Zondag 13/06/2021

DM ZaptGunter Van Assche

Masturberende, menstruerende en elkaar maltraiterende pubertjes tussen taboe en tederheid

‘Big Mouth’, seizoen 4 focust op een emotie die we dit jaar moeilijk uit ons systeem geborsteld kregen: angst. Beeld TMDB
‘Big Mouth’, seizoen 4 focust op een emotie die we dit jaar moeilijk uit ons systeem geborsteld kregen: angst.Beeld TMDB

Gunter Van Assche zet de blik op oneindig. Vandaag: Big Mouth, seizoen 4

Oh, de puberteit! Bloeitijd van gierende hormonen, krokante zakdoeken, lammenadig liefdesverdriet en vruchteloos verlangen. Jongens hoeven slechts een ontluikend borstje in de smiezen te krijgen, om van de weeromstuit te kwispelen aan de voorkant. Benedennavels vergaat het lachen dan weer vaak bij de andere sekse.

Het komt allemaal voorbij in de grandioze animatieserie Big Mouth. Een als seksuele voorlichting vermomde comedyreeks, over puberende tieners die de weg kwijtraken tussen kop en kruis. De dialogen en plotlijnen zijn meestal even geestig als fantasierijk of zelfs onbeschroomd grof. Daarbij merk je dat de makers met een sardonisch genoegen het onderste uit de kan halen. In een getekend medium kun je jezelf dan ook zoveel meer permitteren met een cast vol kindsterretjes van vlees en bloed.

De protagonisten zijn dezelfde beminnelijke minkukels als in de voorbije seizoenen. Met de regelmaat van de klok laten ze zich omverlopen door het leven, hun eigen dolgedraaid Hormoonmonster of andere hersenspinsels. In de nieuwste afleveringen blijken de troebele tienerjaren nu écht begonnen, en domineert een panische waan bij alle masturberende, menstruerende en elkaar maltraiterende pubertjes. De timide mug Tito zoemt daarbij met een neurotisch stemmetje rond het grut. De focus in seizoen 4 ligt dan ook op een emotie die we dit jaar moeilijk uit ons systeem geborsteld kregen. Angst.

De geanimeerde kinderen Nick, Andrew, Jessi en Missy zijn ontsproten aan het mesjogge brein van Andrew Goldberg en zijn beste vriend Nick Kroll, en beschrijft hun eigen adolescentie alsof het de uwe betrof. Andrew Glouberman oogt als een onvolwassen Woody Allen en slaat obsessief-compulsief de hand aan eigen flieter. Om u meteen de temperatuur van deze serie te laten opnemen: dit seizoen wordt hij betrapt op het masturberen naast zijn opgebaarde opa. Het klinkt idioot en weerzinwekkend, maar leidt tot een onsterfelijke scène. Naast masturbatie komen ook andere lichaamssappen royaal aan bod: constipatie en menstruatie zijn de sleutelwoorden in enkele andere afleveringen.

Door de protagonisten vaker op te splitsen, zagen de makers hun kans schoon om nieuwe personages te introduceren en de horizon te verbreden. Het personage van komiek Seth Rogen wordt bijvoorbeeld opgevoerd als een testiculaire exhibitionist (eendenei!), die zich schaamt om op kamp verliefd te worden op het transmeisje Natalie.

Wat de serie diepte verleent, is dat ze niet alleen taboes en hete hangijzers aanpakt. Er wordt net zo lief plaats gevrijwaard voor onvervalste tederheid. Die momenten voelen nooit als een kleffe kunstgreep aan, ondanks wollige sleutelwoorden als dankbaarheid en zelfaanvaarding. De warme slotgedachte van dit geschifte seizoen? Dwing jezelf nooit tot de volle 100 procent perfectie: 98 procent ‘okay’ en twee opgestoken middelvingers brengen je ook al een heel eind ver.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234