Dinsdag 17/09/2019

Metallica

Lars Ulrich van Metallica: "Je zult het gevoel krijgen dat je op mijn schoot zit"

Metallica-drummer Lars Ulrich. Beeld EPA

Metallica komt dit najaar naar Antwerpen. Hun WorldWired Tour passeert dan in het Sportpaleis. De Morgen had in Kopenhagen een exclusief gesprek met enthousiaste drummer Lars Ulrich: "Jullie zomerfestivals zijn magisch. Maar door voor het Sportpaleis te kiezen, kunnen we dichter bij onze fans spelen."

De geoliede muziekmachine Metallica blijkt niet feilloos. Fans en pers zijn begin februari in Kopenhagen uitgenodigd voor wat een bijzonder Europees startschot van de WorldWired Tour moet worden. Maar het tweede van vier concerten is op doktersbevel geschrapt: zanger James Hetfield is ziek en krijgt spreekverbod, en ook gitarist Kirk Hammett ligt in de lappenmand. Pas bij aankomst in Denemarken krijgen we te horen dat het concert 's avonds toch zal doorgaan, weliswaar met een kortere set. Wachtend in de catacomben van de gloednieuwe Royal Arena, galmt in de kamer naast ons plots een bekende stem: "Atlaaas, riiiise…" James Hetfield test er na drie dagen opgelegde stilte voor het eerst zijn stembanden. Kuchend, hees, niet echt toonvast.

Goed tien minuten later komt hij uit de tuning room gestapt, dikke sjaal om de nek. Een vuistje met een roadie kan er nog net van af. "En James, hoe ging het?", polst die. "Stilaan beter, brother, stilaan beter…", mompelt de frontman terwijl hij wegbeent. 'Atlas, Rise!' zal de setlist die avond niet halen. Een ogenblik later zwaait de deur van de volgende kamer open en staat drummer Lars Ulrich voor onze neus. Blij dat we hém toch alvast – vrij van ziektekiemen – kunnen spreken. "Ik ben enkel ziek in mijn hoofd", lacht Lars zijn tanden bloot.

Jullie laatste drie Belgische passages waren telkens in Werchter. Is het een bewuste keuze om deze keer de festivalzomer aan jullie voorbij te laten gaan?

"Weet je, we kunnen niet overal tegelijk zijn. We hebben de jongste zes jaren heel wat zomers in Europa doorgebracht, om de fans te behagen. Nu gaan we voor het eerst sinds lang nog eens groots door de VS touren. Vooral in stadions, van mei tot diep in augustus. En dus kozen we ervoor om aansluitend naar jullie toe te komen. Normaal gezien zouden we bij jullie noorderburen starten op 4 september. Maar door de zieken in onze groep hebben we een optreden hier in Kopenhagen moeten schrappen. En dus komen we daar eerst een datum inhalen. Om dan ook naar jullie toe te snellen. En ja, meteen in een zaal. We spelen heel graag in open lucht, zeker in Werchter. Jullie zomerfestivals hebben steevast iets magisch. Maar door voor het Sportpaleis te kiezen, kunnen we dichter bij onze fans spelen. Daar verlangen we echt naar."

Het podium zal opnieuw in het midden van de zaal staan, net als in 2009 tijdens de Death Magnetic-tour en bij jullie shows in Kopenhagen.

"Ja, we houden erg van die opstelling. Meer mensen kunnen tot dicht bij ons komen, ze hebben het gevoel dat ze bij ons op schoot zitten. Je hebt een eerste rij aan elke kant van het podium. De energie van al die mensen opslorpen: heerlijk is dat."

Nog een voordeel: als drummer zit je niet de hele tijd achteraan op het podium.

(grijnst) "Daar heb je een punt. Nee, we doen dit vaak, en dat al ruim twintig jaar. We zijn volop met het concept van de nieuwe show bezig en zorgen ervoor dat er heel wat te beleven zal zijn. Wees gerust."

De voorbije jaren heeft Metallica met Through The Never een eigen film gemaakt, jullie hebben – tijdelijk – een eigen festival opgestart in de VS, als eersten op de zuidpool gespeeld en zijn een omstreden samenwerking met Lou Reed aangegaan. Wat willen jullie graag nog bewijzen als band?

"Helemaal niets! We genieten vooral. Er is geen bucketlist. Er is niets wat ik liever doe dan bij Metallica spelen. Het is verdomd fijn om op stap te gaan met een goed geoliede rockband. We hebben een manier gevonden om zonder stress of burnouts te kunnen toeren. Onze toverformule: we treden twee weken op, en dan gaan we terug naar huis. Naar onze familie, onze kinderen. Het zorgt er telkens voor dat we er erg naar uitkijken om weer op pad te gaan, mooie steden te ontdekken en onze fans te ontmoeten. 

"Toeren is alsof we naar onze mancave mogen. Eindelijk tijd om de krant te lezen, een glas wijn te drinken, op te treden en onze vrienden te zien. Een beetje Lars-tijd! Thuis word ik door mijn kinderen in zowat vijfhonderd stukken getrokken. Dan help ik hen bij hun huiswerk, breng ik ze naar school, moet ik ervoor zorgen dat ze hun groentjes opeten. Ik ontspan me echt op tour, geloof het of niet. Behalve dan wanneer we hier in Denemarken zijn, waar het hele land me lijkt te willen contacteren."

Lars Ulrich. Links frontman James Hetfield. Beeld EPA

Jullie kiezen er bewust voor om na de opnames van een nieuwe plaat vooral zalen aan te doen.

"Je moet het gehele plaatje bekijken. Het belangrijkste voor Metallica – en ons succes laat dat toe – is om de zoveel tijd te veranderen. Het geeft niet alleen de fans een andere ervaring, maar ook ons. Het houdt het levendig."

De eerste keer dat jullie op een Belgisch mainstreamzomerfestival stonden, was in 1993 op Rock Werchter, en meteen als afsluiter. Een legendarische avond.

"En de dag daarvoor ook Torhout! Toen was dat nog een dubbelfestival. Neil Young speelde er toen, dat herinner ik me levendig. En Lenny Kravitz. Werchter was de allerlaatste show van onze Black Album-tour. Die had liefst drie jaar geduurd, met meer dan 250 concerten…"

Door daar te staan, hebben jullie veel poorten geopend voor soortgelijke groepen. Deze zomer spelen Linkin Park en System of a Down op Werchter. En dat is de normaalste zaak van de wereld. Zijn jullie zich bewust van die pioniersrol, ook voor het hardere genre dat jullie spelen?

"Tot op zekere hoogte zijn we ons bewust van wat we hebben bereikt, en natuurlijk zijn we daar trots op. Maar daar denken we eigenlijk niet te vaak aan. We willen niet overkomen als een groep die zichzelf op de borst klopt. Onze focus en energie is nog steeds vooral op de toekomst gericht. Niet op het verleden."

Er ligt liefst zeven jaar tussen Death Magnetic en Hardwired… to Self-destruct. Waarom hebben jullie zo lang gewacht met die nieuwe plaat?

"Correctie: we hebben er anderhalf jaar aan gewerkt, geen zeven. De korte versie: we hebben drie jaar met onze vorige plaat getoerd, twee jaar aan onze film gesleuteld, een jaar met Lou Reed doorgebracht… Poef, zo snel vervliegt de tijd. Trouwens: we willen ook meer balans in ons leven brengen, zoals ik eerder al aanhaalde. Er is tijd voor Metallica, maar daarnaast ook tijd voor de kinderen en de familie. Het gezin komt voor ons nu eerst, samen met onze geestelijke gezondheid. We hebben duidelijk vastgelegd hoever we willen gaan. Ook over hoe we gaan toeren. In stukken en brokken dus. Ja, dat vergt meer tijd. Ons ritme ligt anders, noem het gerust lager. En daar houden we van. 

"Trouwens: ik wil onze klagende fans er graag aan herinneren dat de laatste grote break die we hebben genomen dateert van 2004. Aan het einde van de St. Anger-tour hebben we allemaal een jaar vrijaf genomen. Maar sindsdien nooit meer dan acht weken… (op dreef) Mijn Metallica-knop staat altijd aan. En we zijn altijd met iets bezig. De wereld lijkt ook alsmaar kleiner te worden. Door de globalisering komen er alsmaar landen bij waar we fans ontdekken. We zijn onlangs nog in China gaan spelen. Dat kon tien jaar geleden nog niet. (lacht) Onder elk tapijt dat je optilt, lijken wel Metallica-fans verstopt te zitten. Dat is écht een zegen, maar daardoor duurt het langer om terug in de studio te kunnen kruipen."

Archiefbeeld: Metallica in Los Angeles. Beeld Rich Fury/Invision/AP

Je vertelde me dat je je kinderen graag opvoedt met goede rockmuziek, door ze er in je wagen mee in contact te brengen. James doet hetzelfde, door The Ramones aan zijn kroost te laten horen. Werkt dat?

"Wel, het verschil is dat mijn kinderen nu een leeftijd hebben bereikt dat ze zelf de stereo in mijn wagen kapen. (lacht) Daar heb ik dus ook al niets meer te zeggen. Maar ik heb hen wel Deep Purple, Guns N' Roses en AC/DC proberen bij te brengen. En de Chili Peppers, System of a Down en Black Sabbath. En ja, die truc heeft gewerkt… Mijn kinderen zijn er gek op. Goed, ze luisteren ook graag naar jazz, en sporadisch naar (gromt) r&b. Maar geen platte popmuziek. Daar ben ik blij om. En nu brengen ze mij soms ook muziek aan."

Waar luister je zoal naar?

"Dankzij de iPhone en iPod ontdek ik constant muziek. Ik zoek graag oude helden op. Maar mijn smaak gaat breed. Zo blijf ik fan van Oasis, die vormen al twintig jaar de soundtrack van mijn leven."

Ken je ook Belgische muziek?

"Euh… Dat is een strikvraag, hé. Deze vraag had ik écht niet verwacht. (lacht) Wat is de naam toch van die groep waar we in onze beginjaren samen mee optraden, en waar James zo'n fan van was? Ah ja: Ostrogoth! (oude metalband uit Gent, WW) Dat was een goede harde rockband die mee aan de basis van ons genre stond, en waar we allemaal mee zijn opgegroeid."

Slotvraag: waar zie je Metallica over tien jaar?

"Oh, dan hebben we Europa meermaals opnieuw aangedaan. En zijn we nog eens onderweg om in Antwerpen te komen optreden. Wij bezitten toch het record van meeste aantal shows op Rock Werchter, niet? (zeven optredens, plus Werchter Boutique in 2012, WW) Dus over tien jaar hebben we nog eens drie keer op die bekende festivalwei gestaan. We zijn daar toch zowat het huisorkest! We kijken er telkens naar uit om terug te komen."

Hardwired … to Self-destruct is uit bij Blackened Records.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234