Maandag 24/06/2019

Concertverslag

Ludovico Einaudi in De Roma: het maximale minimalisme

Ludovico Einaudi in de Roma. Beeld Alex Vanhee

Ludovico Einaudi hield een uitverkochte Roma gisteravond ruim twee uur lang in de ban. De Italiaanse pianist en componist toonde Borgerhout twee gezichten. Hij speelde innig en intiem aan de vleugelpiano, en dirigeerde daarnaast feilloos zijn uitstekende begeleidingsgroep.

Geen wonder dat Ludovico Einaudi op een wijngaard in Piëmont woont. Zijn muziek is als goede Italiaanse wijn. Per plaat is er meer textuur, ontdek je nieuwe tinten en gaat het geheel voller smaken. De klassiek geschoolde pianist verwierf faam met zijn soundtracks voor films en televisieseries als The Intouchables, I'm Still Here, Doctor Zhivago en Acquario.

Daar waar Einaudi aan de start van zijn carrière vooral de piano en harp liet domineren, komen er - nu hij zestig is - alsmaar nieuwe klanken bij. Op Taranta Project en Elements, allebei vorig jaar verschenen, incorporeert de componist tarantella, een strijkorkest én zelfs elektronische instrumenten.

Beeld Alex Vanhee

Storm op zee

Ook de Roma kreeg gisteravond een rijke schakering voorgeschoteld. De pianist haalde er het maximale uit het minimalistische. Einaudi was in Borgerhout in de eerste plaats een uitstekend dirigent voor zijn vijfkoppige begeleidingsgroep. Met de rug naar het publiek gezeten zette hij in het halfduister 'Drop' in, waarbij zachte xylofoonklanken de vleugelpiano begeleidden. Cello en subtiele percussie dreven het tempo langzaam op richting 'Whirling Winds'.

Terwijl groep en pianist alsmaar hechter en luider speelden, flitste er meermaals helwit licht over het podium. Alsof er een storm aanrolde op zee. De volgestroomde Roma hield hypnotisch de adem in.

Einaudi en zijn band bezig zien was als het raderwerk van een Zwitserse klok bestuderen. Secuur, haarscherp, met feilloos oog voor detail en afwerking. Zeker in een prachtsong als 'Night', overgoten met warme basklanken en in contratempo gespeeld. Einaudi goochelde continu met klankkleuren. Onder begeleiding van een metalofoon liet hij je zweven tussen een zwerm meeuwen boven de oceaan. Een strijkstok schuurde over een vogelkooi. Het grote videoscherm achter de groep suggereerde het ijle, en bracht een schaduwspel aan muzikanten in beeld.

Beeld Alex Vanhee

Elegantie in een song

De focus van de groep lag ruim twee uur lang onlosmakelijk bij de man in het midden. Die gaf aan hoe hard de elektrische gitaar of bas mocht domineren, om dan met een plots handgebaar een einde maakte aan elk nummer. Einaudi schrok er niet voor terug om prog-elementen in zijn muziek te steken. Of een zaagblad te laten bespelen.

Maar hij liet Borgerhout ook zijn intiemere kant zien. Halverwege het concert mocht de groep even pauzeren, en bleven enkel componist en piano over. Twintig minuten lang speelde Einaudi uitgepuurd in de statige zaal. Uitgehold, breekbaar ook. Het publiek bleef muisstil luisteren.

Met 'Fly' kwam de groep er weer bij, en in 'Ultimi Fuochi' bouwde het zestal fraai op richting 'Numbers'. Een lied waar de cellist zijn instrument bezwerend als een theremin liet klinken. 'Water' bleek een ietwat vreemde vormoefening, met het geluid van druppels en een metalen plaat die in een waterbak werd gestoken en bespeeld. Het was het enige zwakke punt in een verder feilloze set, die met 'Logos' en 'Experience' naar een extatisch einde snelde.

De staande ovatie die volgde was even stormachtig als gemeend. De pianist negeerde de avondklok en stak 'Divenire' in een zacht sausje van viool en cello. Als elegantie ooit in een song zou zijn gegoten, dan in deze.

Alle podiumlichten floepten aan voor nog een allerlaatste slotakkoord. In 'Choros' gingen alle remmen los, en zwollen de instrumenten aan als een woeste zwerm horzels. Een laatste climax naar de eindmeet van een straf concert. Ludovico Einaudi maakt ons nu al benieuwd hoe zijn volgende slok wijn smaken zal.

Op 10 mei speelt Ludovico Einaudi in Bozar in Brussel. Ook dat concert is uitverkocht.

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden