Donderdag 08/12/2022

review

Maggie Rogers in AB: bloemenmeisje aan een tweesprong

Maggie Rogers Beeld Katia Temkin/Twitter.com
Maggie RogersBeeld Katia Temkin/Twitter.com

Maggie Rogers trapte haar Europese toernee af in de AB. De Amerikaanse popbelofte etaleerde er zowel haar talent als haar achilleshiel.

Sasha Van der Speeten

Maggie Rogers en haar muzikanten slopen het podium van de AB-Club op terwijl krekelgetsjirp uit de boxen sijpelde. The Magster is immers een meid van de natuur, mocht u dat zijn vergeten. Alhoewel: het liefst combineert ze het primitieve, ongerepte van die natuur met de blitse, gedigitaliseerde vibe van de stad. Een drummer, synthspeler en knoppendraaier hadden de taak haar folky melodieën te voorzien van een 21ste eeuwse groove.

Vorige zomer ontdekte de wereld plots Maggie Rogers dankzij een YouTube-filmpje waarop de NYU-muziekstudente tijdens een masterclass wordt bewierookt door een tot tranen toe bewogen Pharrell Williams. Het liedje dat ze ter feedback voorschotelde, heette 'Alaska’, een etherisch, in americana ondergedompeld r&b-nummer dat de weken erop als gek werd geshared op de sociale media.

Lees verder onder de video.

Taylor Swift

In de uitverkochte AB-Club trakteerde ze ons meteen op haar handelsmerk: mysterieuze sirenenzang gedrapeerd over beleefd klepperende future beats die uit de koker van Bonobo hadden kunnen komen. Fraai.

Ze dwarrelde als een gelukzalig bloemenmeisje over het podium, echoode de flair van Stevie Nicks en Joni Mitchell en begroette ons haast accentloos met „Bonsoir, Bruxelles”. Dat ze ooit studeerde in Marseille heeft daar wellicht iets mee te maken.

Van Rogers weten we dat ze opgroeide op het platteland in Maryland en dat ze voor haar 21ste alleen folk en country hoorde. Ze leerde banjo spelen en kwam pas in aanraking met elektronische dansmuziek toen ze als studente door Europa trok.

In Brussel schonk ze ons een glimp van haar vroegste probeerseltjes: 'Little Joys’, een braaf countrypopliedje dat ons aan de prilste songs van Taylor Swift deed denken. Geef toe, het is een vergelijking waarmee je niet meteen gretig kan uitpakken.

Protestsong

Rogers’ folkverleden vormt zowel een troef als een last. Ze dankt er haar naar hitparadepopnormen ongewone zangstem aan. Het is een instrument met een passionele knik dat van introvert geneuzel naar een sexy falset kan schakelen. Maar dat behoudsgezinde rootsvocabularium voorkomt ook dat ze naar behoren kan overhellen naar een innoverend geluid. Zo omgordde ze de gitaar voor een stroef, eentonig protestliedje dat ze naar eigen zeggen in een Londense hotelkamer schreef op de avond van de recente Amerikaanse presidentsverkiezingen. Je miste het avontuur dat haar singles herbergen. Verborgen achter die gitaar deed ze bovendien wat verkrampt aan. We zagen haar veel liever uitbundig dansen en zich smijten als een discodiva.

Pas wanneer Rogers de puurste pop omarmde, keken we aangenaam verrast op. Ze oogde én klonk ravissant tijdens een nieuwe, verdomd soepele elektropopsong à la Giorgio Moroder. De single 'Dog Years’ profiteerde van een speelse ritmiek die was samengesteld uit getik en geklop op flessen en metaal. Rogers zong assertief, de blik naar voor, met een krachtige, zelfzekere lichaamstaal. Een groot verschil met sommige debutanten van bij ons.

Suikervrije meisjespop

Ook 'On + Off’ trof doel, niet verwonderlijk een song uit haar laatste ep Now That The Light Is Fading. Daarop helt ze al wat meer over richting spannende, r&b-achtige pop. Haar stem klinkt er minder zeurderig dan in haar oude countryliedjes.

De truc, Maggie, is om regelmatig van register te veranderen binnen één liedje, om de eentonigheid op afstand te houden. Just sayin'.

Zoals in 'Alaska’, bijvoorbeeld, nog steeds een fenomenaal nummer, dat ons nog maar eens vakkundig bij de strot greep. Prachtige, slim uitgewerkte pop met een heerlijke dynamiek en een melodie om bij weg te smelten.

Nu moet ze knopen doorhakken. Uit de buurt blijven van brave, suikervrije meisjespop zoals die van Birdy en Emma Bale. Meer durf tonen, meer experimenteren en misschien eens in de leer gaan bij de dames van Haim.

Maggie heeft alles om een ster te worden. Hopelijk schuwt ze de risico's niet. You go, girl.

Gezien op 23 februari in de AB, Brussel.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234