Zaterdag 26/09/2020

FilmrecensieLa Odisea

‘La Odisea’ is een satirische plattelandsversie van ‘Ocean’s Eleven’ ★★★☆☆

Ricardo Darín in 'La Odisea'.Beeld Cinéart

Het concept ‘stelen van de rijken en geven aan de armen’ blijft tot de verbeelding spreken, toont het Argentijnse La Odisea. Heist movies als Ocean’s Eleven en een sociale satire als Parasite komen samen in deze film over de zwaarste economische crisis die Argentinië ooit gekend heeft, al blijft La Odisea een tikkeltje te veel aan de oppervlakte.

Terwijl Argentinië andermaal door een diepe economische recessie gaat, komt La Odisea uit, een film die zich afspeelt in 2001. Het Zuid-Amerikaanse land werd toen zo zwaar getroffen door een economische crisis dat de helft van de Argentijnse bevolking onder de armoedegrens leefde.

De dupes van de crisis worden in La Odisea verpersoonlijkt door de inwoners van een klein dorpje. Met een ietwat naïeve moed der wanhoop probeert de voormalige lokale voetbalheld Fermín (Ricardo Darín) met enkele dorpsgenoten een coöperatieve op te starten. Ze wenden hun laatste spaarcenten aan om bij de bank een lening te bekomen, maar terwijl de overheid in Buenos Aires alle rekeningen bevriest, gaat een gewiekste advocaat (Andrés Parra) er met hun laatste centen vandoor. Vastbesloten om dat onrecht ongedaan te maken, besluiten de giles – “sukkels” – om hun geld terug te stelen.

Al sinds de release wordt La Odisea vergeleken met Steven Soderberghs Ocean’s Eleven. Logisch ook: regisseur Sebastián Borenzstein volgt een gelijkaardig clubje aimabele personages, aangevoerd door een slimme, charismatische leider, die een gewetenloze schurk een klein fortuin lichter gaan maken. In de gedaante van de dommige broers Gómez (Alejandro Gigena en Guillermo Jacubowicz) komen zelfs de bekvechtende Malloy-broers uit Ocean’s Eleven werd tot leven.

Bovendien knipoogt Borenzstein expliciet naar andere heist movies – een deel van hun roofplan kopiëren de hoofdpersonages uit How To Steal a Million – en houdt hij net, als Soderbergh, een lichte toon aan. De grappen in La Odisea zijn niet altijd even intelligent, en als komedie weegt de film dan ook te licht, maar door de humor vind je de hoofdpersonages, ondanks al hun tekortkomingen, wel sympathiek.

La Odisea heeft daarenboven nog nobelere ambities: de film wil ook de sociale wanverhoudingen in Argentinië aan de kaak stellen. Dit is een strijd van simpele dorpsmensen tegen gewiekste figuren uit de zakenwijk in de hoofdstad, van de bevolking tegen de overheid, van een recht-door-zee-plattelandsmentaliteit tegen de gewetenloze geldlust van de grootstad. Die satirische laag is opvallend, maar ook oppervlakkig: als spiegel voor de samenleving snijdt La Odisea niet diep genoeg, maar de simpele tegenstelling tussen de goeien en de slechten, werkt wel: je blijft twee uur lang supporteren voor Fermín en zijn maats.

Dat ligt ook aan Ricardo Darín, die de hoofdrol vertolkt. De bekendste acteur van Argentinië – u herkent ‘m uit het Oscarwinnende El secreto de sus ojos – vormt met een subtiele, lichtvoetige, maar emotionele prestatie het kloppende hart van deze film. Alle andere personages blijven vastzitten in stereotypen en karikaturen, maar Darín boort een diepere laag aan. Op die manier is La Odisea wel lichtvoetig, maar niet lichtzinnig.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234