Zondag 04/12/2022

Review

John Hiatt pakt Cactus volledig in: Perfectie bestaat niet enkel in het hoofd van dromers

Het spelplezier droop in dikke zweetdruppels van elke noot. Beeld Alex Vanhee
Het spelplezier droop in dikke zweetdruppels van elke noot.Beeld Alex Vanhee

Wie had die gelukzalige grijns gebeiteld op het gezicht van John Hiatt? Diezelfde beeldhouwer bleek achteraf ook verantwoordelijk voor de glimlach op uw eigen tronie. Gul strooide de Amerikaanse chroniqueur met classics, waarmee hij de perfecte soundtrack bedacht bij een slome zomerdag.

Gunter Van Assche

Een concert lang leek John Hiatt de gelukkigste mens ooit. Waarom ook niet, trouwens? Voor een afgeladen Minnewaterpark gaf deze veteraan aan dat oud en versleten niet noodzakelijk in één adem uitgesproken horen te worden. De 62-jarige rootsrocker ploegde samen met een dankbaar publiek door muddy waters, liet zijn stem nog iets rauwer raspen dan gewoonlijk, en zwoer het gevaar van gezapigheid af dankzij een strakke set.

Hiatt wierp een handvol centen in de eigen jukebox, waarop de ene hit de andere classic uit zijn innerlijke Wurlitzer rolde. Tijdens 'Have a Little Faith in Me' zag je koppeltjes betekenisvol en verliefd naar elkaar kijken. In 'Cry Love' huilde iedereen collectief mee op "the tears of an angel / The tears of a dove /Spilling all over, your heart from above", terwijl een mandoline rinkelde door het Minnewaterpark. Voordien wond het publiek zich samen met Hiatt op over het vernielen van een 'Perfectly Good Guitar' - al ging die song volgens hem over "hurting the ones you love and feeling bad about it".

In een monter 'Tennessee Plates' ging het publiek op zijn vraag dan weer in op een geestig "how how"-koortje. En afsluiten deed de Amerikaanse songschrijver met een gejamd 'Riding with the King': een zinderende ode aan BB King.

"Hier is de mannelijke Grace Jones," had presentator Chris Dusauchoit Hiatt eerder op de avond voorgesteld. "Maar hij heeft besloten zijn kleren aan te houden en niet op zijn smoel te vallen." Een correcte voorspelling: letterlijk noch figuurlijk schoof de rootsrocker één enkele keer op zijn gezicht. Perfectie bestaat natuurlijk enkel in het hoofd van dromers, maar Hiatt scheerde méér dan eens rakelings langs een volmaakt optreden.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Toegegeven, zijn stem klonk niet altijd even loepzuiver, maar met een set waar het speelplezier in dikke zweetdruppels van afdroop, gaf hij fans en potentiële bekeerlingen geen enkele reden tot morren. Zelfs niet toen hij zijn eigen greatest hits even onderbrak met een fraai, maar minder bekend 'Long time comin' uit het vorig jaar verschenen Terms of my Surrender.

undefined

In 'Paper Thin' bekende John Hiatt dat ouder worden hem deed beseffen dat hij nog altijd geen bal weet over het leven. Maar kennelijk hoefde niemand hem de les te spellen over een perfect optreden.

Brengt ons bij de belangrijkste existentiële vraag: hoe overtreft een mens zoveel gelukzaligheid op dag twee?

undefined

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

DE SET

Your Dad Did
Detroit Made
Perfectly Good Guitar
Real Fine Love
Tennessee Plates
Paper Thin
Crossing Muddy Waters
Cry Love
Long Time Comin'
Thing Called Love
Memphis In The Meantime
Have A Little Faith In Me
Riding With The King

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234