Dinsdag 31/01/2023

RecensieFilm

‘La nuit du 12’: Dominik Moll onderzoekt man-vrouwverhoudingen in sfeervolle moordthriller

'La nuit du 12' Beeld rv
'La nuit du 12'Beeld rv

Met La nuit du 12 maakt Dominik Moll zijn antwoord op Twin Peaks: een verstilde, lichtjes absurdistische moordfilm met onvermoede diepten.

Lieven Trio

“Men zegt dat elke speurder vroeg of laat een moordzaak tegenkomt die hem blijft achtervolgen. Die hem van binnenuit opvreet.” Yohan (een sfinxachtige Bastien Bouillon), de nieuwe chef moordzaken van de gerechtelijke politie in het Zuid-Franse Grenoble, spreekt uit ervaring: hij raakt compleet in de ban van de moord op Clara Royer (Lula Cotton-Frapier), een 21-jarige vrouw uit een klein Alpendorp. Het ene moment wandelt ze na een gezellig feestje glimlachend naar huis, het volgende wordt ze door een gemaskerde man levend in brand gestoken.

De gruwelijke case die in La nuit du 12 centraal staat, is helaas op waargebeurde feiten gebaseerd. Net zoals 20 procent van de zowat 800 moordzaken die ieder jaar in Frankrijk onderzocht worden, bleef ze ook onopgelost. Met andere woorden: van bij het begin weet je dat er in deze film geen dader zal worden aangewezen. Beloftevolle pistes en spectaculaire doorbraken lopen keer op keer af met een sisser, tot grote frustratie van Yohan.

Dat het voor de kijker nooit frustrerend wordt, is te danken aan regisseur en coscenarist Dominik Moll (Harry, un ami qui vous veut du bien). Die gaat voorbij aan de thrills waar politiefilms gewoonlijk op drijven, en verrast met een verstilde, gevoelige aanpak. Tussen de ondervragingen door richt hij zijn camera op de speurders. Komen in hun gesprekken zoal aan bod: huwelijksproblemen, blokkerende printers en onbetaalde overuren. Die momenten maken de film echt en alledaags, maar ook zacht en poëtisch. Je voelt Molls bewondering voor de mensen die (met te weinig middelen en te veel zelfopoffering) deze zware job doen.

Bungeekoord

Maar wat La nuit du 12 zijn unieke karakter en sfeer geeft, is hoe Moll de misdaadintrige als een bungeekoord om zijn enkel knoopt en er onbevreesd mee in de diepte duikt. Terwijl Yohan de moordenaar van Clara zoekt, probeert hij ook een ander mysterie te kraken: dat van de man en de vrouw. “Wat is dat toch met die obsessie van mannen om meisjes in brand te steken?”, foetert Yohans collega Marceau (een melancholische Bouli Lanners), nadat een verdachte in zijn kantoor een hypergewelddadige, vrouwonvriendelijke rapsong te berde heeft gebracht – een scène die tegelijk hilarisch en diep verontrustend is.

Aan het begin van zijn carrière, ten tijde van Lemming en Le moine, werd Dominik Moll weleens een David Lynch-adept genoemd, en ook La nuit du 12 valt opnieuw te linken aan de Amerikaanse grootmeester. Deze film voelt als Molls antwoord op Twin Peaks: een eigenzinnig, lichtjes absurdistisch portret van een klein dorpje waarin de duisterste neigingen van de mens gecondenseerd zitten.

La nuit du 12 speelt vanaf 31/08 in de bioscoop.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234