Maandag 27/09/2021

MuziekrecensiesPlaten van de week

Liften op kruissnelheid en sensueel kringelen: dit zijn de opmerkelijkste platen van de week

null Beeld DM
Beeld DM

Royal Blood – Typhoons ***

‘Typhoons’ van Royal Blood. Beeld RV
‘Typhoons’ van Royal Blood.Beeld RV

Al jaren lijmt Royal Blood bassen en beats aan bakken branie. Overdrive is de favoriete versnelling van dit Britse duo. Ook nu weer krijg je de indruk dat zanger-bassist Mike Kerr eerst met zijn knokkels over het asfalt schraapte om zich vervolgens als een gewonde neanderthaler uit te leven op zijn bas. De zwareriffindustrie heeft Royal Blood allerminst de rug toegekeerd, maar met een gesmeerde electroproductie scheert het duo ook rakelings langs later werk van Muse of de koleirige punkesthetiek van Death From Above 1979. De vooruitgestuurde single ‘Trouble’s Coming’ valt te omschrijven als AC/DC meets Daft Punk, maar ondanks die rauwe discosound lijkt Royal Blood verder veeleer aan te schurken tegen Frans rapaille als Justice. Onder al dat geweld schuilen niettemin makkelijke, soms zelfs wat cheesy meezingers. Uitblinken in subtiliteit zal Royal Blood nooit doen. Maar het blijft wel aardig om met deze gozers mee te liften op kruissnelheid.

Naima Joris – Naima Joris ep ****

'Naima Joris ep' van Naima Joris. Beeld RV
'Naima Joris ep' van Naima Joris.Beeld RV

Naima Joris doet zowel doorwrocht als sensueel aan op deze eerste ep, ingebed in een sound die folk, jazz en ambient door elkaar laat kringelen. De dochter van jazzman Chris Joris zingt over haar overleden zus, verdrijft haar hardnekkigste demonen en reikt onversaagd naar hoop en verlangen. Dit kransje songs gloeit als het licht aan het einde van een tunnel. In ‘Soon’ huwt haar meanderende zang dierlijk met etherisch. ‘Missing You’ is ijl en verheffend als een psalm. Zeker, je zou haar eens willen horen manoeuvreren langs ruisende jazzritmes of groovy elektronica misschien, maar hier en nu volstaat het ultraminimalistische kader waarbinnen haar gecroon bloeit en vloeit.

Leon Vynehall – Rare, Forever ****

'Rare, Forever' van Leon Vynehall. Beeld RV
'Rare, Forever' van Leon Vynehall.Beeld RV

De in Los Angeles residerende Britse producer Leon Vynehall komt op een kruispunt met deze derde plaat. Rare, Forever ontsproot uit een bescheiden identiteitscrisis en verzoent niet verwonderlijk het dansbare debuut Music For The Uninvited met de ultrapersoonlijke jazzy soundscapes van de opvolger Nothing Is Still. De hoogtepunten liggen bij Vynehalls grootstedelijke undergrounddance: ‘Mothra’ zou uit de catalogus van Booka Shade kunnen komen, ‘Dumbo’ stuitert Four Tet achterna. Ook zijn hallucinogene, hyperdigitale klanktapijten doen naar adem happen. Exquis.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234