Vrijdag 01/07/2022

InterviewJan Jaap van der Wal

Jan Jaap van der Wal over zijn relatie met Vlaanderen: ‘Vlamingen zoeken de hele tijd excuses’

Jan Jaap van der Wal: 'Vlamingen zoeken de hele tijd excuses.'  Beeld Thomas Sweertvaegher
Jan Jaap van der Wal: 'Vlamingen zoeken de hele tijd excuses.'Beeld Thomas Sweertvaegher

Nog een maand is Jan Jaap van der Wal (42) het gezicht van De ideale wereld. Ondertussen toert hij Vlaanderen rond met een show over de kleine kantjes van de Vlaming. En wat daarna komt? ‘Ik zou dolgraag De zevende dag presenteren. Zonder ironie.’

Ann Van den Broek

‘Op een gegeven moment word ik televisiepresentator en daarna werkloos.” Het is een quote van de jonge Jan Jaap van der Wal, op school gevraagd naar zijn toekomstplannen. “Nou”, zegt de volwassen versie die met een kop zwarte koffie in de hand grijnzend voor ons zit, “vanaf 6 mei is het dan eindelijk zover”.

Nog welgeteld tien afleveringen en niet alleen het seizoen van De ideale wereld zit erop, het zal ook het afscheid zijn van Van der Wal van het programma dat hij vier jaar lang presenteerde. Maar met die werkloosheid zal het nog zo geen vaart lopen. Waarover precies en met wie, daar kan de Nederlandse cabaretier niet over uitweiden, maar de gesprekken over de toekomst lopen.

En die toekomst ligt in Vlaanderen, jawel.

“Niet dat er in Nederland niets meer voor mij is, ik werk er nog steeds. Ik werk al 25 jaar mee aan Dit was het nieuws (een wekelijks satirisch programma op NPO, red.) en zal dat blijven doen. Maar in tegenstelling tot wat men in Vlaanderen lijkt te denken, is het televisielandschap in Nederland toch heel wat beperkter dan hier. In Vlaanderen wordt er op een veel humoristischere manier nagedacht over televisie maken. De slimste mens, bijvoorbeeld, dat is een humorshow verpakt als quiz. Je merkt dat Eén ook op zoek is naar een humoristisch programma, net zoals Play4, en VTM misschien ook wel. In Nederland moeten de talkshows altijd journalistiek zijn, en vervolgens moeten de hosts wat grappig gaan doen. Aan iemand met mijn profiel wordt nooit gedacht. Terwijl je ook andersom zou kunnen denken.”

Van der Wal voelt zich dus professioneel goed hier, maar ook privé heeft hij een nieuwe thuis gevonden. Zijn vrouw en zoon aarden in Antwerpen, en de jongste begint al typisch Vlaamse uitdrukkingen in de mond te nemen. Net zoals zijn vader, trouwens. “We zijn intussen op het punt dat als iemand me vraagt hoe het gaat, ik ‘ça va’ zeg. Moet je ze zien kijken. ‘Oei, gaat het niet goed, is er wat?’ Nee, zeg ik dan, maar dat zeggen jullie toch óók?”

In uw theatershow waarmee u momenteel toert, hebt u het nochtans over de dingen die u storen aan Vlaanderen.

“Ik ben vijf jaar geleden oprecht verliefd geworden op Vlaanderen. En als ik die analogie doortrek, is de verliefdheid een relatie geworden en is de roze bril afgevallen. De dingen die je in het begin schattig vond, beginnen nu wat ergerlijk te worden.”

De scheten in bed beginnen te stinken?

“Dat, ja. (imiteert Antwerps accent) De protjes beginnen te rieken. Als theatermaker is het interessant dat ik me nu iets meer kan permitteren, ik mag nu hard zijn. Dat had vijf jaar geleden niet gekund. De meeste mensen snappen nu wel dat ik hier ben en woon.”

U mag met ons lachen omdat u een van ons bent, zoiets?

“Ja, maar toch niet helemaal. Ik blijf de exoot. Ik vond het heel interessant om vanuit een soort antroposofisch perspectief te kijken waar de grens ligt. Hoever kun je gaan? In deze voorstelling doet het publiek iets vaker ‘Ooooohhh!’ dan in de vorige voorstelling. Er is wel nog steeds de grens van het sarcasme, want daar haakt de Vlaming op af. Dat vinden ze niet grappig.”

‘Ik stop met ‘de ideale wereld’ omdat ik het nog leuk vind. ik ben een beetje uitgeleerd. Het programma zit aan zijn plafond van wat het zou kunnen zijn.'
 Beeld Thomas Sweertvaegher
‘Ik stop met ‘de ideale wereld’ omdat ik het nog leuk vind. ik ben een beetje uitgeleerd. Het programma zit aan zijn plafond van wat het zou kunnen zijn.'Beeld Thomas Sweertvaegher

Wat is het waaraan u zich zo stoort bij de Vlaming?

“Vooral de onhelderheid in communicatie. ‘Wat gaan we nu doen?’ Ik ben directer. Ook omdat ik het daarna wel kan wáármaken. Dus ik denk dan in onderhandelingen: nou, laten we dit gewoon zo doen en dan lever ik het wel. Maar Vlamingen moeten altijd nog even kijken of dit, en nog eens zien of dat.”

Vlamingen zouden ook nooit zeggen: ik maak het wel waar.

“Ik zeg dat niet vanuit arrogantie, dat komt vanuit mijn energie. Maar dat is hier inderdaad niet gebruikelijk, en daardoor gaan er soms ook dingen niet door.

“Vlamingen zoeken ook de hele tijd excuses. Dat jezelf naar beneden halen om vanuit een soort automatisme toch maar te kunnen vertrekken vanuit de underdogrol. Kevin De Bruyne die na de verloren halve finale in de Nations League zegt: ach, we zijn ook maar België. Ja, dan word je ook nooit wereldkampioen. En dan ga je de Belgian Cats vieren die vijfde geworden zijn op de Olympische Spelen en dat vind ik ook leuk, maar dat is toch ook niet echt de bedoeling? We moeten voor het hoogste gaan, dat kán ook allemaal.

“Dat is de verliefde Jan Jaap die zegt: jullie zijn zo mooi! Kijk toch naar jezelf! Haal jezelf niet zo naar beneden! Het is een deel van de cultuur hier: streven naar de ideale wereld houdt in dat je daar nooit aankomt. Dus laten jullie de kans om het perfect te maken ook gewoon liggen.”

Commercieel is de show wel een goede zet: eigenlijk zegt u niets dat we zelf niet weten, maar we horen toch zo graag dat een buitenlander ons nog eens even op onze kleine kantjes wijst.

(leunt achterover) “Ik ben ont-zet-tend goed bezig, inderdaad.

“Vlamingen vinden dat inderdaad leuk om te horen, en ze vinden het vooral leuk om het te horen omdat het op een manier is die wat grappig verwoord is. Een Vlaamse comedian die dat in Nederland zou doen, dat zou niet werken: Nederlanders vinden zichzelf in principe de allerbesten van de wereld. Wat ze natuurlijk niet zijn, maar een Nederlander zal altijd alles uit de kast halen om dat te verpakken. Neem nu de gemeenteraadsverkiezingen twee weken geleden: een historisch lage opkomst. Maar Mark Rutte begint zijn speech met: we hebben de wereld laten zien wat democratie is. Hè? Dat is om je dood te schamen.

“Weet je: ik snap nu van beide plekken een beetje. En zo probeer ik Bart De Wever (N-VA) zijn droom waar te maken en Vlaanderen en Nederland wat dichter bij elkaar te brengen. Iets meer zelfverzekerdheid in Vlaanderen te pompen en iets meer ‘ça va wel’ in Nederland te krijgen.”

Politiek is een rode draad in uw werk, dat valt op.

“Ik zou dolgraag De zevende dag willen presenteren. Zonder ironie. Dat heb ik ook aan Lisbeth Imbo (een van de presentatoren van ‘De zevende dag’, red.) gezegd. Bij de nieuwsdienst moeten ze heel hard lachen wanneer ik zoiets zeg. Ik kan me nochtans aanpassen, hoor. Ik maak dat waar. (lacht)

“Maar politiek is inderdaad een grote bron van inspiratie. België en Nederland hebben de afgelopen twintig, dertig jaar een neoliberaal beleid gevoerd. En wat krijg je dan? Dat het uit de hand loopt. Dan kan Engie Electrabel met gigantische winsten gaan lopen en kan Sywert Van Lienden (ondernemer en lobbyist, red.) in Nederland een mondkapjesdeal sluiten waar hij enorm rijk van wordt. Op links heb je dan weer een soort richtingenstrijd die werkelijk alle kanten uitschiet, maar waarbij de mensen om wie het eigenlijk gaat, vergeten worden.”

U steekt er de draak mee, maar de polarisatie in de maatschappij baart u wel echt zorgen.

“Zeker. In Nederland heb je Geert Wilders, die is eigenlijk wat Tom Van Grieken in Vlaanderen is: rechts op migratie, links op gezondheidszorg. Maar je hebt ook nog Thierry Baudet. Mochten Theo Francken en Dries Van Langenhove samen een partij beginnen, zit je waar Forum voor Democratie (de partij van Baudet, red.) zit. Allebei types die stiekem een gooi naar de macht willen doen.”

‘Ik ben vijf jaar geleden oprecht verliefd geworden op Vlaanderen. Nu beginnen de dingen die ik schattig vond wat ergerlijk te worden.'
 Beeld Thomas Sweertvaegher
‘Ik ben vijf jaar geleden oprecht verliefd geworden op Vlaanderen. Nu beginnen de dingen die ik schattig vond wat ergerlijk te worden.'Beeld Thomas Sweertvaegher

Hebt u zelf eigenlijk ooit overwogen om in de politiek te gaan?

“Ik heb daar wel eens over nagedacht, maar ik haal nog net iets te veel plezier uit wat ik doe. Maar misschien, ooit.”

U wordt niet cynisch van uw job? Want dat is waarom Sarah Vandeursen stopte bij De ideale wereld: overal de grap in gaan zoeken, had haar kijk op de wereld aangetast.

“Nee. Dat is haar mening en die deel ik niet. Voor mij is humor juist een soort verwerking. Met iedere avond een soort ergernis te kunnen uitspreken op toneel en iedere twee dagen een monoloog te kunnen maken in De ideale wereld, ben ik het wel kwijt. De vertaalslag moet wel altijd humor zijn. Je moet niet gewoon ergens tegen gaan ranten. Daarvoor heb ik ook een te groot respect voor politici. Ze beoefenen de allermoeilijkste baan die er is.”

Hebt u ook zo’n respect voor Jan Jambon (N-VA)? Hij is kop van Jut in uw show.

“Natuurlijk heb ik dat. Ik snap alleen niet waarom hij minister van Cultuur is willen worden. Dat hij hier (wijst naar het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten dat al meer dan een decennium gesloten is voor renovatie, red.) op 24 september een lintje wil komen doorknippen, dat begrijp ik erg goed. Dat zou ik ook heel tof vinden. Maar dan moet je de rest ook doen.

“Waarom geeft hij geen signaal zoals Marc Van Ranst dat gedaan heeft? Die zei op een gegeven moment: ga naar het theater! Het is veilig, doe dat! Dat is iets heel simpels. Dat een minister van Cultuur dat niet doet, daar zit mijn ergernis. Ik heb het geluk dat ik nu weer de eerste uitverkochte voorstellingen kan brengen, maar het is kommer en kwel in de cultuursector.”

Wij waren op uw show in Brussel en daar kon je de avond zelf nog binnenlopen. De knaldrang komt wat traag op gang?

(droog) “Nou ja, Zwangere Guy speelde op hetzelfde moment in de AB en wij hebben zowat hetzelfde publiek.

“Het publiek moet weer gevonden worden. Vroeger bracht je in mei een theaterbrochure uit en vervolgens tekenden mensen in voor zes voorstellingen voor het komende seizoen en quasi alles was op voorhand uitverkocht. Maar zo werkt het al een jaar of zes, zeven niet meer. Nu heb je slimme marketing nodig om mensen te bereiken: gewoon een bericht op Facebook zetten werkt niet. En juist dat deel, die werving, is sinds covid in theaters weggesaneerd.”

Waarom stopt u eigenlijk met De ideale wereld?

“Stoppen op je hoogtepunt is altijd een kwestie van timing en dat heb ik nu toch eens goed voor elkaar. (grijnst)

“Ik stop omdat ik het nog leuk vind. En omdat ik niet in de situatie wil zitten waarin ik het niet meer leuk vind. Ik ga wel dingen missen, maar ik denk ook dat het wel goed geweest is. Ik denk dat ik een beetje uitgeleerd ben met het programma. Ik vind het interviewen erg leuk, ik vind de monologen heel leuk, maar dat ga ik elders ook wel kunnen doen. Voor mij zit het programma aan zijn plafond van wat het zou kunnen zijn.”

Maakt De ideale wereld zijn potentieel helemaal waar?

“Voor een deel wel, voor een deel niet. Online zijn wij het populairste programma van Vlaanderen.”

BIO

• tv-presentator, cabaretier, stand-­up­comedian • geboren op 1 no­vember 1979 in Leeuwarden (Ned) • is al 10 jaar team­leider in sa­ti­risch programma Dit was het nieuws • verzorgde in 2007 en 2009 de oude­jaarsconference • werd in 2016 in België bekend met de show De nieu­we Belg, nam deel aan De slim­ste mens en werd in 2017 jurylid • pre­sen­teert sinds september 2018 De ideale wereld • gehuwd met ac­tri­ce Eva Duij­ve­stein, één zoon

Dankzij de sketches die daar viraal gaan. Frustreert het u dat die veel meer gesmaakt worden dan uw interviews en monologen?

“Die sketches zijn ook korter en makkelijker te verteren. Er zijn trouwens ook monologen die viraal gegaan zijn, hoor. Overigens, hoewel de kijkcijfers niet door het dak gaan zijn ze nog altijd hoger dan het aantal onlineviews. Mensen die kijken, die kijken naar het hele programma en haken niet af als het gesprek begint.

“Vorig jaar kregen wij een briefing over de kijkcijfers van de VRT. Dat was heel interessant, een hele lange powerpointpresentatie. Het kwam hierop neer: er komen niet veel nieuwe kijkers bij. Dan denk ik: hoe zou het komen? De kijker weet ook niet wanneer De ideale wereld begint. Het uitzendtijdstip schiet soms alle kanten uit. Wij worden niet genoemd in De afspraak. Wij staan niet op de website van VRT, worden niet aangekeild op Studio Brussel, ik zeg maar wat. Toen Arjen Lubach in Nederland met zijn show begon, kreeg hij wekelijks een enorme push vanuit De wereld draait door. Dat zouden de programma’s van de VRT ook kunnen doen.”

U vertrekt niet helemaal in der minne, lijkt het.

“Ik heb heel veel moeite moeten doen om het programma daar te krijgen waar ik het wilde hebben. Het eerste anderhalf jaar, tot aan de lockdown, moest ik het programma invullen zoals anderen dat bedacht hadden en daar voelde ik me niet prettig bij. Dat heeft af en toe tot een aantal confrontaties geleid en was niet altijd prettig. Niet dat het een egoshow moest worden, maar ik wilde wel de energie en het ritme bepalen. Dat is uiteindelijk gelukt. Maar als dat niet was gebeurd, was ik twee jaar geleden gestopt.”

Wordt de nieuwe presentator na Otto-Jan Ham en uzelf opnieuw een hele of halve Nederlander?

(lacht) “Ik mag daar nog niks over zeggen. Maar het wordt geen Hollander.”

Er zijn wel wat relletjes geweest. U lachte met de zwarte ‘poetsvrouw’ van het Vlaams Parlement, die een medewerkster van Jan Jambon bleek te zijn. De Hitlergroet die Geert Hoste bracht, viel ook zeer slecht.

(laconiek) “Twee relletjes in vier jaar tijd, dat valt best mee, toch?

“Geert Hoste, dat was echt politiek. Vlaams Belang wilde zich even laten gelden bij de VRT, en de VRT heeft geluisterd. Ze hebben het fragment offline gehaald. Maar wat ik dan grappig vind: VB meldt dat linksom aan de VRT, en rechtsom laten ze ons weten dat ze het niet zo erg vonden. Bang dat we hen niet meer zouden uitnodigen, wellicht.”

Hebt u hen ooit uitgenodigd?

“Nee. Het programma heet De ideale wereld, en de wereld die zij voorstaan is op geen enkele manier de mijne. En om daar dan de humor in te gaan vinden, vind ik wel lastig.

“En wat het andere incident betreft: dat is mijn fout geweest, en daarvoor heb ik excuses gemaakt aan mevrouw Yusuf. Volgens mij is dat wel klaar.”

Wat vond u ervan dat de VRT naar de wensen van Vlaams Belang boog?

“Ik vond daar eigenlijk niet zo veel van. Het kwam allemaal pas los toen het seizoen al afgelopen was. Het was zomer, ik zat buiten en het was mooi weer. Ik maakte me er dus niet zo druk in. Ik kon dat ook wel kaderen: de VRT zat midden in de gesprekken over de nieuwe beheersovereenkomst. Zij wilden meer geld binnenhalen van de politiek, ik gun de VRT ook meer geld omdat ik daar werk, dus heb ik het zo maar gelaten. Dat speelde zich echt boven mijn hoofd af.”

‘Ik ben één keer gaan spreken op zo’n dag voor mensen met een hazenlip. ik kreeg bijna ruzie met een man toen ik vertelde dat ik vroeger niet werd gepest.'
 Beeld Thomas Sweertvaegher
‘Ik ben één keer gaan spreken op zo’n dag voor mensen met een hazenlip. ik kreeg bijna ruzie met een man toen ik vertelde dat ik vroeger niet werd gepest.'Beeld Thomas Sweertvaegher

De ideale wereld is een programma dat de rand opzoekt van wat politiek correct is. Hebt u het idee dat dat moeilijker geworden is?

“Nee. Tijdens de redactie moet je iets scherper zijn en je moet bereid zijn om eventueel een vrijdagmiddag uit te trekken voor nazorg als dat nodig is. Maar dat neem je erbij. Ik heb nooit gedacht ‘dit zal ik dan maar niet doen’.

“Als programma moet je wél nadenken over de tijdsgeest, de gespreksonderwerpen en wie je uitnodigt. Als je keihard en rechtuit grappen maakt over non-binair zijn terwijl je dat zelf niet bent, kan dat bijdragen aan de emancipatie maar dat kan het ook nog in de weg zitten. Soms is het te vroeg.

“Ik heb met Dalilla Hermans eens een avond biertjes gedronken, dat was heel gezellig. Dan hadden we het ook over Black Lives Matter en of er al ruimte is voor humor daarover. Het antwoord was nee. Dan is de vraag: laat je het om die reden, of doe je het wel en pak je de shit erbij?”

Komen we bij de oeroude vraag: zijn er grenzen aan humor?

“Het antwoord is voor mij al honderd jaar hetzelfde: ja, je mag overal mee lachen maar er is een verantwoordelijkheid. En in een zaal is het heel simpel: je mag roepen wat je wilt, maar als het publiek niet lacht – en dat zijn mensen die voor jou gekomen zijn – dan is dat wel een signaal.”

U maakt in uw show een grap over Oekraïne, waarbij u een vergelijking trekt tussen Poetin en Bart De Wever. De zaal lachte niet echt. Was dat ook een kwestie van: te vroeg?

“Wel, in andere zalen is er wel heel hard gelachen. Misschien slaan ze in Brussel minder aan op Bart De Wever. Of misschien deed ik de grap net niet goed die avond, dat kan ook.

“Er wordt heel snel gezegd: je moet met alles kunnen lachen. Maar wat er heel vaak gebeurt, is dat er hele grove, foute dingen worden gezegd, en dat ze zeggen ‘ja, maar het was maar humor’. Sorry, maar humor is een vak. En ik, om dan maar weer de arrogante uit te hangen, beheers dat vak. Het lukt mij wél om een grap over Oekraïne te maken.”

Vond u de grappen van comedian Chris Rock op de Oscars over het kapsel van Jada Pinkett, de vrouw van Will Smith, kunnen?

“Ik begrijp dat Chris Rock zegt dat hij niet wist dat zij een ziekte heeft. Dan zit je in feite in de situatie die ik had met mevrouw Yusuf: had ik geweten dat zij een medewerkster van Jambon was, had ik de grap natuurlijk niet gemaakt, want dan was er geen grap geweest.

“Ik blijf erbij dat je moet kunnen zeggen wat je wilt, maar er moet wel een grap zijn. Ik veronderstel dat Chris Rock dat ook niet gedaan zou hebben, mocht hij het geweten hebben. Hij kan best grof zijn, maar hij is niet dat type comedian dat iedereen zonder terughoudendheid roast.”

De reactie van Will Smith was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk: in eerste instantie lachte hij mee, om vervolgens op te staan en Rock een mep in het gezicht te verkopen.

“En het is goed dat hij zich daarvoor geëxcuseerd heeft. Dat was er natuurlijk compleet over. Hij zal gedacht hebben: als ik blijf lachen, krijg ik mogelijk thuis een klap. En dat zou misschien ook wel terecht geweest zijn.

“Wat ik dan vooral opmerkelijk vind, is dat hij in zijn speech achteraf zegt: ‘Ik ben door God gestuurd om mensen lief te hebben.’ Nou, daar is dan toch iets misgegaan.”

U lacht, zowel in uw shows als daarbuiten, veel met uzelf.

“Ja, want dat is part of the deal. Als je over gevoeligheden praat, moet dat wel de uitruil zijn.”

Uw collega-comedian William Boeva worstelt met humor over zijn beperking. Voor hem voelt het soms aan als een verplichting.

“Ik denk dat het heel individueel is. Er zijn geen regels voor. In Nederland heb ik het zelf een hele tijd niet meer gedaan, maar in Vlaanderen ben ik er opnieuw mee begonnen. Hier moesten mensen me nog leren kennen, en dan bleek lachen met jezelf een manier om een ingang te vinden.”

Het is wel dubbel, want wanneer je met jezelf lacht, loop je het risico dat anderen daarin een vrijgeleide zien om je uit te lachen. Toch bent u nooit gepest.

“Nee, en dat kunnen mensen zich moeilijk voorstellen, blijkbaar. Ik ben één keer gaan spreken op zo’n dag voor mensen met een hazenlip, en toen kreeg ik bijna ruzie met een man toen ik vertelde dat ik vroeger niet werd gepest. Dat kon die man zich niet voorstellen. Hij had het duidelijk nog niet verwerkt. En dat heb ik wel.

“Misschien heeft William dat voor een deel ook al verwerkt, maar voor een deel ook nog niet. En dat is helemaal niet erg, dat heeft gewoon tijd nodig. Ik ben niet verplicht om in mijn vak altijd grappen over een hazenlip te maken. Maar als er in De slimste mens een vraag over Dua Lipa langskomt, kan ik hem niet laten liggen. (lacht)

null Beeld Thomas Sweertvaegher
Beeld Thomas Sweertvaegher

“Nu, ik besef ook wel dat ik geluk heb gehad. Het heeft te maken met de tijdsgeest, met de school en mijn ouders, die daar goed mee omgingen, en met ik, die er niet zo’n last van had. Maar ik weet nog heel goed dat ik als tiener ging optreden met ons comedygroepje FreshWagon: Murth Mossel, Howard Komproe, Najib Amhali en mezelf. We traden eens op in een probleemschool in Amsterdam-West. Ik kwam op en ik werd letterlijk een minuut uitgelachen door die jongeren, om wie ik was en hoe ik eruitzag. Toen realiseerde ik me: zo had het ook gekund.”

U bent ook heel open over hoe moeilijk het was om een kind te krijgen.

“Er is een verschil tussen open zijn en ermee koketteren. Ik ben zeker niet van plan om daar een soort uithangbord voor te worden. Maar het hoort wel bij mij. En zowel in mijn televisiewerk als in theaterwerk ben ik mezelf, dus ik heb het er ook over in mijn werk.

“Ik kan er ook grappen over maken omdat het verwerkt is. Maar stel dat het niet gelukt zou zijn en ik zou geen kind hebben, dan weet ik niet of ik het zou doen.”

Is er een grens aan die openheid?

“Mijn voorstelling III-ième gaat over liefde en intimiteit en de eerlijkheid die bij een liefdesrelatie hoort. In die zin voelde het juist aan en ook maar eerlijk om over onze fertiliteitsproblemen te praten. Maar de voorwaarde om zoiets privé te delen, is dat ik het kan kaderen in een theatraal verhaal dat bij mij past. Ik moet zelf de controle hebben, de context kunnen bepalen en het op een artistieke manier kunnen brengen. Anders doe ik het niet.”

Wanneer gaan we u terug op tv zien?

“Pfoe, dat weet ik niet. Sowieso zal ik nog jurylid blijven bij De slimste mens, maar ik heb geleerd dat je daar niet te veel over kunt zeggen.”

Gaat u het missen als het te lang duurt?

“Ja, voor een deel wel. Maar het fijne is dat ik altijd een plan B heb, ik kan altijd optreden. Als ik in augustus twintig nieuwe minuutjes bedenk, dat bel ik Fokke van der Meulen van The Joker (comedybar in Antwerpen, red.) en de week nadien sta ik weer op het podium.

(nadrukkelijk) “En anders kruip ik in een pak. Maar dan wil ik wel het konijnenpak.”

Nu u erover begint: vindt u dat politici mogen meedoen aan programma’s zoals The Masked Singer?

“Dan stel ik de wedervraag: is Conner Rousseau (Vooruit) een politicus?”

Goh, als je voorzitter bent van een regeringspartij…

“Op papier is hij een politicus, in de praktijk is hij een zoekende jongeman van 29.”

Bart De Wever hebben we ook al in een pandapak op een podium gezien.

“Je mag van mij alles, maar net zoals mijn vak een verantwoordelijkheid met zich meedraagt, heeft een politicus ook een verantwoordelijkheid. Dus ja, geef mij dan maar Frank Vandenbroucke (Vooruit).

“Conner Rousseau zat vorig seizoen bij De slimste mens en toen was de kritiek dat hij niet veel lachte. Waarop hij zei: ik ga toch niet lachen terwijl er corona is en zo veel mensen het moeilijk hebben? En dan kruipt hij wel in zo’n pak. Dan denk ik: oké.

“Weet je wat het ook is? Die achter-de-schermenfilmpjes van The Masked Singer – kijk eens hoe leuk het was – nou, dat gaat gewoon langer duren dan de oorlog in Oekraïne, dat voel je zo. Elke dag weer een foto van Rousseau in zijn blote buik op Instagram. Zeg dan toch: jongens, het was leuk, ik was het konijn, nu weer over naar de orde van de dag. Maar nee, het blijft maar doorgaan. Kijk, hier een foto van mij met Klaasje. Kijk, hier eentje met Aster. Dan denk ik: kom, afronden nu.”

Jan-Jaap van der Wal toert nog tot 17 juni met zijn show III-Ième. Info en tickets via janjaapvanderwal.nl

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234