Zaterdag 04/04/2020

DM Zapt

Leden van generatie Y of Z weten welk glijmiddel je het best gebruikt voor je je aan anale seks waagt

Still uit het tweede seizoen van 'Sex Education'Beeld rv

Sasha Van der Speeten zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: het tweede seizoen van Sex Education.

Met een gezonde dosis jaloezie joeg bovengetekende er de voorbije dagen het tweede seizoen van de Britse fictiereeks Sex Education door. De jongste generatie bingewatchers mag namelijk niet klagen als het op seksuele voorlichting aankomt. De allerkleinsten kregen een tijdje geleden De dokter Bea show voor de kiezen, vorig jaar was er de excellente animatieserie Big Mouth en met Sex Education schotelt Netflix pas echt de crème de la crème in het genre voor. Wie opgroeide in de jaren 90 moest het met Theo & Thea op de VPRO stellen en met het stiekem meegluren naar films die je eigenlijk niet hoorde te zien, zoals American Gigolo en 9½ Weeks.

Yep, lidkaarthouders van Generatie Y of Z moeten wel erg drastisch van de media zijn afgesneden als ze vandaag niet weten welk glijmiddel je het best gebruikt voor je je aan anale seks waagt. Of hoe je jezelf spoelt vooraleer je aan eerdergenoemde activiteit begint. Of hoe je in een lesbische relatie vaginisme aanpakt tussen de lakens. Of wanneer je naar de apotheker moet snellen voor de morning-afterpil. U leest het: ik voel mij zowaar Goedele Liekens na het bingen van seizoen twee.

Naast een overdosis aan al dan niet welgekomen sekstips fietst Sex Education deze keer wel heel gretig het seksuele spectrum door. In die mate zelfs dat het de verhaaldynamiek soms stokken in de wielen steekt. Alsof de scenaristen koste wat kost een checklist wilden afvinken om zich ervan te vergewissen dat geen enkele groep of subgroep op het spectrum zich aan het einde van het seizoen in de kou voelt staan. Van homoseksueel over biseksueel tot panseksueel en aseksueel: de Moordale Secondary School lijkt wel de natte droom van elke zichzelf respecterende seksuoloog. Een dol labo waar naar hartenlust wordt geëxperimenteerd.

Het zijn de (psycho)sociale thema’s die deze reeks actueel en relevant maken: de gevolgen van slutshaming, het trauma dat een meisje oploopt nadat ze op de bus wordt aangerand, hoe moeilijk het is om als fysiek gehandicapte aan een date te geraken. Voeg daarbij de zwierige manier waarmee de personages hun relaties beleven. Zoals de langzaam ontluikende, met nuances uitgewerkte liaison tussen Eric en de Drake-lookalike Rahim. Voor de jonge acteur Ncuti Gatwa, die op ravissante wijze Eric vertolkt, ligt hopelijk een mooie carrière in het verschiet. Want ook al speelt de hele cast de pannen van het dak, toch zijn het vooral hij en Gillian Anderson –  opnieuw fantastisch als moeder met bindingsangst – die Emmy-waardige prestaties neerzetten. 

Let u trouwens ook eens op de muziek? Zo zingt Ezra Furman ‘I Can Change’ van LCD Soundsystem in de scène waar Eric ’s nachts op een vuilnisbelt flessen met een baseballbat kapotslaat in gezelschap van pestkop Adam, een love interest die moeite heeft met zijn coming-out. “Tell me a line / make it easy for me / open your arms / dance with me until I feel alright / It’s good in the dark, good in the dark /But into the lover’s light / Here comes another fight”. Boenk erop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234