reclameruimte. En als hij moet betalen, stelt hij dat zolang mogelijk uit. Freelancers en leveranciers moeten soms maanden wachten op hun geld. "Toen ik eens mijn auto binnenbracht voor onderhoud, weigerde de garagist dat te doen omdat er al veel te lang niet voor betaald was. Zolang De Velder geen rappel kreeg, betaalde hij niet."

Maar de Think Media-topman durft nog verder gaan, bleek in 2009. Na een jarenlang juridisch gevecht, waarbij De Velder negen maanden lang in de cel zat, werd hij veroordeeld voor oplichting, valsheid in geschrifte en witwassen van geld, en manipulatie van de beurskoers van Think Media. In datzelfde dook ook het verhaal van Streep op. De Velder had via Think Media 25 procent in het bedrijf, dat voor De Lijn reclame werfde voor de Gentse en Antwerpse trams. Toen er elektronische schermen in die trams moesten komen, deed Streep een beroep op Falcom. Detail: De Velder was oprichter en grootste aandeelhouder van dat bedrijf, maar dat wist De Lijn niet. En om de cirkel helemaal rond te maken mocht 4FM, dat toen nog eigendom was van De Velder, de nieuwsboodschappen leveren voor die schermen. Het project was een gigantische flop, maar De Velder passeerde wel verschillende keren langs de kassa. Verboden? Nee. Gewiekst? Zeker en vast. "De Lijn had zijn huiswerk misschien beter moeten doen."

De naam van De Velder duikt wel vaker op in dubieuze dossiers. Hij had in de jaren 80 en 90 een affichagebedrijf, samen met meester-lobbyist Koen Blijweert en vastgoedmakelaar Dirk Cavens. Dat bedrijf dook op in de beruchte Atoma-schriftjes van Leo Delcroix omdat CD&V-politici reclameborden kregen in ruil voor goodwill.

Dat De Velder zo goed als altijd de dans ontsnapt, is geen toeval, geven verschillende bronnen aan. Hij laat zich uitstekend juridisch omringen en weet perfect welke contracten hij ondertekent. En meer dan eens zijn die zo opgesteld dat De Velder bij ondertekening al weet hoe hij er later onderuit kan muizen. Als het dan toch eens tot een rechtszaak komt, heeft De Velder een batterij advocaten klaarstaan en de financiële middelen om die te onderhouden.

Blijft de vraag waarom De Velder nu opnieuw op de titels van Think Media heeft geboden en P-magazine wil reanimeren, al dan niet alleen digitaal. De voorbije jaren heeft hij er al heel wat geld in gestopt, maar veel rendement heeft dat nog niet opgeleverd. "Ik heb aan P-magazine nog geen cent verdiend", zegt hij zelf. "Alleen om de problemen op te lossen was ik goed genoeg." Waarom dan niet rustig van zijn centen gaan genieten in zijn Knokse villa? "De Velder is een trotse zakenman", klinkt het in zijn omgeving. P-magazine is een prestigeproject dat hem aanzien geeft, zeker in bepaalde kringen. "En misschien nog belangrijker: hij wil niet de geschiedenisboeken in gaan als de man die P-magazine ten grave droeg."

Maurice De Velder. Beeld Bob Van Mol

Redactie wil zelf 'P-magazine' overnemen

Krijgt P-magazine dan toch een nieuwe eigenaar? Een deel van de redactie bracht een bod uit op de titel, in de hoop de erfenis van het blad in ere te houden.

Ooit was P-magazine het kroonjuweel van mediabedrijf Think Media. Tegenwoordig is het met een oplage van amper 26.000 exemplaren het lelijke eendje van de groep. Niemand die raar opkeek toen er tijdens de uitverkoop van het bedrijf weinig interesse in de titel was. Enkel Maurice De Velder, ironisch genoeg de man die het de voorbije jaren voor het zeggen had en het blad naar de rand van het faillissement leidde, toonde serieuze interesse.

Nu blijkt dat er toch nog een tweede kandidaat is. Acht journalisten van het blad legden hun spaarcenten samen voor een gezamenlijk bod. Zij slaan de handen in elkaar om een roemloos einde van hun blad te voorkomen.

De bieders, die naar eigen zeggen handelen vanuit liefde voor hun blad, willen P-magazine in eerste instantie verder zetten in digitale vorm. Pas daarna kan gekeken worden of er ook nog mogelijkheden zijn op papier.

De kans dat de P-journalisten hun slag thuishalen is evenwel klein. Bij de biedingsprocedure die nu gevolgd wordt, houdt de rechtbank bij het toewijzen van titels in de eerste plaats rekening met de hoogte van het bod en de impact op de tewerkstelling. Het bod van Develder ligt een stuk hoger dan dat van de redactie. En ook qua tewerkstelling doet hij beter; bij de plannen van de redactie zijn immers enkel freelancers betrokken.

De P-redacteurs kunnen enkel hopen dat de rechter hun idealisme apprecieert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234