Woensdag 16/10/2019

Reportage

Kunst tussen de afwas en Cara Pils: kotroute brengt kunst naar de krochten van het studentenbestaan

Enkele studenten kijken geamuseerd naar werk van Xavier Truant. Beeld Damon De Backer

De student komt maar met moeite zijn kot uit voor kunst, en dus brengt de kotroute de kunst naar hen. Wij gingen undercover, en zochten uit hoeveel kunst er eigenlijk nog in die student zit.

“Kunst is elitair, musea zijn te hoogdrempelig, ...” U kent dat riedeltje wel. Zeker bij Culturo’s met de grote C is het een graag geuite zorg: jongeren vinden hun weg niet naar musea en daar moeten we dringend iets aan doen. Met studentenkortingen en Instagram, of af en toe flink wat technobeats in de expozaal. En voor het tiende jaar op rij dus ook met de kotroute, een parcours waarbij jonge kunstenaars hun werk tonen aan de studentikoze medemens. “Wij brengen de kunst letterlijk bij de studenten thuis, wat het veel laagdrempeliger maakt”, zegt Bries Geerts, een van de elf jongeren die de kotroute op poten zetten. “De sfeer is gezelliger dan in een witte kubus. Dat maakt dat niet enkel kunststudenten komen kijken, maar jongeren van allerlei slag .”

Aanschuiven in het Design Museum. Beeld Damon De Backer

En inderdaad: het startschot is nog maar net gegeven, of de rij voor tickets kronkelt tot diep in het Design Museum – niet iedereen heeft blijkbaar vooraf een ticket gekocht. Wij zetten alvast koers naar kot 1, waar we worden binnengelaten door een in zwarte cape gehulde Sint-Lucasstudent. “Zelf zit ik al vaak in kunstgalerieën in zowel Gent als Antwerpen. Maar het leuke hieraan vind ik het menselijke contact”, vertelt hij, terwijl hij de ene na de andere kottrotter groet. Op de binnenkoer verzamelde zich al een bont clubje Gentse hipsters, al lijkt dat voorlopig vooral een onderonsje van Sint-Lukas.

De plaatjes aan de muren zijn nochtans verre van ontoegankelijk: in haar pikante schilderijen legt Joëlle Dubois sociale media op de rooster, een thema dat studenten nauw aan het hart ligt. Dubois is met de kotroute niet aan haar proefstuk toe: in 2015 was het haar eerste expo, niet veel later sprong ze al in het oog van het S.M.A.K.. Speciaal voor het tienjarig verjaardagsfeestje werd ze als ancien nog eens uitgenodigd – anderen als Rinus Van De Velde gaven helaas verstek. “Dat werk van die Joëlle vind ik wel wijs. Dat gáát tenminste ergens over.” Student industrieel ingenieur Sam lurkt aan een fles hoofdpijnwijn, terwijl hij met zijn vinger in de kader pookt. “Dat zijn dingen die je anders niet ziet. Eigenlijk kwam ik vooral voor de muziek, maar deze ga ik wel volgen op Instagram.”

Werk van Joëlle Dubois naast de ingang van het kot van ene zekere Thalita. Beeld Damon De Backer

Even enthousiaste kreten stijgen op in de tuin. Op het eerste gezicht is er weinig te zien, tot iemand naar boven wijst: geplakt achter de ramen prijken de foto’s van de 23-jarige Alexander Deprez. Hem kenden we al van de controversiële fotoreeks over zijn 47-jarige vrouw, deze keer kijken Berlijnse dragqueens uitdagend in de lens. “Vorige week was ik nog in het Fotomuseum. Ook mooi, maar dat was een hele expo over één kunstenaar. De variatie hier is tof”, vindt studente journalistiek Laura. “Vroeger vond ik kunst super, maar tijdens de schooluren heb ik echt geen tijd. Musea zijn maar open tot zes, daarom ben ik blij dat er eens iets ’s avonds is.” Psychologiestudenten June en Nina vallen haar bij. “Elke keer dat er een nieuwe expo is in het Design Museum of het S.M.A.K., gaan we wel. Maar de sfeer hier is veel losser. Je bent echt op stap.”

De pas begonnen indierockband noopt tot blijven, maar er zijn nog negen koten te zien. En die wandeling is niet mals: de weg slingert van oost naar west, en steekt zelfs de ring over. Een fikse regenbui maakt de cafélichtjes extra aanlokkelijk, maar we stappen – samen met nog tientallen studenten  – moedig voort. “Ik ben eens helemaal naar Ledeberg gestapt voor drie rotschilderijen!”, waarschuwt een van hen. Gelukkig loont kot 2 wel de moeite: dikke stoomwolken en sacrale elektroklanken rijzen op zodra de deur opengaat, acht performers staren ons indringend aan. “Precies een Halloween-tocht”, fluistert een meisje, terwijl ze haar lach niet kan bedwingen. Alleen de kotbaas was er minder mee gediend. “We moesten zelfs een speciale verzekering afsluiten”, zucht de man des huizes.

In het volgende kot zit een olijk drietal nog even te bekomen van de ervaring, een blikje Cara Pils in de hand. “Die perform-dinges vond ik plezant. Dat maakte het wat interactiever”, vindt student fysica Joshua. Saidja doet automechanica en Luis studeert niet, maar voorbij de clichés doen ze samen weleens een kunstuitje. “Dit is onze derde kotroute, en laatst waren we nog in het S.M.A.K. Ook op de Museumnacht zijn we er zeker bij. Vooral als er iets speciaals te doen is dus, zéker als dat gratis is.”

“Maar op een zondag Breughel kijken, dat zit er niet in”, lacht het trio.

Kunst gaat goed samen met Cara Pils, vinden Saijdja (l.), Luis (m.) en Joshua (r.). Beeld Damon De Backer

Hippe afterparty

Het lijkt een constante voor de Gentse student: musea zijn voor hen niet de typische schrikbeelden, wel zijn sfeer en herkenning  belangrijker dan de waarde van een werk. Zo scoren de werkjes van Gilles Tytgat opvallend goed: Met ballonnen knutselde hij iconische beelden uit de media, van een geel hesje tot de affiche van Beautiful Boy. “Ik werk als leerkracht, en na een klasactiviteit zag ik in de vuilbak een geknelde ballon. Daarin herkende een gezichtje.” Zo ging de ballon aan het rollen, en intussen houdt Tytgat zijn eerste expo. “Ik blijf in de buurt voor reacties. Zo ontstonden er al boeiende babbels.”

‘The Inflatable Balloon’ van Gilles Tytgat is geïnspireerd op ‘Call Me by Your Name’. Beeld Damon De Backer

Zo moeilijk is het dus niet om de student aan de kunst te krijgen, maar de kotroute zorgt wél voor extra verbinding tussen leek en kunstenaar. Ongezouten meningen worden gegeven, nieuwe vriendschappen gesmeed, pintjes gul geschonken. De editie klokt af op zo’n 650 studenten, en die waren er echt niet enkel voor de hippe afterparty. Integendeel: “Voor zo’n cool concept vind ik DJ Masaï maar een commerciële keuze. Geef mij nog maar zo’n performance!”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234