Maandag 17/06/2019

DM zapt

Jeroen Meus kan ergens als zichzelf binnenkomen om er als een rijker man weer buiten te gaan

Jeroen Meus. Beeld rv

Kris Kuppens zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Goed Volk van Jeroen Meus.

Hij en ik staan met een pint in de hand in een deuropening. Ik denk dat het regent maar zeker ben ik daar niet van. Ik herinner me enkel nog het zuchtje wind dat ons door de open deur tegemoet komt gewaaid. Het is de eerste en voorlopig laatste keer dat ik tegen Jeroen Meus aan sta te praten of vooral: hij tegen mij. Enig enthousiasme is hem niet vreemd.

In de tijd van deze herinnering heeft de kok zonet zijn nieuwe programma Goed Volk gelanceerd. Hij zegt trots te zijn maar ook wel een beetje bang. Hij hoopt dat de mensen de traagheid van de reeks weten te appreciëren. In zijn ogen lees ik de kwetsbaarheid van een fiere maker. Wat ik denk bij het afscheid is: deze man hoopt niet enkel een kok te zijn.

Koosjere potten

Nu, een twee of wat jaren later zie ik diezelfde guitige Jeroen Meus een week bij chassidische Joden in Antwerpen doorbrengen. Ook goede programma’s hebben gelukkig recht op een herhaling.

Ongedwongen en vooral zonder vooroordeel kijkt Meus mee in de koosjere potten van de familie Hoffman. Zijn kracht schuilt erin om de grote en kleine dingen die hij niet begrijpt, oprecht en met open vizier niet te begrijpen. Allerminst bang voor zijn eigen onwetendheid blijft hij vragen stellen tot hij het wél vat. Of niet, en dat is even goed.

Nog nooit hebben de broers Hoffman naar eigen zeggen zo samen in de achterkeuken van hun viswinkel gestaan. Tussen hen en hun oude moeder ligt een vergeelde foto met daarop de vele door de oorlog weggevaagde familieleden. Door gewoon te zijn, maakt Meus de tongen los. De broers vertellen over een verleden waar ze zelden over praten.

Liefdevol wordt een foto van hun vader erbij gehaald. De man kende voor hun eigen moeder een andere vrouw. Samen hadden ze zelfs kinderen maar de oorlog ontnam hen het leven en zijn eerste toekomst. Antwoorden hebben de broers nooit gekregen, wel een levensles. Vader zei: ‘Eén ding moet je leren in het leven en dat is je moeder te respecteren en laten we daarom in haar bijzijn nooit meer over die geschiedenis praten.’ Kous af. In de stilte die volgt, kijkt Meus geëmotioneerd opzij naar de oude door het leven gebogen moeder. Bij zijn koffiekop vindt hij houvast. En terwijl de broers het gesprek hervatten alsof het vorige nooit heeft plaatsgehad, knikt Meus haast onzichtbaar het hoofd en legt hij zijn hand op zijn hart.

Ik weet niet of Jeroen Meus echt goed koken kan. Nooit heb ik een Vlaamse of andere schotel van hem geproefd. Ik weet ook niet of hij in de wieg is gelegd om zeg maar een lichte zondagavondquiz te presenteren. Die Twee tot de Zesde Macht is me keer op keer en met plezier ontgaan. Wat ik wel weet, is dat Jeroen Meus ergens als zichzelf kan binnenkomen om er als een rijker man weer buiten te gaan. Dan ben je niet enkel kok, Jeroen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden