Zondag 05/04/2020

Filmrecensie

‘La vérité’: ieder zijn eigen waarheid ★★★☆☆

Juliette Binoche, Catherine Deneuve en Ethan Hawke in 'La vérité'. De Koreaanse regisseur Hirokazu Kore-eda heeft al betere films gemaakt. Beeld rv

De Japanse meester Hirokazu Kore-eda maakt een uitstapje naar Frankrijk, en boet daarbij niets aan authenticiteit in. De harde waarheid? La vérité behoort wellicht niet tot Kore-eda’s meest memorabele werk, maar is wel een fijnbesnaard familiedrama met een heerlijke Catherine Deneuve in de rol van een zelfingenomen diva.

Het is grote liefde tussen Frankrijk en Hirokazu Kore-eda. Op het Filmfestival van Cannes kreeg de Japanse regisseur in 2018 de Gouden Palm voor Shoplifters. Nu heeft hij een film gedraaid in Parijs, gedragen door twee iconen van de Franse cinéma: Juliette Binoche en Catherine Deneuve.

Die laatste speelt op heerlijk sappige wijze Fabienne Dangeville, een Franse diva die op haar 73ste haar memoires publiceert. Haar dochter Lumir (rol van Binoche) en haar man Hank (Ethan Hawke) komen er speciaal voor terug uit New York. Meteen hangt er hoogspanning in de lucht.

Verzinsels

Lumir is scenariste, maar ook haar moeder heeft een rijke fantasie: haar autobiografie hangt aaneen van de verzinsels, stelt Lumir verontwaardigd vast. Fabienne mag dan een topactrice zijn, haar moederrol heeft ze allesbehalve perfect gespeeld. Een passage waarin ze beschrijft hoe ze haar dochter aan de schoolpoort kwam ophalen, doorstreept Lumir dan ook met een dikke rode stift: “Nooit gebeurd”, klinkt het bitter. La vérité toont hoe we elk onze eigen versie van de waarheid fabriceren – en hoe bevrijdend het kan zijn om daar weer afstand van te nemen.

Kore-eda poot zijn camera voor het eerst buiten Japan neer, maar dat betekent niet dat hij zijn favoriete thema’s in Tokio achterlaat. Zoals gewoonlijk verkent hij met veel mededogen de complexe dynamieken die binnen een gezin spelen. Een film-in-de-film, waarin een moeder ver weg van haar dochter leeft in een ruimteschip, geeft het centrale conflict extra diepte.

Emotionele klappen

Toch heeft Kore-eda dit soort verhaal al met meer punch verteld. Komen zijn emotionele klappen met de Franse slag gewoon minder hard binnen? Of is de regisseur toch te weinig vertrouwd met de Franse maatschappij? Zijn Japanse films bevatten vaak een subtiele sociale dimensie, La vérité moet het zonder die extra laag stellen.

Dit is onmiskenbaar een mooi, fijnbesnaard drama, maar Kore-eda’s meest memorabele werk is het zeker niet. Al is dat natuurlijk ook maar onze versie van de waarheid.

‘La vérité’ speelt vanaf 26/02 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234