Zaterdag 18/01/2020

#KOMENETEN (PDW)

Beeld UNKNOWN

Niets bezorgt mij de jongste tijd meer uitbundige lol dan na het journaal en het avondeten met de laptop op schoot naar het van Vlaamsitude doordrenkte Komen eten op VT4 te kijken, en ondertussen de #komeneten-twitterberichten te lezen. Het is bijwijlen zoeken naar een extra deuk om in te gaan liggen.

Nu is Komen eten sowieso al heel grappig, maar gecombineerd met Twitter is het gewoon onweerstaanbaar. Het is een beetje hetzelfde principe van Beavis & Butthead: voortdurend ongenadige, cynische commentaar op wat er op het scherm te zien is. 'This sucks... uh-uh-hu.' 'Shut up Beavis, it sucks in it's own special way.'

We doen het allemaal als we met twee of meer voor het scherm zitten. We klagen en fulmineren over wat we zien, we lachen mensen uit met hun uiterlijk, maken ons druk over sommige uitspraken, spotten met mensen hun gedrag en tics. We doen het ook als we in de zomer op een terrasje zitten om naar voorbijgangers te kijken. Het is gewoon des mensen. Dankzij Twitter krijgen we dat gefoeter nu als een soort extra commentaar mee tijdens het kijken. Geweldig.

Het recept (boom!boom!) is meestal hetzelfde: men neme één betweterige en met haast niets tevreden zijnde kandidaat + een fris jong meisje of een enthousiaste jonge student + een flamboyante holebi of een vrouw met een opvallend decolleté + een mopperende vegetariër of een op één of andere manier excentrieke persoon. Giet er wat drank in en zet wat kabeljauw of varkenshaas met portosaus op tafel en hey presto!: let the games begin. Want er moeten punten voor het eten en de sfeer worden verdiend. Punten die vreemd genoeg bijna altijd 'een dikke 7' of 'een welverdiende 8' blijken te zijn.

Ik weet niet of u de afleveringen van de afgelopen week hebt gezien, maar het was een kwintessentiële Komen eten-week.

De vacature van excentrieke kandidaat werd blijgemutst ingevuld door Katrijn, een mevrouw van middelbare leeftijd die halfweg de eerste aflevering door de anderen 'ons Katrijn' werd genoemd en wier vermeende buitenissigheid deels aan het spuien van double entendres maar toch vooral aan farmaceutica en/of gedistilleerde liquides scheen te worden onttrokken. Als we vriendelijk zijn, en dat zijn we, zouden we haar minzaam als 'onze sherry housewife' kunnen omschrijven. Ik verwachtte in elk geval ieder moment The Rolling Stones op de soundtrack te horen met 'Momma's little helpers'. Iemand Twitterde: 'Straks in Terzake een reportage over wachttijden in de psychiatrie. Nu in #komeneten: een blik in de wachtzaal'.

Het holebiquotum werd wel heel deskundig gestalte gegeven door een West-Vlaamse jongeling, luisterend naar de roepnaam Kevin. Kevin is het soort homo waar zelfs Showbizz Bart over zegt: mag het AUB iets minder zijn? In aflevering twee stond Kevin, stijlvol gemaquilleerd, in zijn woonkamer bewonderend naar een postergrote foto van zichzelf te kijken met een blik die liet vermoeden dat hij van plan was om straks, wanneer iedereen naar huis is, furieus te masturberen met zijn eigen foto als hulpmateriaal. Maar voor het zover kon komen gaf hij nog een demonstratie van zijn hobby: line dancing. Iemand Twitterde: 'Brokeback Mountain voor amateurs'.

Het jonge meisje ben ik al vergeten omdat ze te normaal was. Maar er was ook nog de zelfingenomen Jos, jawel dé Jos. Uit de streek van Aalst. Hij gaf, tussen vernietigend commentaar op de gerechten door, wijsheden prijs als 'rode Sancerre is héél zeldzaam, er worden maar een bepaald aantal flessen van gemaakt... Ik zou eens moeten opzoeken hoeveel precies...'. En 'aan een panna cotta kan niet veel misbeuren...'. Díé Jos.

Ik heb te weinig lettertekens tot mijn beschikking om u alle gebeurtenissen te schetsen, maar het eindigde met Katrijn, alleen op de sofa met een Duvel. Dat vreemde geluid op de achtergrond was waarschijnlijk een aanstormende depressie. 'Een 10 voor de sfeer hier thuis in mijn zetel!', twitterde iemand.

Op de grote harp der menselijke emoties plukt Komen eten aan dezelfde snaar die ook Jambers, Man bijt hond, Exotische liefde of Superfans zo graag betokkelen: we kijken er geamuseerd naar met de gedachte 'wat ben ik blij dat ik u niet ben'. 'Uitlachtelevisie' zullen sommigen het noemen. Nu, ik vind soaps in de vroege avond eerder uitlachtelevisie. In de zin van: zijn ze ons soms aan het uitlachen hiermee, denken ze nu echt dat deze knullig gemaakte, betuttelende pap ons boeit? Maar dat ligt, gezien de kijkcijfers, duidelijk aan mij.

Nog anderen zullen zeggen dat ik bovenstaande programma's niet met elkaar mag vergelijken. Dat mag ik wel, tenzij u hoofdinspecteur van de Vergelijkingspolitie bent. Het enige verschil is: de enen doen het vrij sensationeel en onbeschaamd, de anderen doen het clever en subtiel, nog anderen gebruiken een mix. Maar het resultaat blijft hetzelfde. Thuis zitten we met zijn allen zelfgenoegzaam te kijken naar uit de veie poldergrond van la Flandre profonde getrokken landgenoten, en in ons hoofd speelt die ene gezamenlijke gedachte: ik ben blij dat ik u niet ben. Daar is trouwens niets mis mee. Net daarom worden die programma's gemaakt. Opdat wij, de kijkers, ons net dat tikkeltje beter, gesofisticeerder en evenwichtiger zouden voelen in vergelijking met bijvoorbeeld de meelijwekkende meneer uit Exotische liefde die genegenheid in Rusland probeerde te kopen, met de in een slobberig Mega Mindypakje gestoken huisvrouw die stond te strijken in Man bijt hond, met de vrouwelijke superfan die stelde 'Willy Sommers is mijn Jezus, mijn alles' of met Kevin die alle twijfel over zijn seksuele voorkeur wegnam met de frase: 'Ik ben niet voor pruimen in bed en ook niet in mijn eten'. Die mensen worden heus niet voor de camera gehaald ter volksverheffing maar wel degelijk ter vermaak. Wat dat betreft raad ik u van harte aan: haal er eens Twitter bij.

 We fulmineren over wat we zien, we lachen mensen uit met hun uiterlijk... Dankzij Twitter krijgen we dat gefoeter als extra commentaar tijdens het kijken. Geweldig  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234