Woensdag 08/02/2023

DM ZaptRonald Meeus

Katerend na een Chirofuif was ik ooit betoverd door de film ‘Willow’. Nu brengt de serie die magie terug

Warwick Davis als Willow Ufgood. Beeld Disney
Warwick Davis als Willow Ufgood.Beeld Disney

Ronald Meeus zet de blik op oneindig. Vandaag: Willow, de tv-reeks.

Ronald Meeus

Toen de fantasyfilm Willow in de cinemazalen landde, was ik vijftien en dacht ik dat ik al met heel andere dingen bezig hoorde te zijn. Maar toch katapulteerde wat ik die zondagnamiddag op het doek zag, ongetwijfeld katerend na een Chirofuif, me terug naar (toen al) vromere tijden. Naar het lagereschooljoch dat was opgegroeid met Buck Rogers op tv, de Nederlandse vertaling van The Hobbit, en de van scifi en fantasy doordesemde Rode Ridder-verhalen van Karel Biddeloo.

Appreciaties waarvan ik toen dacht dat ik ze, ondanks het oplaaiende lendenvuur en de eerste fascinatie voor verboden vruchten uit allerlei gaarden, allang ontgroeid was. Tot de onbevattelijke charme van die heldentocht van de dwergachtige aspirant-magiër Willow Ufgood (Warwick Davis) me er weer even aan herinnerde.

Ome George

Filmrecensenten die Willow destijds bespraken, hadden overschot van gelijk in hun kritiek dat de film een samenraapsel was van dingen die we toen allang hadden gezien. Scenarist en producer George Lucas stak zijn vertelling vol met mythische en Bijbelse invloeden, maar hij was duidelijk ook geïnspireerd door al bestaande swords & sorcery-rolprenten als Conan the Barbarian en Krull. En afgemeten aan de structuur van zijn script moet hij heel aandachtig Tolkien hebben gelezen.

Maar dat is ten eerste gewoon het handelsmerk van Ome George: ook Star Wars en Indiana Jones, zijn andere creaties, zaten vol zonevreemde invloeden zoals samoeraifilms (in het eerste geval) en occultisme (in het tweede). Bovendien ontleende Willow – naast natuurlijk de voor zijn tijd baanbrekende speciale effecten – zijn kinderlijke kracht net aan die magische fusie van bestaande motieven.

Queeste

Vierendertig jaar later vonden ze het bij Lucasfilm een goed idee om met een vervolg op de proppen te komen, in de vorm van een achtdelige Disney+-serie. Opnieuw is het Warwick Davis, 52 ondertussen, die de show mag stelen. Alweer gaat een door hem aangevoerd bont gezelschap op queeste om hun wereld te behoeden voor een onbeschrijfelijk kwaad. En wederom gebeurt dat allemaal in weidse landschappen en zompige bossen, op locatie gefilmd in Wales.

Natuurlijk zijn we vandaag veel meer gewend dan in 1988, dat jaar waarin Willow in de cinema verscheen. De reeks komt bovendien op ons tv-scherm te midden van tal van andere fantasy-meuk, zoals pas nog Lord of the Rings: the Rings of Power, House of the Dragon en His Dark Materials. Waar de film destijds een soort blauwdruk was voor hoe fantasy er op een scherm moet uitzien, is deze serie eerder een doorslag.

Maar toch: op Davis’ tere schouders brengt ze weer die moeilijk te doorgronden magie terug. Ook al wordt de kinderlijke fantasie deze keer wat tegengewerkt door net iets te veel in het hooi rollebollende tieners in de cast.

Nieuwe afleveringen van Willow verschijnen iedere woensdag op Disney+, tot 4 januari.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234