Maandag 21/10/2019

Reportage

Liften naar Dour met the next big thing van de belpop: "Ik haat oppervlakkigheid"

WWWater-zangeres Charlotte Adigéry. Beeld RV

Met haar minimalistische beats wordt Charlotte Adigéry (26), de Gentse frontzangeres van WWWater, getipt als een van de heetste Belgische acts van het moment. Vanmiddag opent ze Dour en geeft ze ons een lift: "Natuurlijk is er racisme in de muziekwereld."

Een gifgroene laadwagen scheurt de Gentse Tarbotstraat in. Chauffeur Charlotte Adigéry lacht verontschuldigend: "Sorry dat ik te laat ben." Geen probleem, antwoord ik. Intussen heb ik me nog wat in haar blitzcarrière ingelezen. Die kan tellen. Adigéry heeft de soundtrack van Belgica, de film van Felix Van Groeningen, ingezongen. Daarmee heeft ze een zodanige indruk op de Soulwax-broers gemaakt dat ze prompt een plaat met haar hebben opgenomen.

In september koopt u de EP van haar soloproject WWWater – de extra W's zijn voor het visuele en spreekt u niet uit. In afwachting daarvan pakt Adigéry België in op de festivalzomer, te beginnen met Dour. Voor de gelegenheid in ravissante rode jurk.

Nog even drummer Steve Slingeneyer (ex-Soulwax) en setmateriaal oppikken en weg zijn we. "Dour is mijn favoriete festival", vertelt Adigéry. "Wel baal ik nog steeds dat Solange heeft afgezegd."

Lees ook: Zo rechtte Dour de rug zónder Solange

De Gentse zangeres is het enthousiasme zelve, maar drummer Steve biedt haar voor de zekerheid toch een koffiekoek met extra veel crème om van die ontgoocheling te bekomen. "Dju, hé. Ik let op mijn lijn", bedankt Adigéry. "Ik zie het niet als een dieet. Eerder als het aanpassen van mijn eet- aan mijn denkpatronen. In het Westen verorberen we alles wat ons wordt aangeboden, maar dat is verkeerd. We moeten opnieuw naar ons lichaam leren luisteren. Gisteren heb ik me wel twee 'zondmomenten' toegestaan. Chocolade en frieten. Het is maar hoe ruim je dat zondigen interpreteert, hé."

Al lachend scheuren we de autostrade op. Intussen heeft Adigéry ook al vijf chauffeurs vervloekt. "Op het podium ben ik dan wel één en al zen, in het verkeer niet", zegt de zangeres. "Op de weg vloek ik in alle talen. Grappig welke vuile woorden een mens kan uitkramen wanneer hij aan het rijden is. Zelf kan ik alles verdragen, maar bij 'vuile neger' of 'vuile makak' moet ik toch slikken."

Beeld RV

Adigéry heeft Caraïbische roots. Haar vader is geboren in Guadeloupe, haar moeder in Martinique. Ze zijn afzonderlijk naar Frankrijk verhuisd om elkaar uiteindelijk in Gent te ontmoeten: papa was lasser bij Sidmar in Zelzate, moeder was haar broer gevolgd om een cocktailbar te beginnen. Adigéry's ouders waren "eerstegeneratiemigranten en hebben het extreem hard te verduren gekregen", zegt ze. Bij haar is het minder erg, maar toch komt ze vaak in aanraking met verdoken racisme. “Ik herinner me optredens waar mensen mij nadien in het Engels kwamen feliciteren. 'Good show wi, meisje'. Dan bedank je in het Nederlands en staan die verbluft. Ze bekijken je als iets exotisch. Ook een dooddoener: ik ben zwart, dus ik zal wel soulmuziek maken. Mensen kunnen er niet bij dat een zwarte vrouw ook minimalistische elektro kan maken."

"Ik ben gewoon een Gentse die het in de internationale muziekscene wil maken", vervolgt ze. Waarop drummer Steve over zijn zevenjarig verblijf in New York begint. "Zalig", antwoordt Adigéry. "Mijn volgende reis staat in februari gepland. Met mijn lief trek ik naar Mexico. En uiteraard mag een tussenstop in Martinique, waar heel wat van mijn familieleden wonen, niet ontbreken."

Op kousenvoeten vraag ik naar haar relatie. Of het als beginnend muzikante niet beperkend aanvoelt om een relatie te hebben, wil ik weten. Halen die geen inspiratie uit
808s and heartbreaks? "Wat is het alternatief? Losse verhoudingen? Daar heb je toch niets aan", zegt de Gentse. "Ik haat oppervlakkigheid. Een vaste partner die reikt je tenminste fundamentele inzichten over jezelf aan."

Beeld RV

Net op dat moment passeren we langs de snelweg in het West-Vlaamse Harelbeke het meest surreële standbeeld ooit: een gigantische cycloop met een al even grote fallus. "Het wordt zo'n dagje", lacht ze. "Dat belooft."

Praktische shit

'Dour' zegt het pijlvormig verkeerdbord aan de rotonde. De gps zegt dat we binnen een kwartiertje moeten aankomen. Uiteindelijk wordt het drie kwartier. De uiterst vriendelijke, doch verstrooide Dour-stewards sturen ons twee keer de verkeerde kant op. We doen aan sightseeing langs Waalse velden en al even pittoreske dorpjes, maar wanneer we dezelfde rotonde voor de derde keer oprijden, belt Adigéry manager Jarri in lichte paniek. Ze is al sinds vijf uur wakker en heeft hier niet het geduld voor.

Lees ook: De hipste artiesten van het moment willen deze Belg. Wat is zijn geheim? (+)

Met zijn klare instructies zet de GPS ons nu wel af bij de artiesteningang. "Jarri is top. Hij denkt niet binnen de klassieke managementhokjes en landsgrenzen. En hij is een kei in praktische shit als dit", lacht de zangeres.

Beeld RV

Twee uur later heeft Adigéry de ondankbare dank om La Petite Maison Dans la Prairie te openen. Met een capaciteit van 8.500 man niet onaardig, ware het niet dat half feestend Dour nog zijn roes op de camping aan het uitslapen is van de nacht ervoor en de concerttent zo goed als leeg is.

Meer dan een handvol muziekliefhebbers en hipstermeisjes met vintage Reeboks en vest op de schouders staan er in het begin niet. Adigéry laat die opkomst niet aan haar hart komen en blaast de aanwezigen vanaf eerste nummer 'WWWater' omver.

Mondjesmaat stromen meer festivalgangers toe en op de tonen van het geniale 'Never Nuff' gaan heupen aan het shaken en laten de hipsters hun stiff upper lip varen. "Damn, Dour. Vous êtes chauds", schreeuwt Adigéry flirterig. "Doureuuuh", roept een festivalganger terug.

Met afsluiter 'Earthdub' krijgen de aanwezigen het fijnste feestje dat er om half drie in de namiddag in België en omstreken te beleven was. Of dacht u dat Adigéry met minder genoegen ging nemen?

Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234