Zaterdag 07/12/2019

Concertrecensie

Lady Gaga in Het Sportpaleis: koningin of karikatuur?

Lady Gaga, hier tijdens een optreden in Texas vorig najaar, wou geen fotografen tijdens haar optreden in Antwerpen. Beeld AFP

Lady Gaga trachtte tevergeefs uit haar zelfgecreëerde cocon te breken in Het Sportpaleis. Onderwijl zette ze een weinig verheffende greatest hits-show neer die bovenal tot de bekeerden predikte.

Hoe zou het met Lady Gaga’s fybromyalgie zijn? Al wie de documentaire Five Foot Two zag (u vindt 'm op Netflix), vroeg het zich wellicht af tijdens de intense danschoreografieën die de Amerikaanse zangeres in Het Sportpaleis ten berde bracht. In die veredelde reclamefilm voor haar laatste plaat Joanne komt haar wankele gezondheid nu en dan ter sprake. De zangeres lijdt aan bovengenoemde reumatische aandoening die een intense pijn van de spieren en het bindweefsel veroorzaakt. Dan put je je maar beter niet uit - zoals Gaga elke avond van deze Joanne Tour doet - teneinde niet om de haverklap met de meest gruwelijk verkrampte spieren te moeten kampen.

Het is voor haar rabiate fans dat ze zich zo binnenstebuiten keert, zo maakte ze ons diets. Haar volgelingen, de zogenoemde "little monsters", aten niet verwonderlijk uit haar hand. In Antwerpen betuigde ze om de haverklap haar liefde voor haar fans. “Ik haw fan jaw, klaajne monster”, klonk het, want als Amerikanen Nederlands proberen te spreken, doet dat merkwaardig genoeg altijd karikaturaal Duits aan. Allo Allo is nooit ver weg. En kijk, daar trakteerde de zangeres ons zowaar op een snipper ‘Wilkommen’, uit de musical Cabaret, met een accent dat Marlène Dietrich probeerde te eren.

Uitgedunde fanbase

Joanne dus. Het album dat Gaga na een creatief dipje (herinner u het povere Artpop) weer op de kaart zou moeten zetten. Een album dat beleefd werd geproduceerd door superproducer Mark Ronson, de man die Amy Winehouse onsterfelijk maakte. Een plaat waarop ze haar op 19-jarige leeftijd overleden tante Joanne Germanotta eert en opteert voor een organischer klank en een uitgezuiverd, van franjes ontdaan imago. Gaga met een minimum aan glitter, zeg maar.

Wij vroegen ons bij het zien van het behoorlijk opgegroeide publiek af of er vandaag een jonge garde is die überhaupt nog geboeid is door Gaga. In Antwerpen zagen wij late twintigers en al wat daarna komt, maar amper tieners. Die laten zich immers niet langer in met het type langetermijnidolen waarvan Gaga één van de laatsten is (of hoopt te zijn).  De doorsnee jonge popfan viel vorig jaar voor Dua Lipa, kiest dit jaar voor Sigrid en volgend jaar weer voor  iemand helemaal anders, gedicteerd door Spotify’s heilige playlists. Hebben millennials nog het geduld om dit type mega-supersterren op de voet te volgen?  Zal Gaga met elke toernee haar fanbase drastisch uitgedund zien?

"Schtaa op!"

In Antwerpen bleek ook dat Gaga vormelijk in een ander universum opereert dan de trendy popprinsesjes die vandaag de hitparades regeren. ‘Diamond Heart’, met veel branie gebracht én met een glinsterende cowboyhoed op de kruin, knipoogde naar cheesy FM Rock uit de eighties, genre Bonnie Tyler. ‘Perfect Illusion’ mikte met drie gitaristen op een stoere rocksound maar kwam niet verder dan opgefokte Eurotrash. ‘ScheiBe’, een song over volharden in de boosheid, wars van wat haters mogen beweren, mixte ‘Dominator’-rave met fake-Duits. Dat leest u goed. Dat Gaga ons even later uit de stoeltjes hees met het bevel "Schtaa op!", als een dolgedraaide Obersturmbannführer, vonden wij anderzijds wél dolletjes.

Die nogal gedateerde sounds belichtten nog maar eens de achilleshiel van het fenomeen Gaga: op visueel vlak komt ze gedurfd en soms ronduit buitenaards uit de hoek, maar muzikaal blijft het toch een ordinair boeltje. In tegenstelling tot haar grote idool Madonna heeft ze zelden een neus getoond voor spannende, innoverende klanken die de popmuziek kunnen herdefiniëren of die haar liedjes een tijdloosheid verlenen. Madonna spande ooit Jellybean Benitez, Mirwais en Stuart Price slim voor haar kar en plukte er de vruchten van. Gaga lijkt geen interesse te hebben in muzikale vernieuwing en opteert liever voor een soort campy retro-aanpak. Gek toch voor iemand die in haar video’s en met haar outfits wél geïnspireerd uit de hoek komt?

Fabuleuze fashion

Over het design hoort u ons niet klagen. In Het Sportpaleis was het weer van dattum: de gigantische cocons die aan het plafond hingen, fungeerden niet alleen als videoschermen maar herbergden ook loopbruggen die omlaag zakten en die zo de kleine podia in de zaal met elkaar verbonden. Cool. Daar paradeerde Gaga, gekleed in een catsuit, met haar dansers heen en weer, zong ze ‘Born This Way’ of nam ze plaats achter de piano om er intimistischere nummers als ‘Come To Mama’ en ‘The Edge Of Glory’ te zingen, opgedragen aan de holebi-gemeenschap en “aan iedereen die zich anders voelt”. 

‘Bloody Mary’ brachten zij en haar posse in groteske Louis XIV-outfits, voor ‘Joanne’ had ze zich uitgedost als een soort karikaturale americanaversie van Stevie Nicks. Aan de start van ‘Paparazzi’ kronkelde ze krols over de catwalk en smeekte ze gespeeld wanhopig om een foto. “I wanna be famous!”, krijste ze. Yep, aan fabuleuze fashion geen gebrek, hoewel het nooit écht knetter oogde zoals vroeger. En ja, haar niet van ironie gespeende bindteksten en melodramatisch vertoon blijven erg entertainend.

Jasje en brief

Jammer dat niet alles even spectaculair de lucht in ging als de monsterhit ‘Bad Romance’ of als haar laatste successingle ‘The Cure’. Teveel songs reden zich vast in drammerigheid en bombast. Bovendien botste de geflipte Lady Gaga van de beginjaren aanzienlijk met het aardsere, gevoeligere typetje dat Stefani Germanotta anno 2018 graag neerzet. Wil ze de knotsgekke cartoonfiguur zijn of de stijlvolle, aan introspectieve ballades verslingerde songwriter die jazz en country in pakkende radiopopsongs smokkelt?

Het meest memorabele moment van dit concert? Gaga die een jasje dat een fan voor haar had gemaakt van de podiumvloer griste en de bijbehorende brief voorlas: een relaas over vervreemding, vriendschap en doorzettingsvermogen. En een uitgesproken liefdesbetoon aan de zangeres, uiteraard. Toen zag je Gaga een heel klein beetje uit de glossy cocon breken die haar showbizzinstinct heeft geweven. Als ze op een carrière als die van Madonna hoopt, kan ze maar beter snel ontpoppen.

Gezien op 22 januari in Het Sportpaleis, Antwerpen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234