Maandag 14/10/2019

Theater Aan Zee

Jong theatertalent: ontdek de New Kids Aan Zee

European Citizen Popsong van Marieke Dermul. Beeld Jorne Daems

Ongetwijfeld een van de mooiste tradities van Theater Aan Zee zijn de parcours met jong werk. Onder de titels Agoranomaden en Egonomaden worden telkens drie voorstellingen getoond, op diverse plekken in de stad. De makers zitten nog op de schoolbanken, maar hun werk is allesbehalve schools.

Je krijgt niet alleen een fijne selectie theater voorgeschoteld, maar onderweg leer je ook nog iets bij. Terwijl je van de ene locatie naar de andere wandelt, wijst een sympathieke gids je op de couleur locale van Oostende. 'En aan uw linkerkant ziet u zo dadelijk het hotel waar Marvin Gaye ooit 'Sexual Healing' schreef.' We staan nog maar aan het begin van een dag vol verrassingen.

Het eerste parcours Agoranomaden toont drie stukken waarin de mens als sociaal wezen onder de loep wordt genomen. Van de massa die zich laat manipuleren door de despoot, over het subtiele ontstaan van groepsdynamiek, tot het ontbreken van een verbindende Europese identiteit. Maar laat de ernst van die thema's u niet misleiden, de jonge garde brengt ze met een opvallende speelsheid.

Zo opent K. van Jeff Aendenboom met een schuchtere, zwijgzame figuur die in onderbroek de scène op stapt. Maar van zodra Aendenboom zijn gouden kostuum heeft aangetrokken, kan je de swag in dikke lagen van hem afschrapen. Het zit hem in de maniertjes: de knipoogjes, de nonchalante danspasjes, het wuivende handje. Je ziet een man die is opgetrokken uit lucht, en je weet meteen: daar staat een politicus die zijn volk toespreekt. Onder het moto 'de kleren maken de man' creëerde Aendenboom een voorstelling over de grens tussen mens en politicus, daar waar oprechtheid vervaagt en machtswellust de bovenhand neemt. Visueel sterk uitgewerkt maar naarmate de finale nadert, voel je dat de jonge Aendenboom de grip op zijn personage verliest en een (niet onbegrijpelijk) gebrek aan maturiteit hem de das om doet.

In de galmende leegte van een verlaten parkeergarage waagt Collectief Elan(d) zich aan een fascinerend vraagstuk: hoe ontstaan de fijngevoelige dynamiek waardoor mensen zich met elkaar verbonden voelen? Simpel gezegd: hoe ontstaat een groepsgevoel? De experimenten die worden opgezet, zijn even vermakelijk als verraderlijk. Terwijl je met z'n allen zit te lachen om een ongelukkige die lukraak uit het publiek is geplukt, besef je plots wat een gezamenlijk slachtoffer doet met een groep. Het zondebokdenken komt akelig dichtbij. Maar ook samen een nieuwe stoelentoren bouwen, blijkt een ijzersterke manier om samenhorigheid te kweken. In Between Spaces is een knap uitgedacht stuk waarbij u willens nillens het slachtoffer bent van subtiele psychologische spelletjes. Wees verzekerd: u zult zich nooit eerder zo één hebben gevoeld met uw collega-toeschouwers.

K. van Jeff Aendenboom. Beeld RV Arber Sefa

Marieke Dermul maakt zich zorgen om het ontbreken van een groepsgevoel van heel andere orde. In European Citizen Popsong gaat ze op zoek naar de ultieme popsong om Europa te verenigen. Ze maakt een reis langs de grenzen van de Unie en wat blijkt: het zijn de randfiguren die haar het best op weg helpen. Kan een naïeve popsong Europa redden? Natuurlijk niet, maar het zijn de ontmoetingen onderweg, de verhalen van de ander en de open blik die ons dichter bij elkaar brengen. Het tempo ligt hoog waardoor de voorstelling aan diepgang inboet, maar Dermuls enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat je haar dat graag vergeeft.

Intiem

De voorstellingen die zijn verzameld in het parcours Egonomaden richten de blik inwaarts. Ze ademen een sfeer van intimiteit en nodigen uit tot introspectie. Vertrekkend op de ruïnes van een Italiaans dorpje wordt u meegevoerd naar een wonderlijk huis en een imaginaire tuin, om te eindigen in de beslotenheid van uw eigen lichaam.

Edoardo Ripani roept in Pretare herinneringen op aan het gelijknamige Italiaanse dorp dat in 2016 door een aardbeving werd verwoest. Zonder de ramp te benoemen, probeert hij haar voelbaar te maken met behulp van beelden, muziek en mythologie. Hij houdt het klein en menselijk, en vat de emotionele impact van de ramp treffend in het beeld van een met gruis bedekte tafel. Toch mist de voorstelling nog coherentie. In de opeenvolging van scènes ontbreekt een verhaal waardoor alles nogal vluchtig en abstract blijft.

In Between Spaces van Collectief Elan(d). Beeld RV Rudy Carlier

Een absolute revelatie is de Venezolaanse zanger/performer Lester Arias. In House, een voorstelling die soepel laveert tussen concert en performance, slaagt hij erin uw verbeelding op hol te jagen. Met zijn honingzoete stem opent hij imaginaire werelden: een huis dat steeds vertrouwder aanvoelt, een tuin die al snel een bandeloze lusthof blijkt. Terwijl verbeelding tastbaar wordt, laat Arias de realiteit vervluchtigen. Door dat alles heen spoelt zijn muziek als een bezwerende, zinnelijke golfslag. Een intelligente voorstelling vol onverwachte wendingen, waarin niets is wat het lijkt. Hou deze man vooral in de gaten.

Eindigen doen we met de ademhalingsperformance Session van Mathilde Strijdonk. Door haar ademhaling te manipuleren ontketent een hyperventilerende Strijdonk een heel scala aan driften en emoties. Ze wil een ruimte creëren waarin publiek en performer zich samen bewust worden van de wisselwerking tussen lichaam en geest, tussen emoties en de fysieke impact ervan. Maar de performance blijft afstandelijk waardoor het verhoopte meditatieve effect helaas uitblijft.

Conclusie? Als beide parcours één ding duidelijk maken dan is het dat onze jonge theatermakers barsten van de spitsvondige ideeën en vernuftige concepten. Hier en daar moet er nog wat aan de uitwerking worden getimmerd, maar niettemin blinkt het talent.

Agoranomaden en Ergonomaden tot 4/08 op Theater aan Zee. theateraanzee.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234