Dinsdag 27/07/2021

InterviewLiz Phair

Liz Phair: ‘Ik vind het eerlijk gezegd geinig om gitaar te spelen terwijl ik high ben’

Liz Phair enkele jaren geleden, op een concert in Spanje. Beeld WireImage
Liz Phair enkele jaren geleden, op een concert in Spanje.Beeld WireImage

Een kwart eeuw geleden zei Liz Phair foert aan het machismo met haar briljante debuutalbum Exile in Guyville. Inmiddels is het elf jaar geleden dat ze nieuw werk uitbracht. Soberish brengt daar verandering in: ‘Niet helemaal nuchter zijn, leek me de beste manier om het voorbije jaar te doorspartelen.’

Met Exile in Guyville (1994) werd Liz Phair meteen een icoon in de rockwereld. Zij aan zij met PJ Harvey, Alanis Morissette, Tori Amos en Shirley Manson van Garbage vocht ze in de nineties tegen de heersende gendernormen en net als veel voornoemde zielsverwanten deed ze dat met uitstekende songs. Het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone nam haar debuut vorig jaar op in hun lijst met allerbeste albums ooit. Haar langspelers met hapklare radiopop die volgden, zouden evenwel minder overtuigen. Maar vandaag werpt ze met een nostalgische sound op Soberish een lijntje uit naar haar onevenaarbare debuut.

Opmerkelijk: deze nieuwe plaat blijkt geen feministische oproep om op de barricades te kruipen. Eerder neigen de songs naar een persoonlijke verkenning van verslaving versus vroom gedrag. Een rockartiest die getemperd gedrag hoog in het vaandel draagt? “Ik ben er nog niet uit of ik praktiseer wat ik predik”, lacht ze. “Vooral dit laatste jaar met de pandemie is mijn wietgebruik behoorlijk gestegen. Soberish: een beetje nuchter dus, was de toestand waarin ik me opvallend vaak bevond. Veel mensen rond me deden exact hetzelfde. Zelfs wie niet voortdurend een drankje of joint binnen handbereik hield, zocht naar een manier om aan de doffe realiteit te ontsnappen. Escapisme was een strohalm waar veel mensen zich aan vastklampten. Maar je kan natuurlijk verdwalen in zo veel genotzucht en gevaarlijk afdrijven van de werkelijkheid.”

Rocklegendes

“Ik vind het eerlijk gezegd geinig om gitaar te spelen terwijl ik high ben. Het probleem is dat ik dan geen gebenedijde fuck uitsteek. Geen idee hoe al die rocklegendes dat voor elkaar kregen, maar ik heb nog geen halve goede song geschreven terwijl ik van de wereld was. Op een onbewaakt moment vraag ik me weleens af hoe het zou zijn om all the way te gaan, in pure rockcliché-modus. Maar dat zal voor een ander leven zijn. Er zijn te veel andere zaken die me nauwer aan het hart liggen dan me lazarus zuipen. Ik heb gezien wat drugs deden met getalenteerde artiesten: als ze er al niet aan bezweken, dan werden ze wel volslagen eikels. Drugs maken je vroeg of laat egoïstisch en onbetrouwbaar. Voor zo’n persoonlijkheid pas ik. ‘There are so many ways to fuck up a life’, zing ik in ‘Good Side’. ‘I’ve tried to be original.’ Dat is mijn eigen tegeltjeswijsheid. Geef mij dus maar ‘soberish’ in plaats van all the way fucked-up.(lacht)

Liz Phair: 'Mijn muziek herinnert de meeste fans aan een zomer met hun eerste liefje, aan een heerlijke roadtrip of aan de troost die je vond na een catastrofale break-up.' Beeld Eszter+David
Liz Phair: 'Mijn muziek herinnert de meeste fans aan een zomer met hun eerste liefje, aan een heerlijke roadtrip of aan de troost die je vond na een catastrofale break-up.'Beeld Eszter+David

Terwijl ze het voorbije decennium voor films werkte en kortverhalen schreef, raakte het perspectief op een nieuwe plaat in het verdomhoekje. Tegelijk stond een generatie jonge popvrouwen op die net zoals zij in de markt gezet werden als vrije feministes. “Ik volg niet langer alle muziek op de voet, maar van alle jonge popzangeressen hou ik het meest van Billie Eilish. Daarmee is een uitzonderlijk talent opgestaan. Ze is eigengereid, briljant, gevoelig en slim. En jong! Om nu al zo’n eigen stem en sound te hebben gevonden, die in de loop van de volgende jaren talloze keren gekopieerd zal worden maar niet zo makkelijk geëvenaard… Dat is van een ongekende magie.”

Softrock

Zelf is Liz Phair niet geneigd op dezelfde muzikale kar te springen. Vaak klinkt de softrock en pop op Soberish alsof de tijd is blijven stilstaan sinds de jaren negentig. “Dat snap ik. Zeker omdat ik met Brad Wood werk, mijn producer van het eerste uur. Maar het heeft ook met mijn leeftijd te maken. Als twintiger stond ik er niet zo bij stil, maar met het ouder worden merk ik dat muziek altijd een samenzweerderig verbond moet zijn tussen artiest en publiek. Mijn muziek herinnert de meeste fans aan een zomer met hun eerste liefje, aan een heerlijke roadtrip of aan de troost die je vond na een catastrofale break-up. Zo vond ik het respectvoller bij mijn eigen, vertrouwde sound te blijven, terwijl ik in het verleden al eens wilde bokkensprongen maakte. Als artiest vond ik dat bevrijdend, maar als kunstenaar wil ik nu die kloof dichten. In deze rare tijden moet je inzetten op samenkomen, en allerminst proberen afstand te creëren uit persoonlijk artistiek gewin. Ik sta in dienst van jullie, niet omgekeerd.”

Liz Phair Beeld rv
Liz PhairBeeld rv

Toch is er wat veranderd sinds haar beginjaren. “Ik schrijf nog over pijn en woede, maar niet meer zo tweedimensionaal als vroeger. Wanneer je moeder wordt of doodgewoon meer volwassen, gaan de bedradingen in je hoofd andere, bétere connecties maken. ‘Spanish Doors’ gaat over hoe een mooi leven door een plotse breuk kan verbrijzelen. Voor deze song liet ik me inspireren door een vriend die een scheiding doormaakte. Ken je dat gevoel op een feestje waar alle vrienden om je heen het naar hun zin hebben, maar jij je wilt opsluiten en verstoppen in de badkamer? Wanneer je leven instort door een persoonlijke tragedie, weegt andermans vrolijkheid als een molensteen om je nek. Wie is die persoon in de spiegel? Met de maturiteit die ik vandaag heb, probeerde ik daar een antwoord op te formuleren. Aan de luisteraar om te beslissen of dat gelukt is.”

Soberish is zopas verschenen bij Chrysalis /PIAS

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234