Zondag 17/10/2021

Filmrecensie

‘Judy’: perfecte, haast onherkenbare Renée Zellweger in jammerlijk eenzijdig portret ★★☆☆☆

Judy Beeld RV
JudyBeeld RV

Met haar hoofdrol in Judy werpt Renée Zellweger eindelijk het juk van Bridget Jones van zich af. Haar schitterende acteerprestatie kan echter niet verbergen dat deze film een clichématig portret zonder veel diepgang is.

In de geschiedenis der kindsterren loopt het zelden goed af. Judy Garland was dertien toen ze een dik contract kreeg bij de grote filmstudio MGM. En in 1939 - op haar zeventiende - krijgt ze de hoofdrol in de musicalfilm The Wizard of Oz. Als Dorothy maakte ze het nummer ‘Over the Rainbow’ een instant klassieker.

Maar tot daar dus het goede nieuws. In de biopic Judy probeert regisseur Rupert Goold (True Story) te vatten waar het mis liep. Hoe ze verslaafd raakte aan amfetamine en barbituraten, steeds vaker onprofessioneel gedrag vertoonde en zelfs uit het leven wou stappen. Want hoewel de film is gebaseerd op het toneelstuk End of the Rainbow, dat gaat over Garlands poging to comeback in een Londense nachtclub, grijpt Goold maar al te gretig terug naar de beginjaren van de jonge Hollywoodster. Hoe ze in de greep werd gehouden door de studiobaas, niets meer zelf mocht beslissen, kortom helemaal geleefd werd.

Die premisse is ook duidelijk zonder zo expliciet te worden, wat de eigenlijke vertelling te vaak onderuithaalt. Bovendien is die pijnlijke periode van drank, drugs en absoluut falen in de Britse hoofdstad op zich stof genoeg voor een dramatisch verhaal. In plaats van te tonen welke demonen haar kwellen, besteedt Goold te veel aandacht aan de nevenverschijnselen. Een persoonlijke assistente, een opportunistische nieuwe vlam en een olijk doch weinig essentieel homokoppel.

Wie dit jammerlijk eenzijdig portret rechthoudt, is de hoofdrolspeelster. Eerlijk, pas na tien minuten in de film beseften wij weer wie precies de bewuste actrice was. Als Garland kan de haast onherkenbare Renée Zellweger eindelijk het juk van Bridget Jones van zich afwerpen. En dat werd tijd, want cast haar zonder metamorfose in om het even welke andere rol, en je blijft diezelfde zielige beelden zien, van zalmroze bommaondergoed en weinig flatterende sweatpants.

In tegenstelling tot het leven van Garland zelf, is Judy niet allemaal kommer en kwel. Maar het had wat tragischer, dieper en vooral minder clichématig gemogen. En dat blijft helaas voor a land that I’ve heard of, once in a lullaby.

Vanaf 15/01 in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234