Donderdag 24/10/2019

Kasabian, Cypress Hill en Gossip gezien op Rock am Ring: dat zit snor voor Werchter

Beeld EPA

Op de eerste dag van een uitverkocht Rock am Ring (85.000 bezoekers) passeerden drie acts de revue die ook op Rock Werchter staan geprogrammeerd: Cypress Hill, Kasabian en Gossip. Alle drie passeerden ze met vlag en wimpel.

Ze verkochten weliswaar 18 miljoen platen, maar eerlijk is eerlijk, vooral van hun eerste twee albums, en da's inmiddels twintig jaar geleden. Een mens zou zich durven afvragen wat de South Gate-connectie genaamd Cypress Hill nog te zoeken heeft op de podia van Europa's grootste festivals anno 2012. Wel, misschien omdat ze, ondanks geen echt goeie platen meer sinds 1995, er toch altijd geweest zijn en een aardig feestje weten te bouwen binnen het kleine uurtje wat overeenkomt met hun plaats op de affiche van de meeste festivals.

Zo was het weer op Rock am Ring, waar de heren B-Real, DJ Muggs, Sen Dog en Eric Bobo, van de eerste zonnestralen van de dag gebruik maakten om via 'Get 'Em Up', 'Hand on the Pump', 'When the Shit Goes Down' en 'How I Could Just Kill a Man' jong en oud aan het dansen en springen kregen. Waarna 'Insane in the Brain' als climax mocht dienen, en het tijd werd om demonstratief joints te roken op het podium en de ondertussen beruchte weed-medley af te werken, met achtereenvolgens 'Roll It Up, Light It Up, Smoke It Up', 'Dr. Greenthumb', 'Hits From the Bong' en 'I Want to Get High'. High is veel gezegd, maar vrolijk werd iedereen er wel van, en wat dat betreft: missie geslaagd.

Kasabian is momenteel één van de grootste bands in de UK, met drie achtereenvolgende albums die allemaal op nummer één stonden bij de Britten. "Headline material" heet dat dan, maar nog niet in de VS en op het Europese vasteland, waar de band genoegen moet nemen met een twee à drie trapjes onder de topact-status. Iets waar ze het steeds moeilijker mee hebben, en dat was ook op Rock am Ring te zien. Niet dat het slecht was, verre van zelfs. Maar van alles bij Tom Meighan en een er met het jaar cooler uitziende Sergio Pizzorno (we vermoeden de stud van de komende festivalzomer, jongedames) straalde af: "we zouden zoveel meer kunnen doen als we hier drie uur later en een uur langer zouden mogen spelen".

Wat, eerlijk gezegd, iemand hen ook maar eens moet laten doen. Kasabian is een veel betere, leukere en spannende band, zeker live, dan bijvoorbeeld The Editors of Snow Patrol. Ze hebben al zeker twee quasi klassieke rockplaten gemaakt. En we vermoeden dat ze nog wel een meesterwerk in petto hebben.

De setlist, die wellicht ook die van Werchter wordt, zag er als volgt uit: 'Days Are Forgotten', 'Velociraptor!', 'Underdog', 'Where Did All the Love Go?', 'I.D.', 'Club Foot', 'Re¿Wired', 'Empire', 'L.S.F. (Lost Souls Forever)', 'Switchblade Smiles', 'Vlad the Impaler' en een uitgesponnen 'Fire'.

En dan. Eén van de vreemdste groepen uit de pop. Gossip, of beter, de Rubensiaanse Beth Ditto en haar band. Een uitstekende live-band ondertussen zo blijkt. En een gelukkige Beth Ditto, die straks gaat trouwen, en, wel, echt straalde. "We are what you hate" predikte ze een gespeeld triest, naar aanleiding van de programmering van Gossip tussen vooral luide metalbands. En: "My name is Lemmy from Motörhead, you know". De waarheid is dat Gossip een meer dan behoorlijk onthaal te beurt viel bij de massa die stond te wachten op Linkin Park en co.

De jongste plaat van Gossip, 'A Joyful Noise', is een beetje een teleurstelling. In tegenstelling tot Beth Ditto's heel aardige solo EP van vorig jaar. We horen een band die richting pop, ja zelfs full out disco trekt, maar niet de wapens of echt de wil en spirit in huis heeft om dat spannend te houden. En dus is 'A Joyful Noise' een nogal saaie plaat van een allesbehalve saaie band, of tenminste van een behoorlijk saaie band met één van de meest interessnate persoonlijkheden in het hedendaagse muziekrijk in de gelederen.

Gelukkig valt dat live nogal allemaal mee. Werchter zal dus geen uur lang de Beth Ditto-disco gaan doen, maar kan tegemoet zien naar een beetje disco, een beetje pop, een beetje rock en heel veel Beth Ditto. Alleen, en geloof ons, we hebben immens veel respect voor Beth Ditto, sommige dingen ziet een mens beter niet. Zoals de camerashot, en laat ons bij God hopen dat het per ongeluk was, onder de wapperende jurk, en tussen de benen van de indrukwekkende zangeres. Nog nooit zoveel mannen zo snel in hun pint zien kijken.

Setlist Gossip:

Love Long Distance
8th Wonder
Move in the Right Direction
Psychokiller/Listen up
Melody Emergency
Four Letter Word
Men in love
Get a Job
Standing in the Way of Control
Perfect World
Yr mangled heart/Billie Jean
Get Lost
Into the Wild
Heavy Cross


Beeld EPA
 
Gelukkig valt dat live nogal allemaal mee. Werchter zal dus geen uur lang de Beth Ditto-disco gaan doen, maar kan tegemoet zien naar een beetje disco, een beetje pop, een beetje rock en heel veel Beth Ditto. Alleen, en geloof ons, we hebben immens veel respect voor Beth Ditto, sommige dingen ziet een mens beter niet. Zoals de camerashot, en laat ons bij God hopen dat het per ongeluk was, onder de wapperende jurk, en tussen de benen van de indrukwekkende zangeres. Nog nooit zoveel mannen zo snel in hun pint zien kijken.
Beeld EPA
Beeld EPA
Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234