Dinsdag 23/07/2019

DM Zapt

Martine Tanghes kijkers zijn geen kleuters

Beeld rv

De redactie van 'De Morgen' zet iedere week de blik op oneindig. Vandaag: Kris Kuppens bezingt het fenomeen Martine Tanghe.

Toch nog even terug naar zondagavond. Op televisie wordt de verkiezingsdag neergelegd. In mijn huis slapen kinderen; de wasmachine draait. Ik eet chips. Ik drink een glas. De vuilniszak moet nog op straat geraken, maar veel kans dat ik die actie straks alsnog vergeet. In mijn hoofd plant zich een zin: ' O Martine, O Martine, hoe kan ik je hart verdienen?'. Onmiddellijk gevolgd door: O Martine, O Martine, hoe kan ik je hart verdienen?'. En zo nog een paar keer, of veertig. Ik laat mijn geest begaan en probeer me geen zorgen te maken over mijn repetitieve gedachte. Ik herinner me de schoonheid van het nummer van Louis Neefs, maar de zin die erop volgt, moet ik schuldig blijven.

Martine Tanghe dankt ondertussen iedereen voor de lange verkiezingsdag, voor het harde werk. Ik dank haar, voor haar passie. Hoe lang doet ze dat nu al? Lang, dat is het meest correcte antwoord bij benadering. Dat zegt iets over haar leeftijd maar nog veel meer over hoe volhardend ze moet zijn.

Ik heb me weleens laten vertellen dat ze niet de gemakkelijkste is. Dat ze soms boos kan worden als iets niet perfect loopt. Dat ze dan weleens onaangenaam zou zijn en dat zou zomaar kunnen. Het weze haar vergeven. Het weze haar gegund.

Zij zelf laat zelden of misschien wel nooit in haar kaarten kijken. Of Martine in haar vrije tijd al dan niet de koersfiets opkruipt of eerder het yogatype is of wie weet elke maandag de balletschoenen aantrekt is vooralsnog een goed bewaard geheim. Misschien houdt ze helemaal niet van de geur van natte honden of kijkt ze graag naar hamsters uren draaiend in hun rad op het internet? Gif neem ik erop in dat nog eerder het cordon sanitaire breekt dan dat we de antwoorden zullen kennen.

Et alors?
Wat Martine Tanghe doet, doet ze goed. Ze slaat de juiste toon aan. Haar kijkers zijn geen kleuters. Ze stelt de juiste vragen. Meestal kort en zelden niet kritisch. Ze kan versnellen om dan weer te vertragen. Vertragen om te versnellen. Ze toont empathie zonder een kant te kiezen. Ze heeft grijs haar en rimpels. Toegegeven, dat is op zich geen verdienste maar hoe ze dat schijnt te aanvaarden en daar, alvast op het scherm, geen last van lijkt te hebben, is dat wél. In mijn gevoeligste periodes verdenk ik haar zelfs van humor.

Sommigen noemen haar een monument. Wel, die sommigen vergissen zich. Monumenten neigen naar stilstand, naar een verleden zonder toekomstperspectief. Ze worden geëerd of al eens in een ander daglicht geplaatst maar leven doen monumenten niet. Er wordt iets met hen gedaan maar zelf doen ze niets. Nee, het monumentschap voor Martine Tanghe is voor later. Eerst nog een stuk of wat Journaals en de nationale verkiezingen in mei. Ik zal kijken. U toch ook?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden