Dinsdag 02/06/2020

Animatiekunst

Joost Jansen illustreert ‘Kinderen van de Holocaust’: ‘Ik vond het heel moeilijk om die verhalen los te laten’

‘Ik ga ’s avonds, voor het slapengaan, nog even door de beelden die ik verzameld heb. Die spoken dan de hele nacht door mijn hoofd en meestal weet ik dan ’s morgens hoe mijn illustratie er zal uitzien.’Beeld Bas Bogaerts

In de Canvas-reeks De kinderen van de Holocaust, vanavond voor het laatst op Canvas, vertaalt Joost Jansen (36) de gruwel van de oorlog in animaties die door je hoofd blijven spoken. Ook bij Jansen zelf, zo blijkt. ‘Ik moest mezelf beschermen tegen de verhalen die ik te horen kreeg.’ 

Joost Jansen (36) was zo’n jongetje dat tijdens elk vrij moment en op elk stukje stukje wit papier tekeningen kribbelde. “Eigenlijk was er maar één carrièreoptie”, vertelt hij. “Ik moest en zou striptekenaar worden.” Maar dan niet het soort dat bij Walt Disney of Studio Vandersteen aan de slag zou gaan. “Er zat altijd al een zekere donkerte, een bepaalde volwassenheid in de dingen die ik tekende.” 

Vandaar ook dat de makers van de De kinderen van-reeksen bij Jansen terechtkwamen op zoek naar een illustrator. “Ik heb ooit een geanimeerd filmpje gemaakt van één minuut voor een herdenking naar aanleiding van honderd jaar WO I. Dat filmpje paste perfect bij de visuele stijl die ze voor hun reeks in gedachten hadden.” 

Het is de opdracht van Jansen om de verhalen die de getuigen vertellen in symbolische vorm op het scherm te krijgen. En daar hoort behoorlijk wat opzoekingswerk bij. “Ik ga op zoek naar historisch beeldmateriaal dat iets met me doet, dat me raakt. Dat laat ik dan op me inwerken tot er zich vanzelf een idee vormt. Meestal gebeurt dat ’s nachts. Ik ga ’s avonds, voor het slapengaan, nog even door de beelden die ik verzameld heb. Die spoken dan de hele nacht door mijn hoofd en meestal weet ik dan ’s morgens hoe mijn illustratie er zal uitzien.” 

Jansen in zijn studio. Beeld Bas Bogaerts

Een intense manier van werken. “Ik moet echt in dat materiaal duiken om inspiratie op te doen", vertelt Jansen. “Met alle gevolgen van dien. De verhalen van de getuigen uit De kinderen van slorpen je helemaal op. Ik moest me daar op gegeven moment echt tegen beschermen.” Vooral de afleveringen waarin kinderen van voormalig verzetsstrijders aan het woord kwamen, hakten er bij Jansen stevig in. “Ik vond het heel moeilijk om die verhalen los te laten.”

Dat heeft alles te maken met Jansens persoonlijk geschiedenis. Zijn grootvader was tijdens de oorlog immers actief als boodschapper voor het verzet en hielp ook mee om een neergeschoten Britse piloot voor de Duitsers te verbergen. “Hij is een paar jaar geleden overleden en eigenlijk heb ik nooit echt stilgestaan bij wat hij tijdens de oorlog deed. Maar toen ik aan die reeks werkte, ben ik gaan beseffen dat ik hem nooit de erkenning heb gegeven die hij daarvoor verdiende. Dat ik hem dat nooit heb kunnen zeggen, ervaar ik als een persoonlijk gemis.” 

Beelden als rustpunt

Ook de laatste reeks – die over de Holocaust – greep Jansen naar de keel. “Bij de vorige reeksen probeerde ik de verhalen van de mensen in beeld te brengen”, vertelt hij. “Tijdens Kinderen van de Holocaust was dat net niet de bedoeling. De gruwel waar de getuigen over vertellen, is zo immens dat mijn illustraties net als rustpunt fungeren. Door wat verder weg te blijven van de inhoud van die getuigenissen krijgt de kijker de kans even op adem te komen.” 

Voor veel kijkers is De kinderen van een eerste kennismaking met het werk van Jansen. Al is het lang niet de eerste keer dat zijn illustraties het scherm halen. Jansen maakt animaties voor een hele reeks klanten. In binnen- en buitenland. “Reclame-opdrachten, videoclips, speelfilms... noem maar op. Meestal dingen die in de Verenigde Staten worden gedraaid. Wat ik maak, is niet meteen mainstream te noemen en de markt voor dat soort dingen is in de VS gewoon groter.” Al kunnen fans het tekenwerk van Jansen af en toe ook dichter bij huis spotten. In de titelsequentie van Yummy bijvoorbeeld, de allereerste Vlaamse zombiefilm. Of in de Ketnet-reeks ZOOKs waarvoor hij de visuele identiteit uittekende. Tussen die verschillende opdrachten door probeert Jansen de laatste hand te leggen aan Dwaler, een geanimeerde kortfilm over een astronaut die de verbinding met zijn ruimtestation verliest. Wanneer die zijn première beleeft, ligt nog niet vast. 

‘Kinderen van de Holocaust’, dinsdag om 21.25 uur op Canvas

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234