Maandag 27/01/2020

Recensie Eindejaarsconferences

Kamal Kharmach en Bert Gabriëls: één jaar doorgelicht, twee keer raak ★★★★☆

Beeld RV

Na tien jaar zette Michael Van Peel in 2018 een punt achter zijn conferences. Er dienden zich niet één maar twee opvolgers aan. De eindejaarsconferences van Kamal Kharmach en Bert Gabriëls verschillen enorm van aanpak, maar beide comedians leveren een meer dan geslaagde show af.

Kamal Kharmach: puntig als het moet, mild als het kan ★★★★☆

Levendige mimiek, bakken energie, een tikkeltje charmant maar toch ook gevaarlijk: in zijn jaaroverzicht Mag ik even? toont Kamal Kharmach met verve dat hij het genre onder de knie heeft.

De rap waarmee Kharmach het podium betreedt, is meteen raak. Met veel panache somt hij in hoog tempo allerlei iconen op die een plaatsje verdienen in de Vlaamse canon: van Bruegel over Nonkel Bob tot mosselen met friet… Om op het einde met een vette knipoog te besluiten dat ook zijn conference in de canon thuishoort.

Het is het ideale startschot van een show waarin Kharmach blijk geeft van zowel technisch als inhoudelijk talent. De overkoepelende maatschappelijke analyse waarvoor Van Peel befaamd was, mag dan grotendeels achterwege blijven, Kharmach maakt dat goed door een ongebreidelde fantasie te combineren met een frisse portie zelfrelativering. Bovendien weet hij het publiek continu geboeid te houden dankzij het hoge tempo en de vlotte switches tussen gemoedelijkheid en brutaliteit.

Een van de rode draden door de conference is dat politici kinderen zijn. Hoewel dat ietwat licht weegt als inzicht, is zijn kritiek op het gigabegrotingstekort of de besparingen in de gezondheidszorg meer dan to the point. Ook zijn vergelijking tussen de regeringsvorming en Temptation Island (‘Formation Island’) wekt terecht een lachsalvo in de zaal op.

Beeld Thomas Sweertvaegher

Hoogtepunten zijn de sketches. Hilarisch is de beschrijving van een gefantaseerde natuurdocumentaire op de VRT. De jonge comedian vraagt zich af in hoeverre de raad van bestuur – bevolkt door Vlaams Belangers – de uitzendingen zal beïnvloeden. Tipje van de sluier: het hoofdpersonage van de docu is een fiere Vlaamse leeuw.

Daarnaast verdient Kharmach lof voor de ongedwongen en goed gedoseerde manier waarop hij zijn identiteit weet in te zetten. Zo thematiseert hij kort zijn lichaamsgewicht, zonder zichzelf neer te halen, en ook met zijn Borgerhout-grappen weet hij de juiste toon aan te slaan. 

De witte Belgen in het publiek krijgen overigens een koekje van eigen deeg als Kharmach erop wijst dat je in dit land overal mee wegkomt zolang je maar dronken was op het moment van het misdrijf.

Enkele uitschuivers zijn er als hij te veel op de man in plaats van de bal speelt. Over het beleid van Trump kun je eindeloos veel grappen bedenken. Zijn vrouw een Sloveense hoer noemen, is wellicht niet nodig. Al doet dat niks af van het feit dat Kharmach een straffe eerste eindejaarsconferentie neerzet.

Bert Gabriëls: pleidooi voor verbinding ★★★★☆

Beeld RV

Ook Bert Gabriëls scheert hoge toppen met zijn conference. De comedian gebruikte alle kranten van 2019 om zijn jaaroverzicht samen te stellen. Dat levert een slimme show op met als baseline een oproep om samen iets van de toekomst te maken.

Dat dagbladen een dankbare bron voor een conferencier zijn, blijkt van in het begin. Op het podium staan verschillende lezenaars met stapels kranten, die Gabriëls in razend tempo vastneemt om het voorbije jaar toe te lichten. 

Geregeld projecteert hij pagina’s op het grote scherm achter zich om foto’s uit te lichten en artikels te vergelijken. Daarbij toont hij zich een meester op het vlak van ritme en intonatie. Soms heeft hij er genoeg aan om een krantenkop op de juiste manier voor te lezen om het publiek aan het lachen te brengen.

Bovendien vormt zijn aanpak de uitgekiende methode om zijn intussen gekende maatschappijkritiek volledig tot zijn recht te laten komen. Gabriëls analyses zijn minder bijtend en verontwaardigd dan die van zijn voorganger Van Peel, maar zijn minstens even lucide. 

Zo toont hij fijntjes aan hoe de N-VA voor de verkiezingen waarschuwde voor een rood-groene belastingtsunami, om vervolgens met een gele belastingtsunami te komen. Bijzonder strak is ook de sketch waarin hij afgeeft op het vele karton en plastic waarin ons eten verpakt is.

20191023 Bert Gabriels Bv kijkt Tv Bert Gabriels Beeld Steven Richardson

Gabriëls weeft slim een aantal rode draden door zijn show. Zo gebruikt hij geregeld de hilarische robotfoto van de saboteur van Doel om op te roepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Al haalt hij zijn munitie vooral uit het feit dat politici al bij voorbaat laten weten dat ze doelstellingen die ze zelf vastlegden niet zullen halen. 

Tegelijk zet hij sporters in de bloemetjes die er wél resoluut voor kiezen hun doelstellingen te halen. Dat gaat gepaard met een strak gebrachte kritiek op de sportverslaggeving, een van de hoogtepunten van de show.

Dat zijn rode draad uiteindelijk leidt tot een oproep om samen iets van onze toekomst maken, had makkelijk in meligheid kunnen uitmonden. Gelukkig weet Gabriëls dat te omzeilen door tot het einde toe het evenwicht te bewaren tussen humor, feitenmateriaal en authenticiteit.

Beiden op tournee in heel Vlaanderen. kamalcomedian.be en bertgabriels.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234