Dinsdag 26/05/2020

Concertrecensie

Kapitein Winokio in de AB: betoverd door een sprookjesbos****

Beeld Alex Vanhee

Dezer dagen gaat Kapitein Winokio zes voorstellingen lang voor anker in de Ancienne Belgique. Of wat moet doorgaan voor de AB. Met wat vrolijke verbeelding verandert de Brusselse concerttempel voor je ogen immers in een groene long. Het sprookjesbos waar de muzikale zeevaarder zaterdagmiddag aanmeerde, werd aangenaam mee bewoond door Mauro Pawlowski, Lucas Van den Eynde, Nele Goossens en de ongeleide projectielen van Theater Froefroe.

Opmerkelijk genoeg géén Roodkapje of Boze Wolf te bespeuren in dit bos. Wél een haas met de boekentassenblues, een eenzame boskoning, een toverende studente die verdacht leek op het lief van Snelle Eddy, een Meester-griezelaar met een gitaar als geliefde, en een lompe incarnatie van Tinkelbel die zelfs een onvervaarde zeevaarder moedwillig op de klippen zou laten lopen.

Beeld Alex Vanhee

Zoals steeds bleek slechts één wet van kracht in de wereld van Winokio: alle macht aan de verbeelding. In dit magische muziekbos waar Kapitein Winokio de zeebenen strekte, sprong de maritieme evenknie van Winok Seresia voortdurend van de hak op de tak. Daarmee was hij de aandachtsspanne van je kroost kennelijk indachtig. Van een verhaaltje over de ijverige Francis de Eekhoorn ging het bijvoorbeeld in één vlotte beweging naar Xantippe Mooiweer (gespeeld door Nele Goossens) die hoopte om de liefde van haar leven te treffen in de Hogeschool van de Magie. Zonder aanwijsbare reden maakte Kurt Overbergh - artistiek leider van de AB - later ook even zijn opwachting als Peter Pan, terwijl zijn bonkige production manager Eric "Fisty" De Vuyst als Tinkelbel over de bühne fladderde als een dartel elfje, plomp in al zijn poezeligheid. Op die manier fonkelden niet alleen honderden kinderogen, maar speelde en passant ook een brede glimlach om de lippen van hun ouders.

Beeld Alex Vanhee

Gestrand aan de bosrand legde Winokio's geweldige orkest het verder aan met de ietwat onnozele beer Rudy, die iedereen op de mouw kon spelden dat hij zijn soortgenoten broodjes had zien smeren - oh, wat was dàt een wonder. Verder daalde een joekel van een spin neer uit de nok, om als een huiveringwekkende floche boven de hoofden van de allerkleinsten te dansen. "Welke papa's deden pipi in de broek?," polste de Kapitein achteraf in de zaal, tot groot vermaak van de jonkies. Vernedering in een vaderfiguur: er zit vast een marketingformule in, die Studio 100 nog niet heeft uitgeput.

Tegelijk bracht Winokio de rock-'n-roll in rodekool - neem dat laatste gerust létterlijk - en liet hij in alle bescheidenheid toe dat zijn bekende gasten hem voortdurend naar de kroon staken tijdens de voorstelling. Zo was er een ontzettend geestige cameo van Mauro Pawlowski, die de gedaante aannam van Lord Plectrum uit Tzaziekiestan. Deze vrolijke zonderling hield het midden tussen Tim Burtons Willy Wonka en Jack the Ripper, en stelde zichzelf voor als een Meester-Griezelaar. Heer Plectrum zou wekelijks squashen met Graaf Dracula, durfde al eens te surfen op het Spinnenweb, bekeek filmpjes op Boe-Tube, en chatte met vrienden op Face-boeh.

De verbale luchtkastelen die opgetrokken werden in dit toverbos, leken zowaar uit dezelfde kinderlijke fantasie van Hugo "Dag Sinterklaas" Matthysen te komen. Of dachten we zoiets alleen maar, omdat Lucas Van den Eynde 'Tony de Zieke Pony' melodramatisch naar zijn hand zette? Dat deed hij overigens grandioos in de gedaante van een vegetarische en fietsende pennelikker van een leeuw, die gebukt leek te gaan onder een schimmig verleden als vleeseter en de reflexen van een provincialistische politicus: "Een sterke blik op de toekomst", klopte hij zichzelf op de leeuwenborst.

Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Zo mogelijk nog geestiger was Mauro's Nederlandstalige cover van Robert Palmers 'Bad Case of Loving You', waarmee het orkest onder leiding van Ivan Smeulders het (blader-)dak van de AB blies. Zelf speelde Mauro een solo met zijn tanden, waarna hij als een cartooneske rockgod over het podium kronkelde. Ooit al een troepje pagadders unisono luchtgitaar zien spelen? Wij inmiddels wél.

Met een mix van eigentijdse en traditionele liedjes (de nieuwe evergreen 'De Kikkertjes' werd zowaar op kindergejuich onthaald) sloot Kapitein Winokio de feestdagen alweer op knappe wijze af. MOGELIJK SPOILER ALERT: Traditioneel zette de zeevaarder in Seresia niet alleen in op kolder, slapstick en kinderclassics. Ook ontroering kreeg zowaar een gastrol toebedeeld. Nadat de Koning van het Bos 'Eenzaam Zonder Jou' van Will Tura tot een tearjerker voor de allerkleinsten had opgewaardeerd, werd hij uit zijn isolement gehaald door Xantippe, waarna beiden "tweezaam" de coulissen opzochten.

Zelfs het jonge grut leek eindeloos gecharmeerd. Lucas Van den Eynde bietste als leeuw dan weer nog een kus af van zijn collega-katachtige Mevrouw de Poes, op wie hij al sinds zijn entrée een oogje bleek te hebben. Eind goed, al goed dus, onder het betoverende lover van Kapitein Winokio.

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234