Donderdag 21/11/2019

Muziek

Kinderlijke verwondering in de klauwen van de bietebauw: dit zijn de platen van de week

Juice B Crypts. Beeld RV

Het is niet al goud wat blinkt, deze week. Maar toch willen we u het nieuws over de nieuwste albums van Battles, Foals of Mark Lanegan ontzeggen. 

Battles - Juice B Crypts ★★★★☆

Juice B Crypts? De albumtitel komt uit de mond van een kleuter, zo vertelde drummer John Stanier ons onlangs. Het zegt veel over de kinderlijke verwondering waarmee Battles zijn experimentele postrock met elk album naar een hoger niveau tilt. Sound en productie van deze vierde plaat dwingen in elke track bewondering af, het roekeloze mengen van stuiptrekkende elektronica en warmbloedige, akoestische drumgrooves evenzeer. Van een band die in het verleden geluidsbepalende groepsleden kwijtspeelde (Tyondai Braxton, iemand?) en vandaag nog alleen bestaat uit Stanier en gitarist-pianist Ian Williams, verwacht je niet langer dit soort hoogvlieger. De keuze voor onorthodoxe gastzangers zoals Tune-Yards en de boys van Shabazz Palaces werpt hallucinogene vruchten af. Uitschieters? ‘Titanium 2 Step’, epileptische funk met Sal Principato van Liquid Liquid en het voortreffelijke ‘They Played It Twice’ met de soulvolle Xenia Rubinos in een poel van scheve synths en prikkeldraadbreakbeats. 

Everything Not Saved Will Be Lost part 2. Beeld RV

Foals - Everything Not Saved Will Be Lost part 2 ★★☆☆☆

Het probleem van Foals? De rockband uit Oxford vertikte het de voorbije jaren om verder het avontuurlijke pad te bewandelen dat de jongens in 2010 waren ingeslagen op Total Life Forever, nog steeds hun magnum opus. De platen die volgden, zwichtten voor protserige stadionrock en het type gezwollen testosteronbombast dat wij eerder met Muse associëren dan met een band die ooit in één adem werd genoemd met The Rapture. Op Everything Not Saved Will Be Lost part 2 keren Yannis Philippakis en zijn kornuiten de tanker zelden, tenzij op het felle ‘Black Bull’ dat een lekker end wegragt of in uitgesponnen, interessanterige tracks à la ’10.000 Feet’ en ‘Neptune’. Elders domineert de etherische, radiovriendelijke poprock die de band nu al veel te lang aanhangt. Memorabel is het niet. 

Somebody’s Knocking. Beeld RV

Mark Lanegan - Somebody’s Knocking ★★★☆☆

Hoort wie klopt daar kind’ren, hoort wie tikt daar zachtjes tegen ’t raam? Het is de gevreesde bietebauw, begot. Mark Lanegan tikt vandaag met zijn sin(is)ter-claws aan de deur, en doet dat met een verrassend catchy beat. ‘Stitch it Up’ ginnegapt met gitaren uit de eighties, ‘Penthouse High’ legt het aan met new wave en disco, en zowel New Order als Simple Minds of Echo & The Bunnymen komen ons méér dan eens voor de geest.  

Toch draagt deze elfde(!) soloplaat nog steeds Lanegans standaardhandelsmerk: een grauwe grom, die de skeletten uit de kelder de danse macabre laat dansen. ‘Paper Hat’ blijft daardoor nog het langst zwalpen in je hoofd, en niet alleen door de galm die de productie van deze plaat (te vaak) domineert. Vermakelijke Mark, opmerkelijke Mark.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234