Donderdag 22/08/2019

PKP Liveblog

Major Lazer en Jamie xx vechten om uw aandacht

Diplo doet zijn gewoonlijke rondje over het publiek. Beeld Alex Vanhee

Ook op de tweede dag van Pukkelpop brengt het De Morgen-team, met Bart Steenhaut, Gunter Van Assche, Pieter Coupé, Vincent Van Peer en Astrid Snoeys live verslag uit vanop de wei. Het is snikheet vanmiddag, maar ook vandaag staat er heel wat lekkers op de affiche. Het wordt straks moeilijk kiezen tussen headliners Major Lazer en Jamie xx. En verder zijn we benieuwd naar hoe Fat White Family, Goat, Acid Arab, John Talabot en Shura het er vanaf brengen.

Het Parov Stelar-effect: zelfs achter de Marquee dansen de mensen die buiten het optreden op een groot scherm volgen. In de frontstage hetzelfde verhaal: als de mensen van het Vlaamse Kruis niet kunnen stilstaan, weet je dat het goed zit.

Jamie xx begon om half 1 in de Dance Hall, maar we pikken nog net het begin van Major Lazer mee: danseresjes, vuile beats en een collectief delirium - het gewoonlijke recept voor een stevig feestje.

De review leest u - net als de eerste vijfsterrenrecensie voor een andere groep - morgen op DeMorgen.be.

Voor vandaag sluiten we deze blog af. (Astrid)

The Parov Stelar Band. Beeld AS
Major Lazer. Beeld AS

23.52 uur - Verstekelingen winnen het pleit

Maar zo snel kan het tij dus veranderen: plots gaat Talabot in deep house overdrive, en lijken de beats de overblijvende verstekelingen in de Castello aan de dansvloer genageld te houden. Too little, too late? Ach, wat maalt het! (Gunter)

John Talabot. Beeld Harry Heuts

23.46 uur - Geen weg terug met Parov Stelar Band

"What you give is what you get", zegt de zangeres van de Parov Stelar Band ***, nadat 'Booty Swing' insloeg als een bom. "So where are going to give everything!"

Deze danstrein is vertrokken en we hopen dat u eropzit. (Astrid)

23.32 uur - Talabot vangt bot

De Catalaanse klankentapper John Talabot maakte het je niet bepaald makkelijk in de Castello. Nochtans bleek hij een feilloze kungfu-meester in sfeerschepping op zijn debuutplaat. Alsof er slechts één emotionele horde staat tussen onrust, weemoed en subtropische vrolijkheid: zo klonk het briljante fIN (2012) van Talabot. Wie wilde horen wat hij op Pukkelpop in petto hield, kwam helaas van een kale kermis terug. Talabot legde de nadruk op andermans werk in zijn dj-set, die bovendien erg lang in éénzelfde groove bleef hangen.

Go Down van Carlo Lentini kreeg iedereen in de laatste rechte lijn aan het dansen, maar voordien was het armoe troef. Talabot leek een richting te zoeken tussen dwars en dans, maar belandde op de pechstrook, afgaande op de volksverhuizing midweg. (Gunter)

John Talabot. Beeld Harry Heuts

23.30 - Boodschap van algemeen nut

Bericht aan de kepies met Bancontact: snel naar Goat in de Wablieft?! hier valt een zaak te doen. (Vincent)

22.54 uur - Iedereen verliefd op Ellie Goulding, opeens

Ellie Goulding **** is geen gewoon meisje gebleven. Want gewone meisjes brengen geen vijftigduizend man het hoofd op hol.

De laatste jaren was ze nog aan het studeren op haar diploma Headliner. Pukkelpop was haar afstuderen, summa cum laude. Allemaal samen: Ellie! (Vincent)

Lees de volledige recensie hier.

Ellie Goulding. Beeld Alex Vanhee
Ellie Goulding. Beeld Alex Vanhee

22.26 uur - Trixie Whitley op handen gedragen

Alsof het zo al niet smelten was in de Club, dook Trixie Whitley **** de Club in tijdens een ongemeen zwoele versie van 'Breathe You In My Dreams'. De hitte schoof naar het standje 'volgepakte sauna', en wij gingen prompt nog meer uitkijken naar die opvolger voor Whitleys debuut Fourth Corner. Wat een presence, wat een drive.

Hier met dat tweede album! (Pieter)

Trixie Whitley. Beeld Alex Vanhee
Trixie Whitley crowdsurft. Beeld PC
Trixie Whitley. Beeld Alex Vanhee

21.33 uur - Fat White Family zet polonaise in

Ieder gezin heeft zijn roze appels. Wij hebben net een polonaise ingezet met deze lieve, Britse jongen tijdens Fat White Family. Zijn broekje leest "win for life". Een berekende gok voor elke loser, vermoeden we. (Gunter)

Beeld GVA

21.25 uur - Boiler Room in full effect

In de Boiler Room zijn we vertrokken voor een dik uur aan wervelende beats van Diplo, die straks het hoofdpodium mag afsluiten met Major Lazer.

De Boiler piept, kraakt, flitst en kolkt onder het geweld van de zware bass die de dj door het geluidssysteem stuurt. Wanneer Diplo, de volksmenner die hij is, het gebiedt, gaat het jonge publiek aan het klappen, springen en shuffelen. (Astrid)

Diplo toont zich in de Boiler Room de volksmenner die hij is. Beeld AS
Beeld Alex Vanhee

21.08 uur - Piemel noch varkenskop

Fat White Family lijkt geen wezenlijke problemen te hebben met adoptie. Moeiteloos zuigen ze de aandacht naar zich toe met psychedelische rock. Geen afgehakte varkenskop in het publiek of blote piemel - nochtans vaste prik tijdens hun shows, vertelde iemand ons - hoeft daar aan te pas te komen.

De toetsenist blinkt uit in cool, lurkend aan een toeter terwijl hij soundscapes aanlegt, maar vooral de frontman en zanger - in ontbloot bovenlijf - werkt zich in de kijker. Telkens we elkaar in de ogen kijken, opent zich een poort naar een andere dimensie. Méér verwachten we echt niet van een goeie psychrock-show, mijnheer. (Gunter)

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

20.44 uur - Enter Ellie Goulding

Onder luid meisjesgegil en met de pompende beats van 'Outside', haar samenwerking met Calvin Harris, is Ellie Goulding aan het hoofdpodium aan haar set begonnen. Bij zonsondergang koelt het na een snikhete dag eindelijk wat af. (Astrid)

Ellie Goulding. Beeld Alex Vanhee

20:00 uur - Een geile tv-predikant

Een man met forse baard die de mond vol heeft over liefde: Jezus in de Club? Nee: Father John Misty, een charismatische, boomlange kerel aan wie een uitstekende tv-predikant verloren is gegaan. De streng religieus opgevoede ex-Fleet Foxes-drummer leek ooit effectief voorbestemd voor zo'n carrière. Tot vrouwen, liefde en lust zijn pad kruisten. Sindsdien analyseert hij onvermoeibaar zichzelf en zijn relaties - tot in de gênantste details toe.

In de Club draaide hij wellustig rond zijn microfoonstatief in het vertederende 'I Love You Honeybear', zeeg neer op zijn knieën en zocht de eerste rijen op in het wel erg openhartige 'When You're Smiling and Astride Me'. Het miste zijn effect niet: vrouwenheupen draaiden overuren en her en der gingen kleren uit. De tv-zender waar dit type predikant welkom is, zien we eerstdaags graag op de kabel verschijnen. (Pieter)

19.55 uur - Eén brug te ver?

Moedige set, moeilijke set. Christine & The Queens speelde met de erfenis van Beyoncé, Michael Jackson, Mark Ronson, Kanye West en een legioen chansonniers, maar haar experimentele variété bleek soms één brug te ver voor de party-piepeltjes.

Niettemin: een geslaagde doortocht, al wil je haar volgende keer bij voorkeur zien triomferen in een overdekt plekje op Pukkelpop. (Gunter)

Christine and The Queens. Beeld Alex Vanhee
Christine & The Queens. Beeld Alex Vanhee

19.53 uur - Oase van rust?

Gisteren schreven we dat Food Wood, het stuk festivalterrein achter The Shelter dat met foodtrucks en gezellige tafeltjes tussen de bomen is ingericht, een oase van rust was.

Maar er is ook voldoende te beleven, zo blijkt. Je kan even de benen losgooien op de dolgekke covers die de Triple P Brass Band uit zijn instrumenten tovert. Denk maar aan bijvoorbeeld 'Barbra Streisand' van Duck Sauce.

Een beetje verder tussen de bomen vind je dan weer een groepje verklede Sovjet-soldaten, gewapend met een mobiele karaokebar. Hilariteit alom wanneer enkele kerels 'Wonderwall' van Oasis of 'Rollin' on a River' van Creedence Clearwater Revival ten berde (proberen te) brengen.

Wie echt even rust wilt, kan misschien beter zijn geld inzetten op de stoeltjesattractie in de Petit Bazar. (Astrid)

De mobiele Sovjet-karaokebar. Beeld AS

19.52 uur - Band zkt. eigen gezicht

Districts ** op Pukkelpop? Goed en degelijk, dat wel. Nu nog een eigen gezicht, en we stoppen met zeuren. (Bart)

Lees de volledige review.

Districts. Beeld Harry Heuts

19.43 uur - Elliphant brengt de tropen naar Kiewit

Deense dancehall? Kom jongens, hij ligt voor het grijpen: danskhall! De uitloper ervan heet Elliphant *** en bracht op Pukkelpop de tropen mee. (Vincent)

Lees de volledige review.

Elliphant. Beeld Alex Vanhee

19.37 uur - Pump up the Pukkel

"Houden jullie van house-muziek?" wil Christine & The Queens weten. De vraag stellen, is ze beantwoorden: met 'Pump Up The Jam' van Technotronic stuurt ze nog een korte schokgolf door het publiek. De massa lijkt afgepeigerd door de drukkende hitte, maar voor kortetermijnseuforie blijkt ze nog steeds te vinden. (Gunter)

Christine and The Queens. Beeld Alex Vanhee

19.21 uur - De kracht van Italo-disco

"Wie spreekt hier Frans?" wil Héloïse Letissier weten. Een honderdtal handen gaan omhoog. "Excuses aan de rest van het publiek," klinkt het verrassend bescheiden. "Maar de kracht van Italo-disco zal ons verenigen!" En als dát al niet lukt, dan doet de rest van de set dat wel. Hoe lang geleden was het dat Frans chanson een volledige wei heeft ingepakt? Zo laat Letissier de chansonnier Christophe een robbertje uitvechten met Kanye West, waarbij 'Les Paradis Perdus' naar 'Heartless' van Kanye huppelt en terug.

Tussendoor krijgen we nog onnozele hiphouse à la 'Short Dick Man' van 20 Fingers en brengt ze heup, hart en kont aan de kook met 'Christine'. Deze theatrale varieté-show is schijnbaar exact wat u van doen had. Het gezicht van Héloïse glittert, Christine schittert. (Gunter)

Christine & The Queens. Beeld Alex Vanhee

19:00 uur - In het hol van Satan

En wij die dachten dat we met de kosmische grooves van Meteor Musik en de confronterende elektronica van Gazelle Twin het weirdste van Mauro Pawlowski's keuze in de Wablief?! al hadden gezien.

Dat was buiten The Germans **** gerekend, die niet alleen de sjamanistische trip van hun laatste album Are Animals Different opvoerden, maar er ook een heuse performance rond bouwden.

Hoofdingrediënten: striptease, piemels, witte verf en de denker van Rodin. Als Satan vandaag in iemands ass zat, dan in die van The Germans. Lees hier de viersterrenreview. (Pieter)

Lees de volledige review.

Beeld Alex Vanhee
The Germans. Beeld Alex Vanhee

18.52 uur - Flinke domper bij Chvrches

Sinds Chvrches drie jaar geleden debuteerde met The Bones Of What You Believe heeft het Schotse electropoptrio zowat élk belangrijk popfestival ter wereld aangedaan. Het voorbije half jaar heeft de band opvolger Every Open Eye opgenomen, en het was de bedoeling om op Pukkelpop al een tipje van de sluier op te lichten. Maar het draaide anders uit.

Vanaf openingsnummer 'Clearest Blue' voelde je meteen dat de electronica bleef haperen, en dus zag de band geen andere oplossing dan even het podium af te stappen in de hoop dat het probleem snel opgelost raakte.

Het publiek bleef geduldig wachten, maar toen de electronica vervolgens opnieuw sputterde, stapten Iain Cook en Martin Doherty van achter hun keyboards ontmoedigd de coulissen in.

Zangeres Lauren Mayberry - die onderstreepte dat dit de nachtmerrie van élke muzikant is - deed vervolgens in haar eentje nog een dappere poging om 'The Mother We Share' acapella te zingen. Mooi om zien hoe de song onmiddellijk door het publiek werd opgepikt, maar daar bleef het bij.

Een flinke domper, vooral omdat je aan de hoge opkomst in de Marquee zag dat nogal wat fans naar de terugkeer van Chvrches hadden uitgekeken. Herkansing op zaterdag 14 november in de Ancienne Belgique, dan maar. (Bart)

Zangeres Lauren Mayberry van Chvrches. Beeld Alex Vanhee
Churches. Beeld Alex Vanhee

18.31 uur - Lauw als Sheryl Crow

Zonde. Op een onvergetelijke show van Courtney Barnett hadden we een arm, been en zweterige testikel durven inzetten. Tamelijk geamputeerd zullen we deze gok verliezen, lijkt het nu.

Het debuut van deze Australische songschrijfster blinkt uit in zelfspot, banale bespiegelingen en warm sarcasme. Maar live kabbelen de songs wat ongeïnteresseerd voort, terwijl de dreinerige snik van Sheryl Crow domineert. Ligt het aan de hitte? Of tour-moeheid? Het sarcasme wordt lauw geserveerd, en zo reageert het publiek in de Club maar net. Een revanche in een club bij u in de buurt dringt zich op. (Gunter)

Courtney Bamett. Beeld Harry Heuts

18.16 uur - Vuurwerk? Eerder een aanwakkerend waakvlammetje

Wie zijn band Vuurwerk ** noemt legt de lat - en vooral het verwachtingspatroon - meteen ontzettend hoog. Het was lang niet slecht in Kiewit. Lang niet kwaad, maar écht vuurwerk? Nee.

Lees de volledige review.

Vuurwerk. Beeld Alex Vanhee
Vuurwerk. Beeld Alex Vanhee

17.49 uur - De dood van een held in spe

"Good times, there's gonna be good times," bezweert Young Thug op de beat van Jamie xx. Oorspronkelijk de belofte op een Jamaicaanse feestje. De ideale zomerhit? Op papier wél, met die stralende flow, heerlijke flirt met dancehall en een weergaloos gospelkoortje. Maar zonder beatsmid par excellence smakt Young Thug dood tegen de grond. Wanneer hij afgaat, horen we niet eens applaus, enkel wat slappe kreetjes in het publiek.

Ongevraagd komt hij daarna terug voor een bisronde. De horror! We voelen plaatsvervangende schaamte opborrelen. Een held in spe stierf een voortijdige dood in Kiewit. (Gunter)

Mensen stapelen 2.0 tijdens het concert van Young Thug. Beeld Alex Vanhee

17:30 uur - En mijn hoofd staat in de fik

Tijdens hun vijfde passage op Pukkelpop sinds 2007 liet Black Box Revelation horen dat er nog altijd rek zit op hun duoformule gitaar-drum. Tussen publieksfavorieten als 'Never Alone, Always Together', 'My Perception' en het elektrisch geladen 'High on a Wire' viel ons vooral dat handvol songs op waarin Jan Paternoster zijn gitaar nu eens delicaat fingerpickte en dan weer bronstig deed ronken.

Ook u was onder de indruk: tijdens setsluiter 'Set Your Head on Fire' leek hier en daar écht een kanis in lichterlaaie te staan. (Pieter)

Jan Paternoster van Black Box Revelation. Beeld Alex Vanhee

17.26 uur - Honderd zonder inhaleren

Young Thug vraagt iemand op de eerste rij om aan zijn joint te trekken. Als de klabakken dát maar niet in de smiezen krijgen. Er gaat ook een briefje van honderd euro rond tussen beiden. Telde Thug net een honderdje neer om niet eens te inhaleren? We beginnen ons zorgen te maken.

Gelukkig getuigen z'n rhymes wel van het soort artillerievuur dat je die faux-pas voorlopig met de mantel der liefde wil bedekken. (Gunter)

Betaalde Young Thug 100 euro voor een leur, die hij niet eens inhaleerde? Beeld Alex Vanhee
Young Thug vraagt iemand op de eerste rij om aan zijn joint te trekken en geeft in ruil een briefje van 100 euro. Beeld Alex Vanhee

17.16 uur - Hiphop-handboek

"Who loves money?" horen we. "Is there someone drinking over here, or is it just me?" En ook nog: "Hello Brussels!" Het concert van Young Thug begint met alle sufgekauwde cliché's uit het hiphop-handboek. En dan moet de rapper in kwestie nog opkomen! Young Thug kan maar beter érrrrrug goed worden, y'all. (Gunter)

16.50 uur - Onthaald als verloren zonen

'I Think I Like You' zingt Black Box Revelation, en de liefde blijkt meer dan wederzijds: in de Marquee krijg je met geen schoenlepel of koevoet nog iemand binnengewurmd. U hebt deze jongens duidelijk gemist. Het weerzien is er trouwens een met een oude bekende. 'White Horse' en 'Gloria', twee nieuwe nummers, scheuren nog altijd in de beste Rolling Stones-traditie en doen nergens moeilijker dan nodig. Wel opvallend: het iets tragere tempo, de soulvolle achtergrond-ahaas en het swampy sfeertje. (Pieter)

Beeld Alex Vanhee
Dries Van Dijck van Black Box Revelation. Beeld Alex Vanhee

16.15 uur - Abstractie en angstzweet

Een schaduwdansende mannequinpop. Of een tot leven gewekte crashtestdummy: zo ziet Gazelle Twin, alias Elizabeth Bernholz, eruit met haar pruik, blauwe hoodie en Hannibal Lecter-masker. De muziek klinkt al even spookachtig en beklemmend: een over zijn apparatuur gebogen knoppenman draait witch house en avant-garde-elektronica in de airco en jaagt zo het angstzweet over onze rug - alsof het hier in de Wablief!? nog niet plakkerig genoeg is.

Gazelle Twin wil haar toeschouwers met deze abstracte, anonieme en aan The Knife verwante aanpak confronteren met hun verwachtingen over een concert.

Wij voelen echter meer voor de unheimische sfeer die ze oproept met haar door allerlei effectbakjes gestuurde stemuithalen die het midden houden tussen Bjork en FKA Twigs. En als Bernholz' kompaan zijn hardst kletterende industrialdreunen bovenhaalt, valt er zelfs te dansen. Weliswaar alsof er een stroomstoot door onze ruggengraat wordt gejaagd, maar onmiskenbaar: dansen. (Pieter)

Iedere vierkante meter schaduw wordt benut. Beeld Alex Vanhee
Het is nooit ofte nimmer te warm om een selfie te nemen. Beeld BELGA

16.13 uur - Wegdromen bij Shura

In de Castello doet Shura, de 23-jarige Londense die dit jaar in de prestigieuze BBC Sound of 2015-lijst werd opgenomen met onder andere Years & Years, ons wegdromen met lieflijke pop. Met nummers als het zomerse 'Indecision' en het zeemzoete 'Touch' pleegt ze een heerlijke aanslag op de heupen en brengt ze de Castello op tropische temperatuur. (Astrid)

15.38 uur - Drummen aan de Pettenbar

Het succes van de Maes-petjes blijft duren. Al is het wel vervelend dat de lange wachtrij de toegang naar het festivalterrein aan de Boiler Room bemoeilijkt. De mensenketting wordt op verschillende plaatsen geregeld gebroken en dat zal het er wellicht niet leuker op maken om in de hitte aan te schuiven. (Astrid)

Even uitrusten? Het kan in een van de ziekhuisbedden in de Petit Bazar. Beeld Alex Vanhee

15.05 uur - Kuieren door de kosmos

Intussen kunt u in de Wablief?! terecht voor een enkeltje richting stratosfeer and beyond. Reisbegeleiders van dienst zijn Meteor Musik, die een heuse kosmonaut in de rangen tellen. Door het linkerraam ziet u de ringen van Saturnus en kijk daar, een komeet!

Wie u moet bedanken voor deze buitenaardse trip? Mauro Pawlowski, natuurlijk, die de band ontdekte in een sterrenstelsel aan de rand van de Melkweg. Dirk Frimout moest het weten! (Pieter)

15.23 uur - Go March swingt als een bierbuik

Bij 'Antwerps trio' waaieren onze gedachten al eens onwillekeurig uit naar Marie Vinck en Charlotte Vandermeersch. Zullen we in de toekomst anders ook eens aan Go March *** denken?

Go March blijkt na een eerste kennismaking op Pukkelpop immers een potente bende te zijn. (Vincent)

Lees de volledige review.

Go March. Beeld Harry Heuts

15.07 uur - Sterrenstof tot as

De wei staat afgeladen vol voor De Jeugd van Tegenwoordig, tot achter de P.A.-toren. De groep dwingt het publiek tot samenzang in 'Sterrenstof'. "Gek doen! Gek doen", piepen de heren nadien in 'De Formule'. Het werkt aanstekelijk, al krijgen we het idee dat we onder de blakende zon van Sterrenstof tot as zullen weerkeren. (Gunter)

Het is drukkend warm tijdens de tweede dag van Pukkelpop. Festivalgangers gaan massaal op zoek naar schaduw. Beeld BELGA

14.55 uur - Meer bloot op straat

Veel volk voor de Main Stage bij De Jeugd van Tegenwoordig, maar helemaal naar de zin van Willie Wartaal is het nog niet: "Ik zie weinig mensen zonder shirt. Nu wil ik niet meteen een waardeoordeel vellen, maar als je je anno 2015 niet goed voelt bij je navel, hoe gaat het dan met je?" Ah, De Jeugd: na tien jaar nog altijd de perfecte remedie voor te veel sérieux in de popmuziek. (Pieter)

14.23 uur - Metal is springlevend in België

Eerlijk: de kans dat we Your Highness *** op een doordeweekse dag als soundtrack bij ons ontbijt zouden kiezen is nihil, maar in de context van een festival werkte het wél. Bericht aan het thuisfront: metal is springlevend in België. (Bart)

Lees de volledige review.

Your Highness. Beeld Harry Heuts

13.44 uur - Feest van makak is vies bom

Drie maanden geleden maakte Faisal zich al een tikje minder sterfelijk door zijn passage op Pukkelpop aan te kondigen op Facebook. De dj van Marokkaanse afkomst bricoleerde zelf een voorpagina van Het Belang van Limburg, waarop betogers luid protest aantekenden tegen zijn aanwezigheid op Pukkelpop. "Geen makakken op Pukkelpop", blokletterde hun spandoek. "Vies grappig," legde hij Chokri ook in de mond.

Faisals set op Pukkelpop klonk dan weer vies bom - yep, dat Limburgs patois kent geen geheimen meer voor ons na drie dagen Pukkelpop. De platenruiter, die een vaste plek bij 'Playground' op Studio Brussel wist te versieren, overtuigde al vroeg op de middag in de Boiler Room. Die was weliswaar lang niet afgeladen, maar het aanwezige kluitje vermaakte zich wel kostelijk met 'You & Me' van Disclosure in de van seksuele spanning zinderende remix van Flume. (Gunter)

Beeld Facebook Faisal

13.28 uur - Ni**a, it's gonna be alright

De B-boys op P-pop mogen dan wel treuren om de afwezigheid van Kendrick Lamar op de affiche, maar Faisal biedt hoffelijk een doekje voor het bloeden. In de Boiler Room verdwijnt Lamars geweldige single 'Alright' onder de naald. Die song lijkt exemplarisch voor de set, die grossiert in lome grooves, maar ook in moddervette beats. De subbassen van 'Run da Trap' en Rustie's 'Big Catzz' trillen de vullingen zelfs ei zo na uit je gebit. (Gunter)

Op zoek naar schaduw in de Petit Bazar. Beeld Alex Vanhee

13.17 uur - Gepersonaliseerd petje scoren

Een enorm lange rij aan de Maes-stand doet me de wenkbrauwen fronsen. Wil iedereen een petje scoren omwille van de hitte? Nee, zo blijkt, wanneer ik de meisjes die het laatst in de rij staan aanspreek. "Het zijn echt mooie petjes, die je met een persoonlijke boodschap kunt opleuken." Daar heeft dit jong grut blijkbaar graag wat tijd voor over. (Astrid)

Aanschuiven geblazen. Beeld AS

13:00 uur - Onheil in Algiers

Zoekt God of Satan nog een orkestje om het einde det tijden van een gepaste outro te voorzien? Best eens bellen met Algiers ****, dat in de Club doem en onheil staat te prediken alsof de barbaren aan de poort rammelen. Wedden dat de frontman zijn ziel aan de duivel heeft verkocht op het kruispunt van Gospel Street en Postpunk Avenue? (Pieter)

Lees de volledige review.

Algiers. Beeld Alex Vanhee
Algiers. Beeld Alex Vanhee

12.38 uur - Kick out the jams!

Achteloos de wei op wandelen en weggeblazen worden door dit veelogige rockmonster: we zijn al slechter wakker geworden. 'Kick out the Jams', brieste het beest op de wijze van MC5. Exact wat wij van plan waren! (Pieter)

Sanseveria Sound System bestaat uit dj Goldfox en Monsieur Mongoloid. Beeld PC

12.23 uur - Ongekend Genot voor vinyljunkies

"Ha, een donkere kamer," wrijft Stijn Meuris zich in de handen, wanneer hij de verduisterde pastorij binnenstapt. "Past perfect bij dit plaatje." Album in kwestie? Het onvoorstelbare Unknown Pleasures (1979) van Joy Division.

Het huis van God blijkt speciaal op Pukkelpop omgebouwd tot muzikaal heiligdom, waar vinyljunkies een festivalweekend lang een shot muziek toegediend krijgen. Rockclassics en uitzonderlijke platen worden er bovendien door een impressionante geluidsinstallatie gejaagd, maakt gastvrouw Colleen 'Cosmo' Murphy zich sterk. Daardoor zouden alle minuscule details van de productie nog beter tot hun recht komen.

Meuris spreekt op zijn beurt begeesterend in het Engels over de coup de foudre die Joy Division heet. "What the fuck? dacht ik, toen ik hen als jong broekje zag op Top Pop. If this is music, then I'm in." Twee maanden later vormde Meuris zijn eerste groep. En de rest is... u weet wel.

De zanger lauwert vooral Peter Hook ("zwaar onderschatte bassist") en prijst de epileptische choreografie van Ian Curtis. Al zijn het toch vooral diens lyrics, die er stevig inhakten: "Donker, troosteloos, maar vooral poëtisch."

Vervolgens wordt de postpunk-classic integraal door de muziek-mastodont gejaagd. De oude plaat klinkt bij momenten te scherp - een tikje teleurstellend, zo'n dure installatie indachtig - maar Murphy overdreef niét: 'Day of the Lords' pakt ons opnieuw zo koud als twintig jaar geleden. Geen sinecure in een woonkamer waar de temperatuur zich tegen bakoven-niveau aanschurkt. (Gunter)

Stijn Meuris. Beeld gva

11.45 uur - De Morgen stuurde gisteren zijn kat naar Pukkelpop

Onze Kat beleefde gisteren de tijd van zijn leven, zo blijkt uit deze fotoreeks. Meer nog, hij kreeg zelfs een gastrol in de set van Team William, tot zijn grote blijdschap. "Alle lof voor Team William. Want een groep die de humor inziet van zoiets absurds en dan nog eens hemel en aarde beweegt om het mogelijk te maken, is er een om te koesteren."

Lees het volledige verslag: "Moeder, ik heb op Pukkelpop gestaan." (+)

Beeld Joris Casaer

10.37 uur - De reviews die we u nog verschuldigd waren

Is metal dood? Linkin Park *** passé? Een volle weide voor de Main Stage had de rouwbrieven vrolijk in de vuilnisbak gegooid en headbangde alsof het 2001 was. Lik-op-stuk voor de criticasters, dus? Niet helemaal.

Goeie match van Django Django *** in de Club gisteravond: in de eerste helft op achterstand gekomen, maar na de rust alsnog met de drie punten gaan lopen.

Zo, die kwam binnen: Hudson Mohawke **** schéúrde, gíérde, ráásde, maar bleef binnen de bochten.

Het was niet alleen jong grut dat de podia van Pukkelpop bevolkte, en met The Neon Judgement **** stond zelfs één van de godfathers van de Belgische coldwave geprogrammeerd. De band houdt er binnenkort definitief mee op, en deze passage dubbelde daarom als een soort eresaluut.

En ook:

Paolo Nutini ****: zwarte stem, bleek model

Future Islands ***: zwemmen zonder zwembad

Rudimental ***: integere hits met het hart - en de dansbeentjes - op de juiste plaats

Beeld BELGA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden