Vrijdag 27/05/2022

straatblog

Maakt u mij wakker als Rock Werchter gedaan is?

null Beeld Geert Simonis
Beeld Geert Simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat.

OPINIE

Waar de Tiensestraat en de Vesaliusstraat elkaar ontmoeten, wordt dezer dagen druk gewerkt aan het langverwachte woon-, winkel- en cinemacomplex. Dat levert stofstormen op die je normaal gezien in deze contreien slechts aantreft op überzonnige edities van Rock Werchter. Wanneer er mensen moshen terwijl andere mensen gitaar spelen. Toepasselijk want hey, Werchter staat voor de deur.

Dit jaar komt zoals u weet eerst de Classicversie, de daguitstap der Belgische bejaardentehuizen. Daarna het originele festival voor al de rest. "Age before beauty", zegt men in het Engels. "Eerst de dikke geldbeugels uitschudden", hoor je de Schuer er in gedachten aan toevoegen.

Bij deze bevestig ik u dat ik verstek zal geven. Voor enkele optredens spijt me dat. Denkt u even aan mij wanneer tUnE-yArDs van jetje geeft? Maar over het algemeen geen centje pijn. Ik heb het geduld niet meer om voor elke deftige band drie contractuele verplichtingen te moet doorstaan. Om een dag lang met tachtigduizend stinkende barbaren door de modder te strompelen. Laat staan vier dagen. Ik ben kortom een oude zak geworden.

Om te ontdekken hoe dat net zo is gekomen, moeten we terug naar 2008. Radiohead en Gnarls Barkley waren er in geslaagd mij een dagje naar de wei te lokken. Aldaar liep ik geheel toevallig de goedgeklede heren van Editors tegen het lijf. Mij lieten ze helemaal koud maar u dacht daar anders over. Ik lees tegenwoordig wel eens in de krant dat zij Een Grote Groep geworden zijn en ik ben ondertussen dus een oude zak.

Desalniettemin spookte hun tekstflard "The saddest thing that I'd ever seen, were smokers outside the hospital doors" door mijn hoofd toen ik afgelopen week door de gangen van Gasthuisberg doolde. Je hebt daar inderdaad een afdak aan de ingang waaronder mensen met baxters en mensen in rolstoelen hun kankerstokjes opzuigen. Twintiger meter verder ligt een kunstvijvertje met enkele sjofele bankjes rond. Met dit mooie weer is het daar een hotspot van rooksignalen.

Maar elders op Gasthuisberg vallen ook trieste scènes te rapen. De cafetaria waar oude mensen langzaam, al te langzaam naar een tafeltje sjokken met twee kartonnen bekertjes slappe koffie op een plateau. Of tien meter verder een kind van nog geen tien jaar, kaalgeschoren en in pyjama klampt ze zich vast aan haar vader. Hij haat zichzelf omdat hij haar pijn niet kan overnemen.

Ook elders in Leuven droefheid troef. De uitbater van een kebabtent die om half één 's middags zonder vlees valt omdat de leverancier niet is komen opdagen. Wanhopige telefoons in kreupel Nederlands. De dronken student die om kwart na zes 's morgens met zijn jeansbroek op zijn enkels eindeloos op een bel drukt maar niemand die hem binnen wil laten. Hoe mijn overbuur zo vaak uit zijn raam hangt om te roken dat het lijkt alsof hij constant met zelfmoord dreigt.

Hopelijk zie ik het verkeerd en zijn het allemaal vrolijke mensen. Misschien ben ik oververmoeid en heb ik een dutje nodig. Maakt u mij wakker als Rock Werchter gedaan is? Doet u Merrill Garbusvan tUnE-yArDs de groeten van mij?

undefined

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234