Dinsdag 10/12/2019

Recensie

Jordan Rakei in AB: briljant in de wanhoop ★★★★☆

Archiefbeeld. Jordan Rakei. Beeld Stefaan Temmerman

Een walm synths, gecondenseerd tot broeierige ambient en dan: die Stem. Jordan Rakei heeft er eentje waarmee hij je luchtpijp dichtknijpt en je hartslagaders bevriest. In de AB was het soulfenomeen ronduit meedogenloos.

Rakei loopte een basnoot en zijn handengeklap, boetseerde een groove en drapeerde er prompt smachtende soul overheen: “Stay away from the motion of madness / Stay away from the streets / For me”. Paranoïa gedrenkt in 21ste eeuwse grootstedelijke alt.-r&b. Na twee platen vol introspectieve, rotmelancholische liedjes schetste Rakei op het vorige zomer verschenen Origin immers een futuristische dystopische wereld waarin de technologie de mensheid bedreigt. Black Mirror voor op de dansvloer, zeg maar.

Niet dat dat iets uitmaakte in de Brusselse AB. In ‘You & Me’ zochten zijn stemcapriolen het onbesuisde van klassieke gospel op. Soulfans sloten de ogen en knikten mee, verliefde koppeltjes omhelsden elkaar. ‘Say Something’ ontpopte zich tot een euforisch meezingfeestje. De nieuwe songs zochten zwierig de balans tussen herfstkleurig sentiment en beteugelde gelukzaligheid. Oudjes zoals ‘Towa’ gaven de naar wonky hiphopbeats hongerende hipsters een por met een hobbelende groove die Madlib en Dilla eerde. De uitstekende band weefde er steevast een web van ragfijne jazzfunk doorheen. Een genot voor oren die meer verlangen dan formulaische singer-songwriters of veilige indierock.

Real music, real musicians

Frappant hoe kordaat en haast onbekommerd Rakei tot nog toe over het langzaam hellende pad van zijn carrière schreed. Vier jaar geleden zagen we de in Londen residerende Kiwi voor het eerst op het Horst-festival waar hij een veredelde dj-set speelde die hij nu en dan op smaak bracht met fonkelende zangpartijen. Een jaar later was er het uitmuntende Wallflower, de plaat die hem op de radar van invloedrijke muzikale opiniemakers zoals Gilles Peterson en Questlove van The Roots schoof. Toen triomfeerde hij met een excellent concert in De Vooruit in Gent, later zagen we Rakei ook potten en harten breken in Het Depot in Leuven en op Pukkelpop. Origin, zijn derde plaat, mag dan gepolijster en minder avontuurlijk aandoen dan Wallflower, toch vond hij er een eigen smoel en verbreedde hij er zijn publiek mee. Onlangs mocht Rakei zowaar op de koffie bij Elton John in diens radioprogramma Rocket Hour op Apple Music.

“Real music played by real musicians”, zo noemde Elton de gesofisticeerde jazzpopsound van Rakei, evenals “heel inspirerend”. Nou, die kan Rakei in z’n zak steken. In Brussel excelleerde de zoetgevooisde multi-instrumentalist met ‘Sorceress’, in een ingetogenere versie dan op Wallflower maar ronduit transcendent: unheimische voodoo-jazzrock met de flair van een Jeff Buckley. De koude lichtspots die door de zaal schoten contrasteerden even fraai met ‘Eye to Eye’ en met het verkillende ‘May’, waarin vleugjes Radiohead meanderden. ‘Alright’ was dan weer een klassieke soulballade, gebracht met een mathematische precisie, ondergedompeld in bronstig verlangen. Rakei scatte er haast achteloos over de piano-akkoorden en je dacht zowaar aan Al Jarreau.

Met D’Angelo als leidraad

Hoefde écht niet: ‘Mantra’, de melige afsluiter van Origin, een song “over hoe je positief blijft in een wereld die erger en erger wordt”, want die positiviteit is cruciaal vandaag de dag, aldus Rakei: “You can conquer the world”. ’t Was goedbedoeld, alleen zaten wij niet te wachten op de wollige exotiek die ermee gepaard ging en een wufte Up With People-vibe. Het zal wellicht onze allergie voor de uitwasemen van het hippiedom zijn. Nee, Rakei is briljant in zijn wanhoop, veel minder wanneer hij optimisme vrij spel geeft.

Levenlust zat namelijk ook in de puike single ‘Rolling Into One’ en in het stuwende ‘Add The Baseline’, dansbare partybommetjes wier dreiging onbezoedeld bleef. Of ‘Wildfire’, funk vol finesse, waarin we evenwel de gloeiende zangharmonieën van het origineel misten. Mja, Rakei moet maar eens een roedel achtergrondzangers mee op toernee nemen. Het zou de live-versies niet minder verrukkelijk maken. “We’re gonna take this back to D’Angelo’s Voodoo”, beloofde Rakei, en het deed deugd dat hij refereerde aan een soulman wiens vibe ontegensprekelijk onder de poriën van deze performance sudderde.

Rakei laat zijn shows steevast in de staart vervloeien met de nacht: gekruid met Braziliaanse en Caraïbische smaken. ‘Talk To Me’ koketteerde met vonkende Afro-Latin en ultra-percussieve salsoul. ‘Mind’s High’ deed een knieval voor calypso en highlife. Het publiek lustte er pap van en wilde  na afloop duidelijk nog een uurtje verdershaken. Sterke show, jazeker, en dan liet Rakei zelfs prijsbeesten als ‘Nerve’ en ‘Goodbyes’ in de koelkast. Waar gaat dat eindigen?

Gezien op 5 oktober in de AB, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234