Maandag 30/03/2020

Filmrecensie

‘Jumbo’: g-krachten op de g-plek ★★★☆☆

Still uit 'Jumbo'Beeld RV

Vrouw wordt verliefd op pretparkattractie. Te gek om te geloven? Niet voor regisseuse Zoé Wittock. In haar prettig gestoorde debuutfilm Jumbo neemt ze de kijker mee op een orgastisch ritje dat de grenzen van onze tolerantie oprekt.

Toen de Amerikaanse Erika LaBrie in 2007 trouwde met de Eiffeltoren, en zich tot Erika Eiffel liet omdopen, lag het hele internet dagenlang in een deuk. Duidelijk een slag van de molen gekregen, dat mens. Maar is zij wel zo anders dan wij, ‘normale’ mensen? Kan liefde voor een object ook niet gewoon liefde zijn? Die denkoefening maakt de Belgische regisseuse Zoé Wittock in Jumbo. Geen biopic, wel een eigenaardig sprookje dat losjes op Eiffels ervaringen gebaseerd is.

Hoofdpersonage Jeanne (rol van Noémie Merlant) is een vrouw waarop moeilijk een leeftijd te plakken valt: ze kleedt zich als een pubermeisje en woont nog steeds bij haar nogal verstikkende moeder (Emmanuelle Bercot). Van mannen lijkt ze een panische angst te hebben. Toch is Jeanne wel degelijk een volwassen vrouw die droomt van lust en liefde. Alleen, zo ontdekt ze tot haar eigen verbazing, beleeft ze die met een reusachtige pretparkattractie genaamd Jumbo.

Seksuele dubbelzinnigheden

Heel geestig hoe Wittock de scènes tussen de twee ‘tortelduifjes’ doet zinderen van de seksuele dubbelzinnigheden. Hoe Jumbo’s lampen wellustig gaan flikkeren wanneer Jeanne ze vol overgave schoonwrijft, hoe zijn olie op haar gezicht spat en zijn g-krachten op haar g-plek lijken te werken tijdens een wilde rit. Het is ondeugende humor, maar niet ten koste van Jeanne. Integendeel: Wittock verlaagt de drempel ermee, en nodigt de kijker uit om Jeannes fysieke sensaties te delen.

Jumbo is een bizar sprookje dat de grenzen van onze tolerantie probeert op te rekken. Een oefening in empathie. Wittock doet er alles aan om Jeannes objectofiele voorkeur op hetzelfde niveau te plaatsen als eender welke geaardheid die enigszins buiten de normen valt.

Wat begint als edgy sciencefiction met echo’s van John Carpenters Christine en David Cronenbergs Crash, vervelt zo tot een vrij traditioneel coming-outverhaal. Nobel, maar tegelijk haalt het ook het scherpe kantje er een beetje af. Zeker de derde act had wat ons betreft wat minder conventioneel (en klef) gemogen.

Jumbo is nu te bekijken op lumierefilms.be en dalton.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234