Maandag 18/11/2019

Concertrecensie

Jay Rock in AB: “Win! Win! Win! Win!”

Jay Rock. Beeld Tine Schoemaker

“Ik wil hier niet staan preken, want jullie willen vast een feestje bouwen”, aldus Jay Rock in de Brusselse AB. En kijk, de Amerikaanse hiphopheld manoeuvreerde een uur lang behendig tussen ambiancemaker en wereldwijs schoffie.

De belangrijkste raad die Jay Rock ons in de AB voorschotelde? “Stay away from bullshit niggas. Stay away from bullshit bitches. Stay away from motherfuckers that make no sense”. Niet dat we prompt de helft van onze contacten uit onze iPhone hebben geflikkerd - want aan bullshitters en dwazen geen gebrek in onze vriendenkring - maar we gaan er eens erg diep over nadenken, ’s nachts bij kaarslicht, met een fles Hennessey bij de hand. Contemplatie werpt bij ons pas vruchten af als je ze marineert in alcohol.

In Brussel turnde de Amerikaanse rapper een aanvankelijk rigide, schijnbaar eendimensionaal concert slinks om tot een vurige performance waar de bommetjes elkaar in ijltempo opvolgden. Het geheim van deze bijna wereldberoemde Grammywinnaar uit het Californische Watts? Een ontwapenende authenticiteit en een driftige, zij het wat stugge cadans ingebed in een voortdurend oplaaiende furie. Jay joeg er de tracks uit zijn vorig jaar verschenen, ijzersterke plaat Redemption door en was kwistig met pareltjes uit 90059, zijn doorbraakplaat van vier jaar geleden waarmee hij zich eens en voor altijd op de hiphopkaart zette, met een swagger die terugloopt tot muzikale voorvaderen als funkband Watts Prophets en tot bij klassieke gangstarap à la O.F.T.B. en Tupac Shakur.

Jay Rock. Beeld Tine Schoemaker

Jay Rocks claim to fame? Hij is lid van het Black Hippy-collectief, naast Ab-Soul, Schoolboy Q en Kendrick Lamar. Die laatste zette samen met Jay Rock zijn eerste stappen in de rapwereld, toen nog onder het K.Dot-alias. Weinig verwonderlijk dus dat we in de AB door de dj werden getrakteerd op beroemde Kendrick-collabs zoals ‘Money Tree’ - waarbij een heuse zangstonde losbarstte - en ‘King’s Dead’, vette shizzle uit de soundtrack van Black Panther. Nodeloos te verkondigen dat die culthits de zaal aardig door elkaar schudden.

Littekens

“Ik heb veel meegemaakt”, bekende Jay Rock in Brussel. “Heb genoeg wegversperringen in mijn leven gezien. Ben tegen genoeg bakstenen muren geknald.” Zijn rags-to-richesverhaal mag dan vaak verteld zijn in de hiphop, het is tenminste puur, rauw en onversneden. Jay ontsnapte aan een leven als gangbanger. Spendeerde weliswaar een aantal jaren achter de tralies. Maar onttrok zich aan de waanzin van het bendegeweld. Tekende een platencontract. En weg was hij. Met nog maar één doel, zoals hij het in de AB stelde: “I just wanna get you.” Geen wonder dat hij in een mum van tijd onder onze huid zat.

Jay Rock. Beeld Tine Schoemaker

“Niggas might not know, but I’m slightly thawed off”, klonk het treurig in ‘OSOM’, een track waarin Jay de rolluiken naar zijn ziel uit hun hengsels trapt. “And I might need Zoloft / but for now this Xannies’ll do / Hear the sound, a manic depressive that ain’t be prescripted, what can he do?” De klim uit het dal liet duidelijk de nodige littekens na. Maar kijk, Jay vierde in Brussel de tweede kans die het lot hem schonk met liters panache en tonnen chutzpah. “Fuck everything else! Win! Win! Win! Win!” scandeerden u en ik mee tijdens ‘WIN’, de vuisten door de hitte pompend. Oh ja, en “stop chasing that bitch”. Zeker als ze bullshit verkoopt. Toch?

Lekker spul

In ‘The Bloodiest’ ontpopte Jay Rock zich tot een woeste performer en ook ‘ES Tales’ en ‘Tap Out’ rapte hij supernijdig, met een manisch geblaf waar Busta Rhymes vast jaloers van wordt. ‘Rotation 112th’ trok kraters door de zaal, bij ‘Troopers’ mochten we even naar zuurstof happen en niet nader genoemde kruiden inhaleren (“Toon je aanstekers maar want ik weet dat jullie hier lekker spul roken”). Jammer dat hij het contemplatieve ‘Broke’ in de koelkast liet, een track over de sociale verwaarlozing van Afro-Amerikanen. Hij namedropt er zowel The Jacksons als de zwarte abolitionist Harriet Tubman. Nope, Jay Rock is geen egocentrische idioot die racistische presidenten opvrijt. Zo hebben we ‘r al eentje.

Jay Rock. Beeld Tine Schoemaker

“If you had a second chance in life, what would you do?”, wilde Jay weten in ‘Redemption’. “Would you put the pills down? Throw out the lean too? / Treat you baby mama right and make way for your kids”. Zijn anekdotes hapten een uur lang verwoed naar elkaars staart tot een onwrikbaar Verhaal zich manifesteerde, gestut door loden bassen en volronde beats. Dat u er lekker op loos ging, was mooi meegenomen. The real deal, zonder meer.

Gezien op 17 februari in de AB, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234