Woensdag 12/05/2021

DM ZaptDirk Leyman

‘Madame Claude’: opulente close-ups van lichaamsdelen en jarretelgordels

De Netflix-film 'Madame Claude' neemt je mee in de wereld van de prostitutie in de sixties en seventies in Frankrijk. Beeld Netflix
De Netflix-film 'Madame Claude' neemt je mee in de wereld van de prostitutie in de sixties en seventies in Frankrijk.Beeld Netflix

Dirk Leyman zet de blik op oneindig. Vandaag: Madame Claude op Netflix.

“Terwijl ik hier op mijn gemak zit, werken mijn meisjes hard. Tarief? 500 francs voor twee uur, 30 procent vloeit naar mij. Het tikt snel aan. Mits goed management ben ik binnen, tot aan het eind van mijn leven.” De filosofie van de beroemde bordeelhoudster Madame Claude leek poepsimpel: “Ik besefte al snel dat mannen ons al hoeren behandelden. Dus ik wilde hoerenkoningin worden.”

Fernande Grudet (1923-2015), zoals haar echte naam luidde, stond in de sixties en seventies aan het hoofd van een van Frankrijks oppermachtigste prostitutiedraaischijven. Haar netwerk van bijna vijhonderd gesofisticeerde callgirls bediende heerschappen als JFK, de sjah van Iran of Marlon Brando – althans, zo wil de mythe het. We weten het niet precies. Madame Claude had zowat het patent op het woord discretie. Sommigen twijfelden zelfs aan haar bestaan. Toch verrichte ze tijdens haar hoogdagen talloze hand- en spandiensten voor geheime diensten, maffiosi en politie én stak ze de ambtenarij in haar sacoche. Tot de fiscus het welletjes vond. “Je bent te zelfverzekerd. Vanaf nu sta je er alleen voor.”

Softeroticakoning Just Jaeckin – denk aan Bilitis – verfilmde Grudets levensloop al in 1977, maar de Franse regisseur Sylvie Verheyde gaat in haar Netflix-hit Madame Claude nu (gelukkig) een andere toer op. Ze giet een flinke saus vrouwelijk empowerment uit over haar saga waarin ervaren rot Karole Rocher perfect gecast is als Madame Claude. “Grijp de macht en neuk ze van binnenuit”, drukte de liefdesmarchandeuse haar meisjes op het hart. “Van onze lichamen een wapen maken” en “nooit meer slachtoffer zijn”? Het klinkt hol. Want de keiharde Madame Claude kickt vooral op haar groeiende stapels bankbiljetten, die ze verlekkerd voor zich uitspreidt, terwijl ze haar meisjes meedogenloos exploiteert. Er school revanchisme in haar erotische missie, waarmee ze vernederingen uit haar jeugd én liefdesleven wou wegspoelen.

Toch maakt Verheyde van Madame Claude in de eerste plaats een weelderig visueel en soms zelfs voyeuristisch spektakel. Het blijft daarbij opvallend hoe ongedwongener Franse filmmakers met seks omspringen. Verheyde heeft een voorkeur voor opulente close-ups van lichaamsdelen en jarretelgordels én toont hoe de meisjes soms met het pistool in de nek hun klandizie ondergaan. De sensuele effecten van tabaksrook en sigaret speelt ze overvloedig uit. Subtiel gechoreografeerd is het blikkenspel tussen Rocher en revelatie Garance Marillier, die als luxecallgirl Sidonie het hijgerige mansvolk doorziet. “U hoeft me hun manieren niet te leren. Ik ken ze al.” Sisters in arms worden ze, want Sidonie heeft een ferm eitje te pellen met haar vader. Jammer dat Verheyde de neergang van Madame Claude nogal afraffelt. Plots zit ze in Nice naar de zee te turen. Het haalt deze intrigerende biopic uit balans.

Madame Claude is te bekijken op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234