Donderdag 23/01/2020

concertrecensie

Karen Elson op Rock Werchter: Roodlokje is bang voor de wolf

Beeld Bas Bogaerts

Een wandelend spook: zo noemde pestjochies Karen Elson toen ze jong was. In KluB C zagen wij evenwel een prachtige verschijning – ze is ook topmodel – met een fraaie sound. Helaas klonken haar songs even flou als de gemiddelde geestverschijning.

Heel even had ze ons. Haar hese ‘hello’, die porseleinen huid, dat herfstrode haar: ze hielden de belofte in van een spannende dwaaltocht door een gothic naaldwoud waar zich in ijle nevels creaturen ophouden die je tegelijk aantrekken en afstoten.

Ja, die countrysnik van ‘Wonder Blind’ miste zijn effect niet. “To lose yourself when you’re already lost”, zong ze en wij droomden dat we La Elson – een schoonheid halverwege Florence Welch en de jonge Susan Sarandon – bij de hand mochten nemen en de weg uit de misère wijzen.

Ook ‘Double Roses’ flirtte met de afgrond – “scorch the earth that I dare to tread” – en balanceerde fraai op het randje van doorleefde countryfolk en zwierig chanson (Elson coverde ooit ‘Je t’aime moi non plus’).

En toen was de betovering ineens verbroken, die hartstochtelijke I love you-schreeuw uit het publiek ten spijt. “I hope the wind will carry you back to the stars”, hoorden we in ‘Call Your Name’, maar we bleven met onze beide voeten op de grond. Deed Elson iets verkeerd? Niet per se, alleen roken haar onderkoelde zang en al te keurige musicerende band te veel naar routine. Meteen kwam het verhaal achter haar nieuwe plaat Double Roses – ze zingt daarop de breuk met Jack White van zich af – een stuk minder geloofwaardig over.

Beeld Bas Bogaerts

Met het zinnetje “My door’s locked shut and my curtains are drawn” uit in ‘A Thief at My Door’ zette ze meteen een slot op haar concert, dat ze ook met de degelijke Donovan-cover ‘Season of the Witch’ en het op herkenningsapplaus onthaalde ‘The Ghost Who Walks’ niet meer opengewrikt kreeg. Mooi hoor, maar een tikje te eenvormig allemaal.

“Een goede song doet me dagdromen of slaat gensters in mijn ziel”, zei Elson ooit. We onderschrijven dat graag, maar misschien moet ze de ‘Wolf’ die in de slotsong aan haar achterdeur kwam huilen maar eens diep in de ogen kijken. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234