Vrijdag 22/10/2021

DM zaptSasha Van der Speeten

‘Love, Death & Robots’ op Netflix: geinig, maar geenszins geschikt voor de allerkleinsten

Love, Death & Robots. Beeld Netflix
Love, Death & Robots.Beeld Netflix

Sasha Van der Speeten zet de blik op oneindig. Vandaag: Love, Death & Robots, seizoen 2, op Netflix.

Op een ochtend spoelt het dode lichaam van een gigantische man aan op het strand van een klein, Brits kuststadje. “We mogen aan veel twijfelen in het leven maar deze reus bestond absoluut”, zo zegt de voice-over van de wetenschapper die op het strand een kijkje komt nemen tussen de verbouwereerde ramptoeristen. Langzaamaan durven de nieuwsgierige gegadigden het lichaam opklimmen en na een aantal weken lijkt de levenloze reus omgeturnd tot een attractie voor spelende kinderen en voor wie onthaasting zoekt. Nog wat later verwijdert iemand het hoofd. Gaandeweg wordt de reus ontmanteld, week na week, tot alleen nog een karkas overblijft. “Zelfs diegenen die de reus na de storm zagen, herinneren zich hem hoogstens als een groot zeebeest”, vertelt de wetenschapper.

‘The Drowned Giant’ mag worden beschouwd als het hoogtepunt van het tweede seizoen van Love, Death & Robots. Niet alleen dankzij zijn spectaculaire, fotorealistische animatie maar ook dankzij de wezenloze poëzie van de kortfilm. Het doet vermoeden dat de producenten achter deze verzameling animatiefilmpjes eindelijk de klepel hebben gevonden van de klok waarin ze zo lang ronddansten. Het eerste seizoen van deze Netflix-reeks toonde zich twee jaar geleden immers nogal wisselvallig, met briljante uitschieters – bekijk het wonderbaarlijke ‘Zima Blue’ eens – en minder memorabele, met geweldorgieën koketterende videogamekarikaturen.

Dat de serie voorzichtig haar koers vindt, is een opsteker voor de producenten Tim Miller en David Fincher (de cineast van onder meer Fight Club, Gone Girl en Mank) die oorspronkelijk een remake beoogden van Heavy Metal, een legendarische scifi-animatiefilm die een flinke cultstatus verwierf. Het project werd niet commercieel genoeg geacht door de grote filmstudio’s en stierf een stille dood. Tot Fincher en co. het reanimeerden voor Netflix onder de naam Love, Death & Robots.

In het tweede seizoen balanceren de beste afleveringen elegant tussen Black Mirror-achtige dystopische fantasieën en levensbeschouwelijke poëzie. Die romantiek openbaart zich daar waar u het niet meteen verwacht, zoals in het slot van het Mad Max-achtige ‘Snow In The Desert’ of bij de ijswalvissen die een bende jongeren haast de dood injagen in ‘Ice’.

In dit seizoen gooien ook de humoristische kortfilms hoge ogen. Zoals het sardonische ‘All Through the House’, waarin twee nietsvermoedende kindertjes de ware gedaante van de kerstman te zien krijgen. Het vormelijk naar Pixar knipogende ‘Automated Customer Service’ belicht op hilarische wijze hoe ver een op hol geslagen huishoudrobot iemand kan drijven en spot terloops met automatisch helpdesks. Geinig, maar geenszins geschikt voor de allerkleinsten. Tenzij u hen met een knoert van een trauma wil opzadelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234