Donderdag 02/04/2020

Kamarama: grote namen, middelmatige selectie

Kunstenaar Kamagurka.Beeld Photonews

De Brugse musea en kunstenaar Kamagurka slaan de handen in elkaar en stellen Kamarama voor. Een festival met Kamagurka als curator. Paradepaardje is een gelijknamige tentoonstelling in de Stadshallen, met veel ronkende namen, maar weinig opmerkelijke kunstwerken.

"Kunst is niet enkel kommer en kwel, het mag ook luchtig zijn", met die woorden leidde Yves Roose, de Brugse Schepen van Cultuur het festival in. Brugge koos kunstenaar en cartoonist Luc Zeebroek, alias Kamagurka, als centrale gast en curator van het nieuwe cultuurfestival Kamarama. De Bruggelingen hopen dat de kunstenaar een luchtige noot kan geven aan hun festival. Veel interesses van Kamagurka zitten verweven in het evenement. Op het programma staan vier tentoonstellingen, twee met beeldende kunst, een kleine expo rond strips en eentje met cartoons van collega's. Ook muziek, komische films en stand-up comedy komen aan bod. Een leuk tussendoortje zijn de Accidentalismen. De posters van portretten die de kunstenaar uit zijn hoofd schilderde hangen in en rond het Arentshof. Mensen die zichzelf of familie in de werken herkennen, mogen zich melden. De affiches hingen al in Amstelveen, Berlijn en Londen. "Soms vind ik het angstaanjagend hoe hard bepaalde mensen op mijn portretten lijken", zegt Kamagurka over de Accidentalismen. "De natuur bevat blijkbaar maar een beperkt aantal gelaten, want van bepaalde portretten zijn al vijf lookalikes bekend."

Een andere blikvanger in het straatbeeld is Oh Boy!. Dit werk van Yves Obyn stelt een neergestort vliegtuigje voor. "Het staat voor de komst van Kamagurka in Brugge", legt Obyn uit. Het is een replica van de machine waarmee Buddy Holly, Jiles P. Richardson en de 17-jarige Ritchie Valens neerstortten in 1959. Kamagurka leerde Obeyn kennen via zijn werk Maanlanding dat hij maakte in de tuin van zijn moeder.

Het festival draait vooral rond twee grote exposities die in het Arentshuis en de Stadshallen doorgaan. Aan de muren van het Arentshuis hangen voorlopig alleen werken van Kamagurka, maar er is een atelier ingericht waar hij en collega's zullen schilderen. De bedoeling is dat de schilderijen die ter plekke worden gemaakt, ook een plaats krijgen in de tentoonstellingsruimte. De ramen van het Arentshuis zijn afgeplakt met stickers in de vorm van sleutelgaten. "Toen ik een kleine jongen was, keek ik door het sleutelgat van de badkamer naar mijn moeder en dat was het eerste kunstwerk dat ik zag", legt Kamagurka uit. "Ik wilde de bezoekers hetzelfde gevoel geven, maar ik kan niet beloven dat ik hier in een bad ga zitten", lacht hij. De kunstenaar legt uit dat hij de tentoonstellingen op een creatieve manier wilde benaderen. Die visie trok hij door bij de expositie in de Stadshallen die is opgebouwd in de vorm van een smalle gang, die steeds kleiner wordt. De kunstwerken verkleinen, met de muur mee. Op het einde van de gang moeten grote bezoekers zich een beetje bukken om de laatste werken goed te bekijken. Aan het eindpunt is een sleutelgat uitgezaagd waardoor de kijker een werk van Wim Delvoye kan zien. "Ik wilde geen kleine werken hangen in een grote zaal, vandaar deze constructie", legt Zeebroek uit. De curator verbetert zichzelf en zegt dat er in zijn ogen geen kleine of grote tekeningen zijn. "Ook kleine prenten kunnen heel groots zijn", vindt hij. "Er zouden microscopen moeten bestaan waarmee je petieterige tekeningen kunt bewonderen."

Aan de muren hangen werken van een hele lijst uiteenlopende kunstenaars die Kamagurka goed vindt. Naast grote meesters als Picasso, hangen er ongewone namen als Captain Beefheart, het alter ego van zanger en muzikant Don Van Vliet en muzikant Stephen Tunney. Van hem staan er een paar beschilderde gitaren. Kamagurka kon de meeste namen van zijn verlanglijstje afvinken, enkel een werk van regisseur David Lynch ontbreekt. Haast vanzelfsprekend hangen er twee schilderijen van collega Herr Seele. Belgen zijn goed vertegenwoordigd op de expo. Er staat een sculptuur van Jan Fabre, er hangen een paar werken van Luc Tuymans en een glasraam van Wim Delvoye. Verder bevat de collectie veel grote namen als René Magritte, James Ensor, Otto Dix, Picasso en Max Ernst.

Daar wringt net het schoentje bij Kamarama. De curator en de organisatie hadden maar een jaar om alle werken te verzamelen en dat is te merken. De meeste schilderijen en tekeningen komen uit privécollecties en op een paar uitzonderingen na omvat de expositie middelmatig werk van bekende namen. Wie hoopt kunst van de grootmeesters te bewonderen, is er aan voor de moeite want de kleine etsen en zeefdrukken stralen minder prestige uit dan de kunstenaar die op het naamplaatje staat. Bij dit soort tentoonstellingen bieden jonge kunstenaars vaak een verademing omdat hun beste werken nog beschikbaar zijn, maar op een werk van Rinus Van de Velde en schilderijen van de Duitse Kati Heck na, valt er weinig te ontdekken. Als toeschouwer verlaat je de Stadshallen zonder dat er een kunstwerk op je netvlies blijft plakken. De selectie die Kamagurka van zijn eigen werk maakte in het Arentshuis, is beter. Hopelijk maken de kunstenaars die hij in zijn atelier uitnodigt een mooie aanvulling van die tentoonstelling en bieden de andere activiteiten van het festival een meerwaarde, want voorlopig zijn de tentoonstellingen van Kamarama geen trip naar Brugge waard.

Meer informatie over het festival op www.kamarama.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234